De essentie van Victor Frankl's Man's Search for Meaning

Het was de derde keer in een week tijd dat het boek 'Man's Search For Meaning' aangehaald werd in een boek of blog. En vast al de twintigste keer dat ik de titel tegenkwam. Blijkbaar raakt het een snaar.

Het is geen boek om samen te vatten. Het is juist het meegenomen worden in de ervaring van de schrijver in concentratiekampen (het eerste deel van het boek) waardoor je als lezer de context van de ontwikkeling van zijn gedachtegoed leert begrijpen. Daarnaast zijn juist ook de details soms zo verhelderend (en blijven je bij, zeker bij beelddenkers - zo kan ik me herinneren vijftien jaar geleden het boek Is dit een Mens (zonder vraagteken!) van Primo Levi juist het beeld van de waarde van een schoen tov een brood zo helder bij).

Maar wat is dan de kern van het gedachtegoed ('Logotherapy') van Victor Frankl. En waarom lijkt het zo veel terug te komen in schrijvers van zelfhulpboeken en coaches. Eens kijken of we dat aan de hand van een aantal opmerkingen uit het boek verder kunnen onderzoeken:

  • Logotherapie richt zich op de betekenis van het menselijke bestaan als op de zoektoch van de mens naar een dergelijke betekenis. Het herkent de zoektocht naar betekenis als de belangrijkste drijfveer van de mens.
  • Het erkennen van de zoektocht naar betekenis als de belangrijkste drijfveer gaat uit van een ander mensbeeld dan visies die bijvoorbeeld uitgaan van plezier of macht als belangrijkste menselijke drijfveer.
  • Mentale gezondheid vraagt om een bepaalde spanning, tussen wie je nu bent, en wie je kunt worden. Een mens bloeit niet op van een balans, maar heeft juist het willen streven naar een doel nodig.
  • In de 20e eeuw zie je een ontwikkeling van de ervaring van een existentiele leegte. Dit verklaart Frankl vanuit het ontbreken van instincten die de mens vertellen wat te doen (we zijn ver af komen te staan van de overlevingsinstincten), het ontbreken van tradities die ons vertellen wat te doen, en soms ook het ontbreken van inzicht in wat je uberhaupt zou willen.
  • Basis is dat je als mens verantwoordelijkheid neemt voor je eigen leven.
  • Het 'categorisch imperatief' van logotherapie is te omschrijven als: 'Leef alsof je voor de tweede keer leeft en alsof je de eerst keer verkeerd hebt gehandeld, zoals je nu gaat handelen'. Dit zorgt voor een verantwoordelijkheidsgevoel door de verbeelding van het heden als het verleden, en het idee dat het verleden aangepast kan worden.
  • We kunnen de betekenis van ons leven via verschillende manieren vinden, waaronder door te handelen (te creëren, iets te doen), door de ontmoeting met een ander die ons liefheeft (en daarmee beter begrijpt dan we onszelf begrijpen), en door onze houding ten opzichte van oneindig lijden. Deze laatste situatie is denk ik het beste verwoord in de volgende zin 'When we are no longer able to change a situation  [...] we are challenged to change ourselves.

Veel van uitgangspunten zijn herkenbaar in de wereld van zelfontplooing, 'bv ik', coaching, betekenisgeving. De 'Find your Why', de persoonlijke missie - wie ziet 'm niet op de LinkedIn regel terugkomen... Het is ergens een hoopvol uitgangspunt, immers iedereen kan de zin van eigen leven vinden. Het is tegelijkertijd ook een hele individualistische insteek: het gaat over 'jouw betekenis, en jouw zoektocht naar betekenis in jouw leven'. De gesprekstechnieken die Frankl beschrijft, lijken zo uit een coachingscursus te komen - de ander ondersteunen om de eigen vragen en antwoorden te laten formuleren. Niet te veel interpreteren of sturen, maar een spiegel zijn voor iemands eigen denkproces. Geen eindeloos gegraaf in het verleden, maar een (hoopvolle) blik op de toekomst, zonder de realiteit onder ogen te zien.

Access: 
Public
Related content or attachment:
Oefeningen bij de 7 eigenschappen van succesvol leiderschap (Covey)
Follow the author: Lisalotte van der Tas
Comments, Compliments & Kudos
Related topics:
Competences and goals for meaningful life:
Statistics