Strafprocesrecht - UL - Recht - B3 - Oefenbundel
- 3201 keer gelezen
Keulen en Knigge stellen dat het hoger beroep als een voortbouwend appel is vormgegeven en dat daarmee een ‘middenweg’ wordt bewandeld. Wat wordt bedoeld met de typering ‘voortbouwend appel’ en met de stelling dat met de vormgeving van het hoger beroep als een voortbouwend appel een middenweg wordt bewandeld?
Na afloop van een voetbalwedstrijd op een zondagmiddag in Rotterdam loopt het uit op rellen. Paul, doorgewinterd hooligan, botviert zijn agressie op een bushokje door met een stalen staaf tegen het glas te slaan. Terwijl hij bezig is, begint de politie met het schoonvegen van de straat. Paul slaat op de vlucht en springt daarbij in een bouwcontainer. Als agenten roepen dat hij er uit moet komen, beseft Paul dat het spel over is en roept naar de agenten dat hij zich over geeft. Hij probeert daarop uit de container te klimmen om zich te laten aanhouden. Dit lukt hem echter niet direct, de container is te hoog en Paul heeft bovendien te veel gedronken. Op dat moment laat een van de agenten een politiehond los, die daarop in de container springt en Paul enkele keren in zijn arm en been bijt, waarna toegesnelde agenten de hond wegtrekken en Paul aanhouden. Aan dit voorval houdt Paul enkele bijtwonden en blijvende littekens over.
Op het bureau wordt Paul behandeld voor zijn verwondingen en daarna verhoord. Aan het eind van het verhoor biedt Chris, politieagent en tevens de verantwoordelijke hondengeleider, Paul zijn excuses aan voor de hondenbeten. Hierbij geeft hij te kennen dat de betrokken hond de reputatie heeft van een ‘echte terriër’ en soms moeilijk in toom te houden is. Chris geeft hierbij tevens aan dat hij er op zal toezien dat deze zaak niet zal worden doorgestuurd naar de officier van justitie, zodat Paul er van uit kan gaan dat hij niet ter zake van dit feit zal worden vervolgd. Als Paul is heengezonden, besluit de coördinerend politiecommissaris echter anders. Voetbalvandalisme is immers een speerpunt en het OM hanteert op dit vlak een zerotolerancebeleid. Enkele maanden later wordt Paul toch gedagvaard voor het beschadigen van het bushokje.
U bent advocaat van Paul. Schrijf een verweer waarin u ingaat op zowel de gedane toezegging als de inzet van de politiehond, alsmede op de hieraan te verbinden consequenties.
Aan verdachte, Daan, is ten laste gelegd dat: hij op of omstreeks 3 september 2015 te den Haag, althans in Nederland, Guido heeft bedreigd met enig misdrijf tegen het leven gericht, immers heeft verdachte opzettelijk dreigend die Guido een mes getoond en hem, die Guido, daarbij (meermalen) opzettelijk dreigend de woorden toegevoegd: ‘ik vermoord je’. In het procesdossier bevinden zich de volgende processen-verbaal, waarvan de redengevende inhoud hieronder beknopt wordt weergegeven:
Uit het procesdossier blijkt dat Daan voorafgaand aan bovengenoemde verklaring afgelegd bij de politie niet de cautie is gegeven. De raadsman voert hierover verweer en stelt dat de rechtbank hieraan een sanctie dient te verbinden. Verder bepleit de raadsman dat Daan vrijgesproken dient te worden bij gebrek aan voldoende wettig bewijs.
U bent rechter in deze zaak. Hoe beoordeelt u de verweren van de raadsman?
In relatie tot de in het Nederlandse strafproces geldende grondslagleer wordt wel gesproken over de tirannie van de tenlastelegging. Hiermee wordt gedoeld op de strikte binding van de zittingsrechter aan de letterlijke bewoordingen van de tenlastelegging.
Schrijf een essay van maximaal 500 woorden over de strikte uitleg van de grondslagleer in concrete strafzaken. Besteed daarbij aandacht aan de achtergronden van de grondslagleer, mede bezien vanuit de belangen en rollen van de verschillende procesdeelnemers, alsmede aan de correctiemechanismen die in wet en praktijk bestaan op de strikte grondslagleer. Ga in uw betoog ook in op de voor- en nadelen van de thans geldende grondslagleer en trek een genuanceerde conclusie over de wenselijkheid deze te handhaven.
