Strafrecht 3 - Recht - B3 - RUG - Oefenmaterialen
- 3188 reads
De twee opsporingsambtenaren Tonnie en Ronnie zijn op een nachtelijke surveillance in de straten van Amsterdam-West. Na hier en daar wat akkefietjes omtrent overlast te hebben opgelost, ontvangen ze een telefoontje van de meldkamer van de regiopolitie. Het betreft een melding over een vermeende inbraak, een aantal straten verderop van hun huidige locatie. Eenmaal bij de woning aangekomen, ontdekken zij dat het raam van de deur van buitenaf is ingeslagen (te herkennen aan al het glas wat binnen op de deurmat ligt), en zo gemakkelijk de deur te openen is. Naast een enkele bloeddruppel is er verder geen spoor van de inbreker te bekennen. Vervolgens komt de oudere buurvrouw aanwandelen, die verklaart dat zij degene was die de melding heeft gemaakt, en dat de bewoners van het pand, Johan en Mirjam de Vries, tijdelijk op vakantie zijn. Zij is door hen aangewezen om het huis in de gaten te houden en de kat dagelijks eten te geven. De buurvrouw weet Tonnie en Ronnie te vertellen dat de inbreker ‘hun tabletten en dure, nieuwe spelcomputer’ heeft weggenomen. Na verdere uitleg is het duidelijk dat het gaat om twee iPads en een Playstation 4. Daarnaast vertelt de buurvrouw dat zij een man in trainingspak en met grote sporttas heeft zien lopen in de straat. Op basis hiervan besluiten Tonnie en Ronnie de straten te verkennen. In een drukke straat vol cafés en dronken mensen zien ze een man in trainingspak en met grote sporttas iedereen aan de kant beuken, om zich zo snel mogelijk een weg uit de menigte te banen. Snel gaan ze erachteraan, terwijl Tonnie ondertussen de officier van justitie belt. Van hem krijgen ze een bevel om de man buiten heterdaad aan te houden op verdenking van diefstal met verbreking (art. 311 lid 1 sub 5 Sr). Uiteindelijk krijgen ze de man te pakken en houden hem aan. Na een korte ondervraging geeft de man, genaamd Govert van Hek, toestemming om zijn sporttas te onderzoeken. Zoals verwacht is deze gevuld met twee iPads en een Playstation 4, en wordt de sporttas in beslag genomen. Vervolgens wordt Govert meegenomen naar het politiebureau.
Govert wordt de volgende ochtend meteen voorgeleid aan de officier van justitie. Deze probeert een bekentenis uit Govert te krijgen, maar zonder succes. Govert blijft volhouden dat hij niet de dader is en rept geen woord over hoe de spullen dan toch in zijn tas terecht zijn gekomen. Voorafgaand aan dit verhoor heeft hij met zijn raadsman, mr. Riddersma, gesproken. Na het verhoor wordt Govert in verzekering gesteld omdat de officier van justitie van plan is hem verder te (laten) verhoren. Ook wil hij onderzoeken of het raadzaam is dat Govert langer in voorarrest blijft, na zijn inverzekeringstelling.
Is de aanhouding van Harold rechtmatig?
Na 3 lange dagen van inverzekeringstelling wordt Govert dan eindelijk voorgeleid aan de rechter-commissaris. Deze is overtuigd van de ernstige bezwaren tegen Govert en wil dan ook dat hij langer in voorarrest blijft. Dit in tegenstelling tot de officier van justitie, die na enig tobben tot de conclusie komt dat het dossier ondertussen wel compleet lijkt te zijn en dus een langer voorarrest niet nodig acht.
Beoordeel aan de hand van de vijf toetsingscriteria van de rechter-commissaris of de inverzekeringstelling rechtmatig is. Voor deze vraag dient U de (on)rechtmatigheid van de aanhouding buiten beschouwing te laten.
Reageer op onderstaande stelling en bespreek de (gedeeltelijke) (on)juistheid ervan. Ga in Uw antwoord apart in op beide onderdelen uit de stelling.
Stelling: De rechter-commissaris kan ambtshalve bewaring bevelen, indien hij van mening is dat dit moet gebeuren. Voor een inbewaringstelling is de aanwezigheid van ernstige bezwaren tegen de verdachte voldoende.
