Psychologische diagnostiek in de gezondheidszorg (4e druk)
Luteijn en Barelds
Hoofdstuk 1
Het diagnostisch proces
Inleiding
De klinische diagnostiek is een exclusief specialisme van de klinisch psycholoog.
Klinische psychodiagnostiek steunt op drie elementen
- Theorievorming over de problemen/ klachten en problematische gedragingen
- Operationalisatie en meting
- Toepassing van relevante diagnostische methoden
De kwaliteit van de drie elementen berust op conceptueel en empirisch onderzoek
Het diagnostisch proces heeft de volgende stappen
- Exploratie
Aanvraag
Hulpvraag
Reflectie diagnosticus - Inductie
Diagnostisch scenario- Indeling in grondvragen
- Formuleren theorie
- Hypothesen
- Deductie
- Keuze instrumentarium
- Toetsbare voorspellingen
- Toetsing
Afname en verwerking - Evaluatie
Argumentatie
Een klinisch psychodiagnostisch proces begint meestal met een doorverwijzing van de cliënt naar de diagnosticus, maar een directe aanvraag kan ook.
- De diagnosticus analyseert de hulpvraag van de cliënt en de aanvraag van de verwijzer
- Deze twee hoeven niet hetzelfde te zijn
De vragen van de verwijzer en de cliënt vormen het vertrekpunt. Hiernaast formuleert de diagnosticus zelf vragen die opduiken tijdens het kennismakingsgesprek.
De diagnosticus stelt op basis van deze vragen een diagnostisch scenario op dat een voorlopige theorie bevat over de cliënt.
Hierin staat beschreven wat de problemen zijn van de cliënt en hoe ze verklaard kunnen worden.
Het toetsen van deze theorie vereist vijf handelingen
- De voorlopige theorie wordt omgezet in concrete hypothesen
- Een specifiek onderzoeksinstrumentarium wordt gekozen dat de geformuleerde hypothesen kan ondersteunen of verwerpen
- Er worden voorspellingen gedaan over de resultaten of uitkomsten van op dit instrumentarium
Hierdoor is het van te voren duidelijk wat de hypothesen ondersteund of verwerpt - Instrumenten worden afgenomen en verwerkt
- Op grond van de uitslag wordt de hypothese op beargumenteerde wijze aanvaard of verworpen
Dit leidt tot de diagnostische conclusie
De meeste vragen van cliënten, verwijzers en psychodiagnostici kunnen herleid worden tot:
- Onderkenning
Wat zijn de problemen, wat lukt er nog en gaat er mis - Verklaring
Waarom zijn er problemen en wat houd ze in stand - Predictie
Hoe zullen problemen zich ontwikkelen - Indicatie
Hoe kunnen problemen verholpen worden - Evaluatie
Zijn problemen voldoende verholpen door de interventie
Onderkenning
Om zich te krijgen op het probleem brengt de diagnosticus de klachten en de adequate gedragingen van de cliënt (en/of zijn omgeving) in kaart.
Onderkenning bevat
- Inventarisatie en beschrijving
- Ordening en categorisering
...
....read more
Add new contribution