Uitgangspunt van het Nederlands bewijsrecht is dat de feitenrechter vrij is in de ‘selectie en waardering van het bewijs’. Het Europees Hof voor de Rechten van de Mens (EHRM) tornt in beginsel niet aan dit uitgangspunt, het stelt zich op het standpunt dat regulering betreffende ‘the admissibility of evidence’ aan de afzonderlijke verdragsstaten wordt overgelaten.
Geef aan op welke wijze de rechtspraak van het EHRM doorwerkt in de vrijheid die de Nederlandse feitenrechter heeft zelf te bepalen welke bewijsmiddelen hij wenst te gebruiken. Betrek bij uw antwoord ten minste twee (deel)rechten uit het EVRM.
Met de typering ‘voortbouwend appel’ wordt bedoeld dat de behandeling in hoger beroep gericht is op de bezwaren die de procespartijen naar voren brengen (de grieven), met dien verstande dat de appelrechter bevoegd is om ambtshalve onderzoek te doen naar alle kwesties die van belang zijn voor de beantwoording van de vragen als bedoeld in de artikelen 348 en 350 Sv. Dat de behandeling in hoger beroep gericht is op de bezwaren die de procespartijen naar voren brengen, blijkt uit art. 415 lid 2 Sv.
Dat aan de appelrechter een ambtshalve bevoegdheid toekomt om onderzoek te doen naar alle kwesties die van belang zijn voor het beslissingsschema van 348 en 350 Sv, kan worden afgeleid uit het feit dat de appelrechter niet gebonden is aan de door de procespartijen naar voren gebrachte bezwaren (zie art. 415 lid 2 Sv) en dat hij ingevolge de schakelbepaling van art. 415 lid 1 Sv de vragen uit de artikelen 348 en 350 Sv zelfstandig dient te beantwoorden.
Gezegd kan worden dat met de vormgeving van de behandeling in hoger beroep als een voortbouwend appel een middenweg wordt bewandeld. Het betreft een model dat geplaatst kan worden tussen enerzijds het model waarin de zaak geheel opnieuw wordt behandeld en anderzijds het model waarin de behandeling in hoger beroep wordt beperkt tot de bezwaren die de procespartijen naar voren brengen.
Mijn eerste verweer strekt tot niet-ontvankelijkheidverklaring van de officier van justitie wegens schending van het vertrouwensbeginsel. Politieagent Chris heeft mijn cliënt toegezegd dat hij de zaak niet zou doorsturen naar het OM. Mijn cliënt heeft op deze toezegging vertrouwd en mocht hierop vertrouwen. Uit het toetsingskader dat volgt uit de arresten ‘Parkeerwachter’ (NJ 1989, 379) en ‘Vertrouwen na kennisgeving sepot’ (NJ 2015/492), blijkt dat om te kunnen spreken van ‘gerechtvaardigd’ vertrouwen de aard van de overtreding van belang is, alsmede de omstandigheden waaronder de toezegging is gedaan. Nu sprake was van een gering feit, de omstandigheden er mede uit bestonden dat de toezegging gepaard ging met excuses en Paul er tevens, gelet op artikel 156 Sv, vanuit mocht gaan dat de verbalisant vermocht te beschikken over de beslissing om de zaak al dan niet door te sturen, was het vertrouwen in de mededeling van de verbalisant zeker gerechtvaardigd. Ook de vraag of de vervolgingsbeslissing moet wijken voor het gerechtvaardigd vertrouwen moet in deze zaak bevestigend worden beantwoord, nu geen sprake is van zwaarwegende omstandigheden die tot een ander oordeel nopen. Aldus staat het vertrouwensbeginsel aan vervolging in de weg. Op grond hiervan verzoek ik u de officier van justitie niet-ontvankelijk te verklaren (art 349 Sv).