Stel:
Nadat Govert in vrijheid is gesteld, besluit de officier van justitie hem te dagvaarden. Uit de dagvaarding blijkt dat de zitting in eerste aanleg op 15 oktober 2011 zal plaatsvinden. De postbode tracht de dagvaarding aan Govert te bezorgen op zijn GBA-adres, maar treft hier alleen zijn zusje aan, Elsemieke. Zij belooft dat ze de dagvaarding aan haar broer zal overhandigen. Echter verschijnt niet Govert, maar raadsman Riddersma bij de zitting in eerste aanleg. Hij weet te vertellen dat hij Govert sinds het akkefietje niet meer heeft gesproken en heeft geen idee wanneer dit hem wel lukt. Daarom verzoekt hij om aanhouding van de zaak.
Is het de rechter toegestaan om de zaak bij verstek af te doen? Licht Uw antwoord toe zowel in het licht van het Nederlandse recht als in het licht van de rechtspraak van het EHRM. Voor deze vraag mag U ervan uitgaan dat de rechter geen aanleiding ziet om een bevel tot medebrenging van Govert te verlenen.
Stel, anders dan bij de vorige vraag:
Govert is strak in pak in de rechtszaal verschenen met aan zijn zijde raadsman Riddersma en neef Job. Govert heeft Job gevraagd voor hem te getuigen dat hij zulke dure spullen helemaal niet nodig heeft, omdat hij naar eigen zeggen ‘een zeer eenvoudig en simplistische man is’.
Kan de rechter afzien van het horen van Job? Zo ja, in welke gevallen?
Stel, anders dan bij de vorige vraag:
Raadsman Riddersma raadt, zoals tot zijn taken behoort, Govert aan om zijn neef voorafgaand aan de zitting als getuige op te geven, zodat hij niet voor verrassingen komt te staan. Zodoende doet Govert dit, conform art. 263 Sv. Echter, de officier van justitie laat na de oproepingsbrief te versturen, waardoor Job niet bij de zitting komt opdagen.
Dient de rechtbank de oproeping van Job te bevelen?
Stel:
De aanhouding van Govert verliep niet geheel gladjes. Terwijl hij zich (weliswaar met licht geweld) een weg door de menigte baande, werd hij opeens besprongen door opsporingsambtenaren Tonnie en Ronnie. Zij drukten hem met zijn gezicht op de grond, waardoor een van zijn voortanden brak. Ook kreeg hij een lelijke snee op zijn voorhoofd, doordat er gebroken bierflesjes op de grond lagen. Verder heeft hij een zware kneuzing in zijn schouder opgelopen door het gebruik van een houdgreep door Ronnie. Raadsman Riddersma voert dan ook ter zitting aan dat de disproportionaliteit van het optreden in combinatie met het hierdoor veroorzaakte letsel moet leiden tot strafvermindering.
Hoe groot acht U de kans dat de rechtbank dit verzoek zal toewijzen? Voor deze vraag dient U ervan uit te gaan dat het optreden van Tonnie en Ronnie inderdaad disproportioneel was, en dat Govert hierover niet in een eerder stadium heeft kunnen klagen.
In de dagvaarding valt te lezen dat aan Govert van Hek, onder verwijzing naar art. 311 lid 1 sub 5 Sv, ten laste is gelegd:
‘Dat hij, op of omstreeks 24 juli 2011 omstreeks 04.30 uur aan de Westersingel 3 te Amsterdam met het oogmerk van wederrechtelijke toe-eigening heeft weggenomen twee iPads en een Playstation 4, geheel of gedeeltelijk toebehorende aan de bewoners Johan en Mirjam de Vries, waarbij verdachte zich de toegang tot de plaats des misdrijfs heeft verschaft door middel van verbreking, welteverstaan het breken van een deurraam met eigen lichaamskracht, al dan niet met het gebruik van enig voorwerp.’
Raadsman Riddersma voert met betrekking hierop ter zitting aan dat het breken van een deurraam met behulp van eigen lichaamskracht helemaal geen verbreking betreft in de zin van art. 311 lid 1 sub 5 Sr, aangezien voor verbreking vereist is dat schade wordt aangericht door middel van het gebruik van hulpmiddelen, en niet enkel door het met blote vuist intikken van een raam. Zijn pleidooi is tevergeefs; de rechtbank komt toch tot een veroordeling van diefstal door middel van verbreking. De rechtbank gaat zowel in het vonnis als in de aanvulling daarop niet in op bovenstaand verweer van Riddersma.
