HR 18 april 2014, ECLI:NL:HR:2014:942
Jaar: 2014
Paginanummer: 942
Casus
De verweerder heeft bij Interpolis (de rechtsvoorgangster van Achmea) een arbeidsongeschiktheidsverzekering afgesloten, ingaande 1 maart 2001. Volgens de voorwaarden was de verweerder verplicht in het geval van arbeidsongeschiktheid aan Interpolis gevraagd en ongevraagd juiste en volledige informatie te verstrekken. Met ingang van 8 april 2003 meldt de verweerder zich arbeidsongeschikt, waardoor hij uitkering krijgt van Interpolis.
In juli 2006 vraagt Interpolis een persoonlijk onderzoek naar de verweerder waar uit het rapport blijkt dat de verweerder bewust onjuiste informatie heeft verstrikt aan Interpolis. Waarop Interpolis een brief stuurt waarin wordt vermeld dat de uitkering wordt stopgezet (25 september 2006). Na een aantal weken is Interpolis erop teruggekomen en heeft het aanbod gedaan de uitkering (voorlopig op basis van een arbeidsongeschiktheid van 50%) te hervatten en nader onderzoek te doen naar zijn arbeidsongeschiktheid. Dat weigert de verweerder, wel heeft hij nog na 25 september uitkering ontvangen van Interpolis.
28 april 2008 heeft Interpolis aanspraak gemaakt op terugbetaling van tot dan toe betaalde uitkeringen (van in totaal € 56.198,34) en vergoeding van gemaakte kosten (van in totaal € 18.090,97). De verweerder betaalt niet en Interpolis maakt 2 april 2009 bekend dat de arbeidsongeschiktheidsverzekering met ingang van 1 maart 2009 is beëindigd. Bij brief van 27 april 2009 heeft Interpolis de verweerder ingelicht dat zij twee andere verzekeringen met ingang van 5 januari 2010 en 23 juni 2010 opzegt.
Interpolis vordert de verweerder om de uitkering en gemaakte kosten terug te betalen. De verweerder vordert Interpolis te veroordelen over te gaan tot voortzetting van de overeenkomst en het uitkeren van zijn uitkering en het alsnog uitbetalen van de stopgezette verzekering.
Op 29 september 2010 heeft de rechtbank beide vorderingen afgewezen. Interpolis moet het ontvangen bedrag door de verweerder van Interpolis na 25 september 2006 vaststellen. Op 29 december 2010 heeft de rechtbank de verweerder veroordeeld tot betaling aan Interpolis van € 10.953,96 en € 18.090,97.
Op basis van het subsidiariteitsbeginsel zijn de vorderingen van (inmiddels) Achmea van 29 september 2010 alsnog vernietigd. Interpolis had niet de feiten en omstandigheden om een persoonlijk onderzoek te laten verrichten en heeft daarmee inbreuk gedaan op de eerbiediging van de persoonlijke levenssfeer. Hiermee heeft Interpolis een onrechtmatige daad gepleegd en kan de vergaarde informatie niet gebruikt worden als bewijs.
De klachten:
Het hof gaat uit van een onbegrijpelijke uitleg van de Gedragscode.
Ondanks dat de vergaarde informatie onrechtmatig is verkregen, dat het niet klopt om het buiten beschouwing te laten.
Deze klachten kunnen niet tot cassatie leiden oordeelt het hof.
De vorderingen van de verweerder worden afgewezen,
De Hoge Raad
In het principale beroep wordt het beroep verworpen:
veroordeelt Achmea in de kosten van het geding in cassatie, tot op deze uitspraak aan de zijde van de verweerder begroot op € 373,34 aan verschotten en € 2.200,-- voor salaris.
In het incidentele beroep wordt het beroep verworpen:
veroordeelt de verweerder in de kosten van het geding in cassatie, tot op deze uitspraak aan de zijde van Achmea begroot op € 68,07 aan verschotten en € 2.200,-- voor salaris.