Mocht u aan het bovenstaande verweer voorbij gaan, richt mijn tweede verweer zich op de inzet van de politiehond bij de aanhouding. Deze hond werd losgelaten op het moment dat Paul reeds had aangegeven zich over te geven en bovendien geen kant op kon doordat hij zich in een container bevond. Hiermee is gehandeld in strijd met de beginselen van proportionaliteit en subsidiariteit, beginselen die volgen uit het arrest Braak bij Binnentreden (NJ 1979, 142) en/of respectievelijk lid 5 en lid 1 van artikel 7 Politiewet. De aanhouding is hiermee op onrechtmatige wijze geschied. Dit levert een onherstelbaar vormverzuim in het voorbereidend onderzoek op als bedoeld in artikel 359a Sv. Subsidiair verzoek ik daarom om strafvermindering. Aan de criteria geformuleerd in het arrest ‘Afvoerpijp’ (NJ 2004, 376) is immers voldaan.
Met betrekking tot dit laatste wil ik nog aanvoeren dat niet alleen sprake was van een onrechtmatige inzet van de politiehond, maar de betrokken agenten ook wisten dat de hond moeilijk in toom te houden is en de hond de reputatie heeft een ‘echte terriër’ te zijn.
Kortom, primair verzoek ik de rechtbank de niet-ontvankelijkheid van de officier van justitie uit te spreken. Mocht u hier niet in meegaan, verzoek ik subsidiair om strafvermindering krachtens artikel 359a Sv.
De verdediging heeft twee verweren gevoerd. In de eerste plaats stelt zij dat aan de niet gegeven cautie een consequentie moet worden verbonden. In de tweede plaats stelt zij dat er onvoldoende wettig bewijs is.
Met betrekking tot het eerste verweer overweegt de rechtbank als volgt. Artikel 29 lid 2 Sv stelt dat de verdachte voorafgaand aan het verhoor wordt medegedeeld dat hij niet tot antwoorden verplicht is. Uit het procesdossier blijkt dat deze mededeling niet aan de verdachte is gedaan, hetgeen een vormverzuim behelst als bedoeld in artikel 359a Sv waarbij aan de drempels zoals geformuleerd in het Afvoerpijp-arrest is voldaan. Gelet op de beoordelingscriteria van artikel 359a Sv is bewijsuitsluiting de geëigende sanctie, nu het een belangrijk strafvorderlijk voorschrift betreft dat niet is nageleefd (art. 29 lid 2 Sv) en de verdachte nadien een belastende verklaring heeft afgelegd. Het niet geven van de cautie raakt aan het recht op een eerlijk proces en valt daarmee in de eerste van de drie categorieën zoals onderscheiden in het arrest Onbevoegde hulpofficier. De ruimte om af te zien van bewijsuitsluiting is zeer beperkt. De rechtbank ziet daar ook geen aanleiding toe en zal de verklaring van de verdachte derhalve uitsluiten van het bewijs.
Het tweede verweer ziet op de bewijsminimumregel zoals vervat in artikel 342 lid 2 Sv. Hieruit volgt dat het bewijs dat de verdachte het tenlastegelegde feit heeft begaan, niet uitsluitend kan worden aangenomen op de verklaring van één getuige. In het arrest ‘Steunbewijs en bewijsminimum’ is daaraan nadere invulling gegeven. Hier heeft de Hoge Raad bepaald dat de door één getuige gereleveerde feiten en omstandigheden niet op zichzelf mogen staan en voldoende steun moeten vinden in ander bewijsmateriaal. De Hoge Raad laat zich evenwel niet in algemene zin uit over de vraag wanneer aan het bewijsminimum van artikel 342 lid 2 Sv is voldaan. Aan overige jurisprudentie kan niettemin een aantal handvatten worden ontleend: het overige bewijs mag niet uit dezelfde bron afkomstig zijn en eigen waarnemingen mogen niet enkel zien op emotie of gedragsverandering. In deze zaak zijn de verklaringen van Kasper en Caro van horen zeggen. Dat geldt ook voor de verklaring van Michelle, met dien verstande dat zij ook heeft verklaard dat zij hem bij thuiskomst zag huilen en trillen. Dit betreft naar het oordeel van de rechterbank echter een waarneming die primair ziet op emotie en om die reden geen zelfstandige steun kan opleveren voor de verklaring van Guido. Aangezien de verklaring van de verdachte is uitgesloten van het bewijs, blijft alleen de verklaring van Guido over. De rechtbank is derhalve van oordeel dat niet is voldaan aan het bewijsminimum van artikel 342 lid 2 Sv en zal verdachte van het hem tenlastegelegde feit vrijspreken.