Heeft de rechter de motiveringsverplichtingen van art. 359 Sv in acht genomen?
Stel, anders dan in het voorgaande:
De rechter komt tot een bewezenverklaring van het volgende, onder verwijzing naar art. 310 Sr:
‘Dat hij, op 24 juli 2011 aan de Westersingel 3 te Amsterdam met het oogmerk van wederrechtelijke toe-eigening heeft weggenomen twee iPads en een Playstation 4, toebehorende aan de bewoners Johan en Mirjam de Vries.’
Bekijk de tenlastelegging zoals weergegeven bij de vorige vraag. Heeft de rechter de grondslag van deze tenlastelegging verlaten?
Stel, ongeacht Uw antwoord op de vorige vraag:
De rechter komt tot een bewezenverklaring van de hierboven neergelegde tenlastelegging. Hierbij heeft hij de volgende vier bewijsmiddelen gebruikt:
1.
Een in de wettelijke vorm opgemaakte proces-verbaal van de politie houdende een verklaring van verdachte Govert van Hek:
‘De sporttas was niet van mij. Ik maak ’s nachts vaak een ommetje om mijn hoofd leeg te maken, en diezelfde dag was ik mijn sporttas met inhoud verloren. Tijdens mijn nachtelijke wandeling zag ik een sporttas liggen die er precies zo uitzag als de mijne. Zonder er verder over na te denken, heb ik die tas maar meegenomen, omdat de kans klein is dat het andermans tas is. Ik heb niet gekeken of mijn spullen wel in de tas zaten. Maar ik kan jullie verzekeren dat ik niet verantwoordelijk ben voor de inbraak!’
2.
Een in de wettelijke vorm opgemaakte proces-verbaal van de politie, houdende een verklaring van getuige Sjoerdje Eendstra:
‘Op 24 juli 2011 omstreeks 04.00 uur was ik mijn hond aan het uitlaten langs de Westersingel. Terwijl ik stopte om een shagje te roken en de hond even in het gras te laten spelen, zag ik haastig een persoon vanuit de tuin van nummer 3 lopen. Deze persoon was Govert van Hek, een vriend van mij. Ik begroette hem en nodigde hem uit om een shagje met mij te roken, maar blijkbaar had hij haast en negeerde hij mij. Wel zag ik dat hij een grote sporttas bij zich had. Ik wist niet dat hij zo’n sportschool-typje was.’
3.
Een ter terechtzitting afgelegde getuigenverklaring van Nynke Keulen, houdende:
‘Op 24 juli 2011 omstreeks 05.00 uur verliet ik het huis van mijn vriend, woonachtig aan de Westersingel 17. Terwijl ik naar mijn fiets liep, botste er een man tegen mij op. Hij bood zijn excuses aan en liep snel door. Volgens mij had de man net zoals verdachte bruin, krullend haar. Hij lijkt er wel op, denk ik.’
4.
De eigen waarneming van de rechtbank, die ter terechtzitting het volgende waarneemt:
De originele verpakkingen van de weggenomen elektronische apparaten (iPads en Playstation 4), met daarin handleidingen, de originele aankoopbon en een document met het serienummer.
Een aantal foto’s van de serienummers van de elektronische apparaten die in de sporttas van Govert gevonden zijn.
De rechtbank constateert aan de hand van de serienummers die overeenkomen dat het om dezelfde, gestolen spullen gaat.
Beoordeel de wettigheid, redengevendheid en toereikendheid van de bewijsmiddelen.
Stel, anders dan in de vragen 4 tot en met 10 gesteld:
Uiteindelijk is tegen Govert een strafbeschikking uitgevaardigd. Hem staat slechts een taakstraf te wachten van 75 uur wegens diefstal. Johan en Mirjam de Vries ontvangen dit slechte nieuws op 27 augustus 2011 en zijn zeer verontwaardigd, over zowel de hoogte van de straf, als over het feit dat het slechts diefstal betreft en niet diefstal met verbreking.
Bestaat voor Johan en Mirjam de Vries de mogelijkheid, ondanks de uitgevaardigde strafbeschikking, om een bevel tot vervolging ter zake van diefstal met verbreking te verzoeken? Zo ja, schat U hun kansen succesvol in?
