NHG-standaard (Geneeskunde): Duizelig - M75

Duizeligheid kan worden gezien worden in de vorm van draaiduizeligheid, waarbij de patiënt het gevoel heeft dat objecten om zich heen bewegen, of dat hij zelf beweegt. Het komt voor bij de ziekte van Ménière, neuritis vestibularis, CVA/TIA en bij benigne paradoxismale positieduizeligheid. Een duizeligheid kan ook gevoeld worden als een licht gevoel in het hoofd en het gevoel flauw te vallen. De onderliggende oorzaken hiervan zijn orthostatische klachten, vasovagale klachten, cardiovasculaire aandoeningen, psychiatrische aandoeningen en medicatie.

Anamnese bij duizeligheid

Tijdens de anamnese moet gevraagd worden naar de aard van de duizeligheid, uitlokkende factoren, ernst, beloop, duur en begeleidende verschijnselen. Klachten in de voorgeschiedenis, medicatie en de gevolgen voor het dagelijks leven.

Lichamelijk onderzoek

Wanneer heftige draaiduizeligheid plaatsvindt, moet neurologisch onderzoek worden uitgevoerd. Bij een licht gevoel in het hoofd moet de polsfrequentie gemeten worden, maar ook het hartritme en auscultatie van het hart. De tensie moet gemeten worden bij verdenking op een cardiovasculaire afwijking. Het trommelvlies kan beoordeelt worden bij verdenking op klachten van het KNO-gebied.

Beleid

Bij benigne paroxismale positieduizeligheid kan verteld worden dat dit meestal binnen één maand weer spontaan verdwijnt. Neuritis vestibularis kan na enkele dagen bedrust opknappen. Bij orthostatische klachten kan verteld worden dat iemand rustig op moet staan. Als iemand vasovagale klachten heeft, moet geadviseerd worden om te gaan zitten of liggen wanneer het voorkomt.