Bij de beoordeling van de vorm zijn onder andere de volgende aspecten als wegingsfactor meegenomen:
De grondslagleer houdt in dat de zittingsrechter zijn beslissing moet nemen op grondslag van de tenlastelegging. De achtergrond van de grondslagleer is gelegen in de verhouding tussen de officier van justitie en de zittingsrechter. De officier van justitie is dominus litis en bepaalt de inzet en omvang van het geding. Op het moment dat de rechter veel ruimte heeft om van de tenlastelegging af te wijken, wordt daarmee afbreuk gedaan aan het opportuniteitsbeginsel. De verdachte heeft er bovendien belang bij dat hem op voorhand duidelijk is waarvoor hij terecht moet staan opdat hij zijn verdediging adequaat kan voorbereiden.
Het probleem is echter dat niet zozeer de strekking van de tenlastelegging leidend is, maar de letterlijke bewoordingen. Dat heeft in de praktijk geleid tot ingewikkelde tenlasteleggingen met allerlei alternatieven die moeten voorkomen dat de rechter vrijspreekt omdat de bewoordingen van de tenlastelegging op (ondergeschikte) onderdelen niet geheel overeenkomen met de werkelijkheid.
Nu bestaan er enkele correctiemechanismen in wet en praktijk. Zo heeft de rechter onder omstandigheden de mogelijkheid om de tenlastelegging verbeterd te lezen of passages uit te strepen. De officier van justitie heeft bovendien de mogelijkheid om de tenlastelegging aan te vullen of te wijzigen (op grond van art. 312 respectievelijk art. 313 Sv), mits sprake blijft van hetzelfde feit. De fout in de tenlastelegging moet dan wel worden opgemerkt door de officier van justitie. Is dat niet het geval, dan kan dat alsnog leiden tot vrijspraak. In de praktijk verschillen voorts de opvattingen over de ruimte die de zittingsrechter heeft om onjuistheden in de tenlastelegging op het onderzoek ter terechtzitting aan de orde te stellen.
Er gaan in de literatuur dan ook stemmen op om de grondslagleer te versoepelen, waarbij meer ruimte is voor de zittingsrechter om van de letterlijke tekst af te wijken zolang aan de strekking van de tenlastelegging (en daarmee de oorspronkelijke bedoelingen van de officier van justitie) geen afbreuk wordt gedaan. Daarmee blijft het vervolgingsmonopolie intact, maar worden vrijspraken op grond van een onjuiste redactie van de tenlastelegging teruggedrongen. Voorts biedt dat de mogelijkheid om tenlasteleggingen te vereenvoudigen, wat de leesbaarheid – en daarmee mogelijk ook de positie van de verdachte – ten goede komt.
Hoewel de feitenrechter in beginsel vrij is in de selectie en waardering van het bewijs, wordt hij hierin beperkt door de rechtspraak van het EHRM. Uit de EHRM-rechtspraak vloeit namelijk voort dat sommige typen bewijs niet voor het bewijs gebruikt mogen worden, omdat gebruik ervan een schending van artikel 6 EVRM zou opleveren.
Voorbeelden hiervan zijn:
JoHo can really use your help! Check out the various student jobs here that match your studies, improve your competencies, strengthen your CV and contribute to a more tolerant world
Het hoger beroep is sinds 1926 grotendeels ongewijzigd gebleven. Dit is veranderd toen in 2007 de Wet stroomlijnen hoger beroep in werking is getreden, waarmee het voortbouwend appel is geïntroduceerd. In het kader van de modernisering van het
Wetboek van Strafvordering wordt voorgesteld om de regeling van het hoger beroep opnieuw te wijzigen, in die zin dat wordt verder gegaan op de ingeslagen weg. In zijn artikel beschrijft G. Pesselse drie mogelijke wijzen hoe vorm kan worden gegeven aan een hoger beroep met een verdergaand voortbouwend karakter.