Het betreft een aanhouding buiten heterdaad (art. 54 Sv). Hierbij zijn de volgende punten van belang:
Was de persoon die heeft aangehouden hiertoe bevoegd? Als uitgangspunt is de officier van justitie hiertoe bevoegd, tenzij er sprake is van een spoedsituatie (art. 54 lid 2 en 3 Sv) of een bevel (art. 54 lid 1 Sv).
Is er sprake van een verdachte (art. 27 lid 1 Sv)?
Is er sprake van een verdenking van een feit waarvoor voorlopige hechtenis is toegelaten (art. 67 Sv)?
Tonnie en Ronnie hebben ex art. 54 lid 1 Sv een bevel van de officier van justitie ontvangen tot aanhouding. Zij waren hiertoe dus bevoegd.
Echter hebben zij geen verdachte aangehouden! Zie art. 27 lid 1 Sv: een verdachte is degene te wiens aanzien uit feiten en omstandigheden een redelijk vermoeden van schuld aan een strafbaar feit voortvloeit. Wat betreft Govert, tegen hem bestond geen redelijk vermoeden van schuld aan de diefstal in de woning. De enkele opmerking van de buurvrouw dat ze een man in trainingspak met een sporttas door de straat heeft zien lopen, geeft geen reden om die persoon te verdenken van het feit dat deze in de woning is geweest. Ook al zien Tonnie en Ronnie vervolgens een man in trainingspak met grote sporttas lopen, zijn dit geen voldoende feiten en omstandigheden om een redelijk vermoeden van schuld te ondersteunen (verwijs eventueel naar Hollende Kleurling).
Te vinden in:
Ons Strafrecht 2, Hoofdstuk X Dwangmiddelen
Arrest Hollende Kleurling
Is er een redelijke verdenking ten tijde van de inverzekeringstelling van Govert?
Ja, het zijn vermoedelijk de vermiste goederen die in Govert zijn sporttas zijn aangetroffen.
Is Govert in verzekering gesteld voor een strafbaar feit waarvoor voorlopige hechtenis is toegelaten (art. 67 lid 1 en 2 Sv)?
Ja, er is sprake van een geval van voorlopige hechtenis. Er staat ten hoogste zes jaar op artikel 311 lid 1 sub 5.
Is er sprake van een onderzoeksbelang?
Govert is in verzekering gesteld omdat de officier van justitie hem verder wilde (laten) verhoren en de officier wilde onderzoeken of het raadzaam was dat Govert na zijn inverzekeringstelling langer in voorarrest blijft. De officier van justitie bedoelt hiermee dat hij de wenselijkheid van voorlopige hechtenis wil onderzoeken.
Het willen (laten) verhoren vormt een onderzoeksbelang, als ook het onderzoek naar de wenselijkheid van voorlopige hechtenis.
De officier geeft aan dat het dossier inmiddels compleet is en hij geen bewaring wil bevelen. Daaruit kan worden afgeleid dat het onderzoeksbelang, bestaande uit het willen (laten) verhoren, als ook het onderzoeksbelang bestaande uit het onderzoek naar de wenselijkheid van de bewaring, is verdwenen op het moment dat de rechter-commissaris de rechtmatigheid van de inverzekeringstelling toetst. Op het moment van toetsing is er dus geen onderzoeksbelang meer.
Zijn er vormvoorschriften geschonden?
De casus geeft geen contra indicatie(s).
De eventuele onrechtmatigheid van de aanhouding diende u bij de beantwoording van deze vraag buiten beschouwing te laten.
Is de inverzekeringstelling op andere gronden onrechtmatig? Zijn er bijvoorbeeld algemene beginselen van behoorlijke procesorde geschonden?
Nee, van een schending van die beginselen blijkt niets uit de casus.
De stelling is in zijn geheel onjuist.
Ten eerste kan de rechter-commissaris enkel op vordering van de officier van justitie bewaring aanbevelen op grond van art. 63 Sv.
Ten tweede is voor een inbewaringstelling wel meer vereist dan de aanwezigheid van ernstige bezwaren, namelijk een geval (art. 67 lid 1 en 2 Sv) en een grond (art. 67a lid 1 en 2). Ook dient men rekening te houden met de anticipatietoets (art. 67a lid 3 Sv).
Te vinden in:
Ons Strafrecht 2, Hoofdstuk XI, paragraaf 11.5.1 Bewaring
In het licht van het Nederlandse recht:
Uit art. 280 Sv blijkt het volgende:
Indien de verdachte niet op de zitting verschijnt en de rechtbank geen aanleiding ziet voor a) nietig verklaren van de dagvaarding op grond van art. 278 eerste lid Sv of b) verlenen van een bevel tot medebrenging, beveelt zij dat tegen de verdachte verstek wordt verleend, tenzij is ingestemd met verdediging op voet van art. 279 Sv.
Allereerst moet men dus bekijken of de rechtbank aanleiding ziet voor het nietig verklaring van de dagvaarding op grond van art. 278 eerste lid Sv. Dat is bijvoorbeeld het geval als de dagvaarding niet geldig is betekend (art. 588 Sv).
De dagvaarding is in deze casus wel geldig betekend. De dagvaarding is uitgereikt aan Elsemieke, het zusje van Govert, op het GBA adres van Govert. Zij heeft zich bereid verklaard de dagvaarding aan Govert te geven. Er is dus sprake van een geldige betekening conform de eisen van art. 588 lid 3 sub a Sv. Er is geen aanleiding om op deze grond de dagvaarding nietig te verklaren.
Ten tweede moet bekeken worden of de rechtbank aanleiding ziet om een bevel tot medebrenging te verlenen. De vraag geeft dat aan dat men ervan uit moet gaan dat daar geen aanleiding voor is.
Dan blijft de kwestie over of de rechtbank heeft ingestemd met verdediging op de voet van art. 279 Sv. Raadsman Riddersma geeft aan dat hij Govert al een tijdje niet gesproken heeft en nu alleen kan verzoeken om aanhouding van de zaak. Hieruit valt op te maken dat Riddersma geen gemachtigde raadsman is. De rechtbank heeft dus niet ingestemd met een verdediging door een gemachtigde raadsman: van de ‘tenzij’ in art. 280 Sv is dus geen sprake.
De zaak mag, gelet op het Nederlandse recht, bij verstek worden afgedaan.
In het licht van de rechtspraak van het EHRM:
Er is nog een fresh determination mogelijk, namelijk het hoger beroep. In Colozza kwam naar voren dat berechting in afwezigheid is toegestaan indien (afgezien een eventuele waiver of een – aan de verdachte toe te rekenen – ernstige vorm van laksheid) een fresh determination mogelijk is.
De zaak mag, gelet op de rechtspraak van het EHRM, bij verstek worden afgedaan.
Te vinden in:
Arrest Colozza
Op grond van art. 287 lid 2 Sv moeten alle verschenen getuigen gehoord worden, tenzij daar van afgezien wordt met toestemming van zowel de verdachte als de officier van justitie, of bij aanwezigheid van één van de gronden van art. 288 Sv lid 1 sub b en c Sv, namelijk als de rechter een zwaarwegend gezondheidsrisico voor de getuige aanwezig acht of als de verdachte door het niet-horen niet in zijn verdedigingsbelang wordt geschaad.
N.B.: de criteria hoeven niet op de casus toegepast te worden, zie de vraagstelling.
Te vinden in:
Ons Strafrecht 2, Hoofdstuk XIII, paragraaf 13.8 Het horen van getuigen en deskundigen
Dit hangt er vanaf.
De rechter beveelt de oproeping van een getuige, die door de officier van justitie verzuimd is opgeroepen te worden, wanneer de verdachte daarom verzoekt of de rechter dit wenselijk oordeelt (zie art. 287 lid 3 sub a Sv).
De rechter kan hier ook van af zien bij aanwezigheid van een van de gronden van art. 288 lid 1 sub a, b en c Sv. Ook kan dit in geval van art. 288 lid 3 Sv, indien daarmee uitdrukkelijk is ingestemd door de verdachte en de officier van justitie.
Te vinden in:
Ons Strafrecht 2, Hoofdstuk XIII, paragraaf 13.8 Het horen van getuigen en deskundigen
De criteria van art. 359a Sv en Loze Hashpijp dienen te worden uitgewerkt?:
Is er sprake van een vormverzuim in het voorbereidend onderzoek ter zake van het ten laste gelegde feit?
Ja, Tonnie en Ronnie hebben veel te hardhandig opgetreden (disproportioneel gehandeld) bij het aanhouden van Govert ter zake van de diefstal.
Is dit vormverzuim onherstelbaar?