Leg uit wat wordt bedoeld met ‘voortbouwend appel’. Bespreek op basis van het artikel van Pesselse twee van de drie wijzen hoe vorm kan worden gegeven aan een hoger beroep met een verdergaand voortbouwend karakter. Welke wijze heeft de voorkeur van de moderniseringswetgever (zowel in de Contourennota als in het conceptwetsvoorstel)? Reflecteer daarbij op de voor- en nadelen van het door de moderniseringswetgever voorgestelde stelsel van hoger beroep vergeleken met de regeling van het hoger beroep van voor de wetswijziging van 2007. (10 pnt)
Geef aan wat de unus testis-regel inhoudt en aan de hand van welk criterium de Hoge Raad die regel invult. Geef aan de hand van een bespreking van twee arresten van de Hoge Raad uw beredeneerde mening over de vraag of de Hoge Raad deze regel uitholt en of bijstelling van de jurisprudentie wenselijk zou zijn. (10 pnt)
Opsporingsambtenaren Daniel en Aisha ontvangen een anonieme tip waarin wordt verteld dat er een netwerk aan mensen is wat scooters steelt en verkoopt. De werkwijze is redelijk onconventioneel. De leden van het netwerk lopen de straten van Den Haag af en kijken of ze een mooie scooter zien. Ze maken hier foto's van en zetten deze foto's vervolgens op een Vraag en Aanbod pagina van Facebook. Als er dan iemand op reageert gaan ze de scooter pas echt stelen en verkopen deze vervolgens door aan degene die had gereageerd. De kopers hebben op deze manier niets door. Daniel en Aisha willen deze bendeleden snel opsporen. In overleg met de OvJ zijn ze tot het volgende plan gekomen: Ze gaan een bod doen op één van de scooters op Facebook. De foto is vrij helder en er is duidelijk te zien dat de scooter op de Hooigracht in Den Haag staat. Daniel en Aisha besluiten de dieven voor te zijn en gaan wachten in de buurt van de scooter. Circa tien minuten na aankomst zien ze twee personen, Jaap en Ria, die met een ingenieus apparaatje de scooter van het alarm halen en een schroevendraaier gebruiken om contact te maken. Ze lopen rustig met de scooter weg. Daniel en Aisha rennen op ze af en houden ze gelijk aan. Ter zitting betoogt de raadsman van verdachte Ria
.....read moreOefententamen 2017/2018 bij het vak Strafprocesrecht - Universiteit Leiden - Rechtsgeleerdheid - Bachelor 3
In het kader van de modernisering van het Wetboek van Strafvordering is voorgesteld om een nieuw artikel in het leven te roepen waarmee ‘stelselmatige locatiebepaling’ mogelijk wordt gemaakt.
Artikel 2.8.2.10.1 1. [...] De officier van justitie [kan] bevelen dat een opsporingsambtenaar stelselmatig en met een technisch hulpmiddel de locatie bepaalt van de persoon ten aanzien van wie de bevoegdheid wordt uitgeoefend. Uit de toelichting blijkt dat met dit artikel onder meer gedoeld wordt op de opsporingsmethoden die bekend staan als de ‘stille sms’.
Formuleer wat het voordeel van een formulering zoals deze is versus de momenteel geldende criteria van ‘stille sms-jes’. Neem in jouw antwoord mee:
In de jurisprudentie van het EHRM ten aanzien van artikel 6 lid 3 sub d EVRM is een belangrijke rol weggelegd voor ‘compenserende factoren’. Leg uit wat in deze context wordt verstaan onder hetbegrip ‘compenserende factoren’. Structureer uw betoog aan de hand van de volgende deelonderwerpen:
(a) bespreek de ratio van het ondervragingsrecht en (b) in het licht hiervan de relevantie van ‘compenserende factoren’; (c) noem tenminste drie voorbeelden van compenserende factoren zoals deze in de jurisprudentie van het EHRM naar voren komen; (d) leg uit hoe compenserende factoren zich – in de context van het ondervragingsrecht – verhouden tot het begrip ‘steunbewijs’.
Is naar uw mening de relevantie van compenserende factoren toe- of afgenomen als gevolg van het arrest Schatschwaschwili t. Duitsland? Motiveer uw antwoord. U hoeft bij uw antwoord slechts de voor dit vak voorgeschreven literatuur en jurisprudentie te betrekken.