Ja, de onrechtmatige aanhouding is niet terug te draaien.
De rechtsgevolgen van een dergelijk verzuim blijken niet uit de wet?
Nee.
Is er voldaan aan het schutznormbeginsel?
Ja, aan het schutznormbeginsel is voldaan. Het is Govert, de verdachte zelf, die in het belang is geschonden dat het voorschrift beoogt te beschermen, namelijk zijn lichamelijke integriteit.
Vervolgens:
De rechter zal aan de hand van de drie factoren uit art. 359a lid 2 Sv beoordelen of, en zo ja, welk rechtsgevolg toegepast zal worden.
Die factoren zijn het belang van het geschonden voorschrift, de ernst van het verzuim en (de aard van) het nadeel dat daardoor wordt veroorzaakt.
In dit geval is de lichamelijke integriteit van de verdachte geschonden. De ernst van het verzuim en het nadeel (Govert zijn tand is afgebroken en hij heeft een kneuzing in zijn schouder) rechtvaardigen een rechtsgevolg.
In de casus komt naar voren dat er wordt gevraagd om strafvermindering. De criteria die in het arrest Loze Hashpijp ten aanzien van de strafvermindering worden gegeven, moeten worden doorlopen en er moet bekeken worden of aan die criteria is voldaan:
Is er sprake van nadeel voor de verdachte?
Ja, Govert zijn tand is afgebroken en hij heeft een kneuzing in zijn schouder.
Bestaat er causaal verband tussen het verzuim en het nadeel?
Ja, doordat te hardhandig is opgetreden heeft hij lichamelijk letsel opgelopen.
Is het nadeel geschikt voor compensatie door middel van strafvermindering?
Ja. Het gaat hier een aantasting van de lichamelijke integriteit; Govert heeft lichamelijk letsel. Dergelijk nadeel is geschikt om door middel van strafvermindering te compenseren.
(Hardhandige aanhouding wordt in het boek en op het HC genoemd als reden voor strafvermindering op grond van 359a Sv)
Is strafvermindering in het licht van het belang van het geschonden voorschrift en ernst van het verzuim gerechtvaardigd?
Ja, schending van de lichamelijke integriteit kan in aanmerking komen voor compensatie door strafvermindering. Bij een zeer ernstige schending (bijv. een onrechtmatige lijfvisitatie) kan bewijsuitsluiting in beeld komen. Daar is in dit geval geen sprake van en bovendien is er in de casus geen sprake van (directe) bewijsverkrijging door het verzuim.
Wat er is gebeurd, is niet ernstig genoeg voor het niet-ontvankelijk verklaren van het OM.
Strafvermindering lijkt in het licht van het belang van het geschonden voorschrift en de ernst van het verzuim, gerechtvaardigd.
De rechtbank zal het verzoek hoogstwaarschijnlijk toewijzen.
Te vinden in:
Ons Strafrecht 2, Hoofdstuk XV Sanctionering van onregelmatigheden in het strafproces
Arrest De loze hashpijp
Nee, de rechter heeft niet de motiveringsverplichtingen van art. 359 Sv in acht genomen.
Het door raadsman Riddersma aangevoerde verweer is een Dakdekkersverweer: het verweer vecht de uitleg van een wetsterm in de tenlastelegging aan, die bij juistheid tot vrijspraak zou leiden (vgl. Jagen).
Het is een verweer waar de rechter op grond van art. 359 lid 2, eerste volzin Sv op moet reageren wanneer hij daarvan afwijkt. De rechter komt tot een veroordeling en gaat dus aan het verweer voorbij, en motiveert zijn beslissing nergens. Hij heeft dus niet aan de motiveringsverplichtingen van art. 359 lid 2 eerste zin Sv voldaan.
N.B. Dit verweer is een bijzonder bewijsverweer die tegenwoordig onder de uitdrukkelijk onderbouwde standpunten (art. 359 lid 2 tweede zin Sv) worden geschaard, al worden aan een Dakdekkersverweer niet dezelfde strenge eisen verbonden. Let op! Indien de rechter afwijkt van een Dakdekkersverweer, heeft hij daarentegen de motiveringsverplichting van art. 359 lid 2 eerste zin Sv niet in acht genomen.