Verdachte Billy is gedagvaard voor overtreding van art 312 lid 1 Sr. Het dossier bevat de volgende bewijsmiddelen:
a. Ene verklaring van Alejandro, afgelegd bij de politie, voor zover relevant inhoudende: “Ik heb Billy ontmoet in de lobby van hotel de Lachende Koe in de Balistraat straat te Amsterdam op 12 maart 2014. Wij zijn daarvoor via Tinder met elkaar in contact gekomen. We zijn naar de bar gegaan en hebben samen wat biertjes gedronken. Ik heb het idee dat hij toen iets in m’n biertje heeft gestopt toen ik even naar de wc ging, want ik voelde met na een aantal slokken heel loom. We hebben de bar enige tijd later verlaten en zijn langs de grachten gaan lopen. De details herinner ik niet goed meer tot het moment dat de adrenaline ging werken toen Billy probeerde mijn portemonnee te stelen. Ik heb nog gevochten met hem maar gaf het snel op toen
.....read moreHadrian is sinds kort begonnen met vloggen. Omdat het gewenste aantal views op YouTube uitblijft, besluit hij het over een andere boeg te gooien en avontuurlijker vlogs te maken. Hadrian weet dat op de bovenste verdieping van de flat waar hij woont een luik de toegang verschaft tot het dak van de flat. Hij trommelt zijn vlogvrienden Royce en Magnus op en gezamenlijk betreden zij het dak. Zij spreken af dat Royce en Magnus aan de rand van de flat gaan hangen en dat Hadrian alles filmt met zijn camera. Nadat zij weer met beide benen op het dak staan, willen zij het hier niet bij laten. Hadrian merkt op dat aan de andere kant van het dak een kat in de zon ligt. Hij geeft zijn camera aan Royce en vraagt hem alles te filmen. Stilletjes loopt hij op de kat af en grijpt deze. Vervolgens gooit hij de kat over de rand van de flat naar beneden. Magnus, die zijn laptop bij zich heeft, plaatst de beelden direct op YouTube. Alric, die in de naastgelegen flat woont en op zijn balkon een sigaretje aan het roken was, heeft alles gadegaslagen en belt de politie. Hij geeft het signalement van Hadrian door en vertelt wat hij precies heeft gezien. Van deze verklaring en de beelden die inmiddels op YouTube staan en waarop Hadrian duidelijk herkenbaar te zien is, wordt proces-verbaal opgemaakt. Hadrian wordt hierop aangehouden ter zake van het delict omschreven in artikel 350 lid 2 Sr en meegenomen naar het politiebureau. Nadat hij is opgehouden voor onderzoek en in verzekering is gesteld, vordert de officier van justitie de bewaring van Hadrian. Hadrian moet immers nog een aantal keer worden verhoord, aldus de officier van justitie. De advocaat van Hadrian stelt dat de vordering van de officier van justitie aan alle kanten rammelt. De vordering dient volgens hem dan ook te worden afgewezen.
U bent rechter-commissaris in deze zaak. Neem een gemotiveerde beslissing op de vordering tot bewaring van Hadrian.
Bij de politie Oost-Nederland is een anonieme tip binnengekomen dat verdachte Geralt C., woonachtig aan de Pauluslaan 24 in Tilburg zijn geld zou verdienen met de handel in verdovende middelen. Volgens de tipgever zou hij de drugs vanuit zijn woning verkopen. Een check in de Basisregistratie personen leert dat op dat adres inderdaad een persoon met die naam staat ingeschreven. Daarop besluiten opsporingsambtenaren Yennefer en Vesemir nader onderzoek in te stellen door op een zaterdagavond een tijdje voor de woning aan de Pauluslaan te posten in hun surveillanceauto. Zij zien in een periode van twee uur een komen en gaan van mensen die telkens voor korte periode in de woning aanwezig zijn en vervolgens weer vertrekken. Zij herkennen daarbij een aantal personen ambtshalve als drugsgebruiker.
.....read moreKeulen en Knigge stellen dat het hoger beroep als een voortbouwend appel is vormgegeven en dat daarmee een ‘middenweg’ wordt bewandeld. Wat wordt bedoeld met de typering ‘voortbouwend appel’ en met de stelling dat met de vormgeving van het hoger beroep als een voortbouwend appel een middenweg wordt bewandeld?
Na afloop van een voetbalwedstrijd op een zondagmiddag in Rotterdam loopt het uit op rellen. Paul, doorgewinterd hooligan, botviert zijn agressie op een bushokje door met een stalen staaf tegen het glas te slaan. Terwijl hij bezig is, begint de politie met het schoonvegen van de straat. Paul slaat op de vlucht en springt daarbij in een bouwcontainer. Als agenten roepen dat hij er uit moet komen, beseft Paul dat het spel over is en roept naar de agenten dat hij zich over geeft. Hij probeert daarop uit de container te klimmen om zich te laten aanhouden. Dit lukt hem echter niet direct, de container is te hoog en Paul heeft bovendien te veel gedronken. Op dat moment laat een van de agenten een politiehond los, die daarop in de container springt en Paul enkele keren in zijn arm en been bijt, waarna toegesnelde agenten de hond wegtrekken en Paul aanhouden. Aan dit voorval houdt Paul enkele bijtwonden en blijvende littekens over.
Op het bureau wordt Paul behandeld voor zijn verwondingen en daarna verhoord. Aan het eind van het verhoor biedt Chris, politieagent en tevens de verantwoordelijke hondengeleider, Paul zijn excuses aan voor de hondenbeten. Hierbij geeft hij te kennen dat de betrokken hond de reputatie heeft van een ‘echte terriër’ en soms moeilijk in toom te houden is. Chris geeft hierbij tevens aan dat hij er op zal toezien dat deze zaak niet zal worden doorgestuurd naar de officier van justitie, zodat Paul er van uit kan gaan dat hij niet ter zake van dit feit zal worden vervolgd. Als Paul is heengezonden, besluit de coördinerend politiecommissaris echter anders. Voetbalvandalisme is immers een speerpunt en het OM hanteert op dit vlak een zerotolerancebeleid. Enkele maanden later wordt Paul toch gedagvaard voor het beschadigen van het bushokje.
U bent advocaat van Paul. Schrijf een verweer waarin u ingaat op zowel de gedane toezegging als de inzet van de politiehond, alsmede op de hieraan te verbinden consequenties.
Aan verdachte, Daan, is ten laste gelegd dat: hij op of omstreeks 3 september 2015 te den Haag, althans in Nederland, Guido heeft bedreigd met enig misdrijf tegen het leven gericht, immers heeft verdachte opzettelijk dreigend die Guido een mes getoond en hem, die Guido, daarbij (meermalen) opzettelijk dreigend de woorden toegevoegd: ‘ik vermoord je’. In het procesdossier bevinden zich de volgende processen-verbaal, waarvan de redengevende inhoud hieronder beknopt wordt weergegeven:
U bent officier van justitie. Op uw bureau ligt een dossier over verdachte Berend L., dat is voorbereid door een parketsecretaris. In het dossier bevinden zich de volgende stukken (die aan alle daarvoor geldende vereisten voldoen):
Een proces-verbaal van aangifte van vernieling gedaan door Arnold Claessens met de volgende inhoud: “Vandaag 12 november 2015, om 14.30 uur, heb ik mijn auto voor de deur van mijn woning aan de Dorpsstraat 22 in Leiden gezet. De passagierskant stond aan het trottoir en de bestuurderskant aan de kant van de weg. Het betreft een rode Kia Rio met het kenteken 9 ABT 66. De auto is mijn eigendom. Vandaag 12 november 2015 omstreeks 18.45 uur was ik thuis. Ik hoorde dat de bel ging. Toen ik de deur open deed, herkende ik de buurvrouw Ria van der Sloot uit mijn straat. Ik hoorde dat zij tegen mij zei dat zij de buurman van nummer 24 (verdachte) langs mijn auto had zien lopen. Zij vertelde aan mij dat zij had gezien dat deze buurman (verdachte), op de rijbaan langs mijn auto liep. Zij vertelde mij dat zij had gezien dat hij moedwillig met sleutels die hij in zijn hand had, langs de zijkant van mijn auto kraste. Toen ik naar mijn auto ging kijken zag ik dat er een verse grote kras over het bestuurdersportier van mijn auto liep. Ik zag dat de kras wit was. Ik zag dat deze kras liep vanaf het linker voorportier tot aan de linker wielkast voor."
Een proces-verbaal van verhoor van getuige Ria van der Sloot door de politie met de volgende inhoud: “Ik verblijf regelmatig bij mijn vriend aan de Dorpsstraat 19 in Leiden. Op maandag 12 november 2015 omstreeks 18.40 uur stond ik voor het keukenraam van die woning en zag ik de overbuurman van nummer 24 (verdachte) in de straat lopen. Ik zag dat hij vreemd rond de rode auto van de buurman van nummer 22 liep. Ik hield hem in de gaten en zag dat hij heel dicht langs de linkerzijde van de auto liep. Ik zag dat de overbuurman van 24 (verdachte) een sleutel in zijn rechterhand vasthield. Ik zag dat hij vervolgens met een sleutel langs de linkerzijde van de auto kraste. Ik zag dat dit ter hoogte van het bestuurdersportier was. Ik ben direct naar de eigenaar van de rode auto gelopen die op nummer 22 woont. Ik hoorde dat de kras er voorheen nog niet zat. De buurman van nummer 22 heeft vervolgens de politie gebeld."