Te vinden in:
Ons Strafrecht 2, Hoofdstuk XVI Het vonnis
Arrest Dakdekker
De rechter heeft de bewezenverklaring op een aantal punten gewijzigd ten opzichte van de tenlastelegging:
Er is veroordeeld voor gewone diefstal (art. 310 Sr) i.p.v. diefstal met verbreking (art. 311 lid 1 sub 5 Sr). Dit is toegestaan; terugvallen op een lichtere equivalent van het delict mag.
Deze constatering leverde drie punten op.
Het vierde punt kon worden verkregen door het bespreken van onderstaande drie wijzigingen:
In plaats van ‘op of omstreeks 24 juli 2011’ heeft de rechter ‘op 24 juli 2011’ bewezen verklaard. Dit is toegestaan; slechts een nadere gespecificeerde datum.
Het tijdstip is in de bewezenverklaring weggelaten.
Dit lijkt hier niet zodanig van belang dat er een totaal ander feitencomplex ontstaat en dat niet duidelijk is om welk misdrijf het gaat. Temeer omdat nergens uit de casus blijkt dat Govert vaker dit soort diefstallen pleegt (meerdere in één nacht bijvoorbeeld).
Het weglaten van het tijdstip is dus toegestaan.
‘in elk geval enig goed, geheel of ten dele’ is in de bewezenverklaring uitgestreept (daarvan is partieel vrijgesproken). Dit is toegestaan omdat de zinsnede geen nader specificerende functie heeft.
Oftewel, de rechter heeft de grondslag van de tenlastelegging niet verlaten.
Te vinden in:
Ons Strafrecht 2, Hoofdstuk XII, paragraaf 12.5 Op grondslag van de tenlastelegging
Wettige bewijsmiddelen zijn 1,2 en 4, want:
Art. 344 lid 1 sub 2 Sv (verklaring van de verdachte neergelegd in een in de wettelijke vorm opgemaakt proces-verbaal)
Art. 344 lid 1 sub 2 Sv (getuigenverklaring neergelegd in een in de wettelijke vorm opgemaakt proces-verbaal)
NIET WETTIG, want het betreft een verklaring op de zitting afgelegd in de zin van art. 342 lid 1 Sv, maar bevat gissingen/conclusies en kan dus niet worden gebruikt als een wettig bewijsmiddel.
Dit werd heel vaak fout gedaan en bij de redengevendheid behandeld. Werd maar één keer fout gerekend.
Art. 340 Sv het betreft de eigen waarneming van de rechter ter terechtzitting.
Redengevendheid van de drie overgebleven bewijsmiddelen (tot nu toe wordt aan het bewijsminimum voldaan). Nu rest de vraag of de bewijsmiddelen bijdragen aan de bewezenverklaring:
Niet redengevend. De verklaring van Govert draagt niet bij aan de bewezenverklaring, immers ontkent hij dat hij de tas heeft gestolen.
Ook werd goed gerekend dat het wel (deels) redengevend is omdat er uit blijkt dat Govert in Amsterdam was en een tas met zich droeg.
Ook goed: dat het wellicht redengevend is als uit de overige bewijsmiddelen blijkt dat het overduidelijk een leugen is van Govert.
Fout was: wel redengevend, want toont aan hoe hij aan de tas kwam / want daar blijkt uit dat hij het niet heeft gedaan etc.
Wel redengevend, voor wat betreft de datum en bovendien plaatst de verklaring Govert op het plaats delict.
Als je had gezegd niet wettig: dan hier niet behandelen.
Als je had gezegd deels wettig: dan is het overgebleven deel waarin er een man met bruin, krullend haar, lijkend op verdachte is gesignaleerd bij het huis aan de Westersingel 3 wel redengevend voor het bewijs.
Wel redengevend, bevestigt dat de goederen die Govert bij zich had toebehoorden aan de bewoners Johan en Mirjam de Vries.
(Voldaan aan bewijsminima? Ja)
Toereikendheid van de bewijsmiddelen: dekken de overgebleven bewijsmiddelen de bewezenverklaring?
Nee. Wanneer de bewezenverklaring wordt langsgelopen blijkt dat er geen bewijs is voor het oogmerk van wederrechtelijke toe-eigening en ook het wegnemen zelf wordt niet gedekt. De bewijsmiddelen zijn dan ook niet toereikend.
Het is fout gerekend als de toereikendheid per bewijsmiddel wordt uitgewerkt.