Een proces-verbaal van bevindingen waarin verbalisanten (opsporingsambtenaren) het volgende relateren: “Tijdens onze dienst op 12 november 2015 omstreeks 18.45 uur kregen wij van de meldkamer de opdracht te gaan naar de Dorpsstraat 22 in Leiden, alwaar een
Gerrit heeft een schuld bij Carlton. Als Gerrit weigert om deze te betalen, komt Carlton verhaal halen. Hij wacht tot de nietsvermoedende Gerrit zijn woning verlaat en schiet een aantal keer gericht op hem. Gerrit wordt geraakt in zijn bil en zijn schouder, maar weet te ontkomen. Hij doet direct aangifte bij de politie, die een onderzoek instelt.
De schietpartij is gadegeslagen door meerdere getuigen. Agenten trachten Carlton op te sporen, maar hij blijkt onvindbaar te zijn. De agenten besluiten, na toestemming van de Officier van Justitie, tot de inzet van een zogenaamde stille sms: een technisch hulpmiddel waarmee het geografisch gebied kan worden afgebakend waarbinnen de GSM van verdachte – het telefoonnummer was reeds bekend bij de politie - zich bevindt. Gedurende tien dagen wordt tussen twaalf uur ’s middags en tien uur ’s avonds elk uur een stille sms verzonden.
Het gebruik van deze methode leidt ertoe dat de verdachte kan worden gelokaliseerd en kan worden aangehouden. Ter terechtzitting eist de officier van justitie een onvoorwaardelijke gevangenisstraf van 12 jaren voor poging tot moord.
U bent advocaat in deze zaak. Uw cliënt is van mening dat met het gebruik van de stille sms-sen door de agenten inbreuk is gemaakt op zijn privacy. Schrijf het verweer dat u namens uw cliënt zou voeren.
In principe heeft de verdachte recht op kennisneming van processtukken en verkrijging van afschriften. Toch is het de officier van justitie toegestaan de kennisneming van bepaalde processtukken tijdelijk te onthouden. Leg uit in welke situatie en ten aanzien van welke processtukken de officier van justitie deze bevoegdheid heeft en hoe in de wet tot uitdrukking komt dat deze onthouding in beginsel van tijdelijke aard is.
Leg uit wat het vertrouwensbeginsel inhoudt, in welke context dit beginsel in het strafproces een rol speelt en aan welke voorwaarden moet zijn voldaan om een beroep op het vertrouwensbeginsel te laten slagen.
Een verdachte wordt vervolgd ter zake van verboden wapenbezit, nadat er wapens zijn aangetroffen in zijn woning bij zijn aanhouding in die woning in verband met een ander strafbaar feit. Uit het proces-verbaal van aanhouding blijkt dat de verbalisanten op grond van artikel 55 lid 2 Sv de woning zijn binnengetreden, daarbij beschikten over een machtiging als bedoeld in artikel 2 lid 1 Awbi, zich legitimeerden en mededeelden wat het doel van binnentreden was. Voorts blijkt dat de verdachte op het moment van aanhouding naar één van de wapens probeerde te grijpen, die duidelijk zichtbaar verspreid door de woonkamer lagen. De verbalisanten zijn vervolgens direct tot inbeslagname van de wapens overgegaan.
De raadsman van verdachte heeft ter terechtzitting bij de rechtbank betoogd dat het bewijs (de inbeslaggenomen wapens) onrechtmatig is verkregen en derhalve niet gebruikt mag worden. De raadsman heeft daartoe aangevoerd
.....read moreWaag jij binnenkort de sprong naar het buitenland? Verzeker jezelf van een goede ervaring met de JoHo Special ISIS verzekering
There are several ways to navigate the large amount of summaries, study notes en practice exams on JoHo WorldSupporter.
Do you want to share your summaries with JoHo WorldSupporter and its visitors?
Field of study
Add new contribution