Te vinden in:
Ons Strafrecht 2, Hoofdstuk XIV Het bewijs
Ja, ondanks de strafbeschikking kunnen Johan en Mirjam de Vries beklag doen op grond van art. 12 Sv. Als slachtoffers van de diefstal zijn zij belanghebbende, en kunnen zij dus tegen het vervolgen door middel van een strafbeschikking beklag indienen om te proberen te bewerkstelligen dat Govert alsnog voor de rechter komt. Dit moeten zij doen binnen drie maanden nadat zij bekend zijn geworden met de strafbeschikking (zie art. 12k lid 1 Sv).
Daarnaast kan de klacht er toe strekken dat de vervolging ook ter zake van andere delicten wordt ingesteld dan de officier van justitie aanvankelijk voor ogen had (Spook van de Vrouwenpolder).
Zie:
Arrest Spook van de vrouwenpolder
JoHo can really use your help! Check out the various student jobs here that match your studies, improve your competencies, strengthen your CV and contribute to a more tolerant world
Sanne Simons en Paula Peters zijn al vanaf de basisschool vriendinnen. Na de middelbare school zijn ze verschillende wegen ingeslagen. Sanne is gaan studeren en werkt inmiddels als CEO bij een bank. Paula is gelijk na de middelbare school voor zichzelf begonnen en verkoopt handgemaakte sieraden. Het bedrijfje van Paula loopt aardig, maar Paula wil een volgende stap maken. Daarvoor heeft ze een 3D-printer nodig.
Tijdens een filmavond vertelt Paula haar plannen aan Sanne. Ook Sanne is gelijk enthousiast en wil Paula graag helpen. Sanne stelt voor om Paula €10.000 uit te lenen, zodat Paula een industriële 3D-printer kan kopen. Omdat ze beide verwachten dat deze investering zich al snel gaat terugverdienen spreken de vriendinnen af dat Paula na een jaar de €10.000 weer terug zal betalen. Als vergoeding spreken ze af dat Sanne in plaats van rente een sieraad krijgt van Paula. De dag daarna maakt Sanne de €10.000 over naar Paula.
Een jaar verstrijkt en Sanne heeft al een tijd niets meer van Paula gehoord. Omdat ze de €10.000 die ze heeft uitgeleend goed kan gebruiken voor de verbouwing van haar keuken, stuurt ze een e-mail naar Paula waarin ze vraagt het geld weer terug te geven. Daarop reageert Paula niet. Sanne besluit om dan maar persoonlijk bij Paula langs te gaan. Als ze aanbelt bij het huis van Paula in Den Haag, wordt de deur niet opengedaan. Wel roept Paula uit het raam op de eerste etage: ‘Rot op, ik wil niets met je te maken hebben! En dat geld krijg je echt niet terug. Daarvan heb ik drank gekocht en die heb ik helemaal opgezopen’.
Boos gaat Sanne naar de politie om aangifte te doen. Naar aanleiding van de aangifte besluit de officier van justitie om Paula aan te houden op verdenking van verduistering (art. 321 Sr). De officier van justitie geeft vervolgens ook een bevel tot inverzekeringstelling. Daarna beroept Paula zich echter op aanraden van haar raadsman op haar zwijgrecht en zegt niets tijdens de verhoren bij de politie.
De officier van justitie vindt dat Paula nog langer vast moet blijven zitten. De officier van justitie heeft namelijk nog steeds vragen over de mogelijke verduistering en wil doorgaan met het verhoren van Paula. Bovendien stelt de officier van justitie dat Paula wel eens naar Oostenrijk kan vluchten als ze wordt vrijgelaten, omdat haar ex-vriend daar woont, en dat hij geen zin heeft in het gedoe om haar dan weer terug naar Nederland te halen. Daarom doet de officier van justitie een vordering tot bewaring bij de rechter-commissaris.
De raadsman van Paula wil de voorgeleiding waarop de vordering tot bewaring wordt behandeld graag goed voorbereiden. Daarom doet hij aan de officier van justitie het verzoek om kennis te mogen nemen van het proces-verbaal met de
.....read moreOp dinsdag 5 juni 2017 controleert de douanier Eva op luchthaven Eindhoven de passagiers die naar Colombia willen vliegen. Eva kan volgens art. 11:3 van de Algemene Douanewet worden aangemerkt als een bijzonder opsporingsambtenaar. Rond 14.00 uur komt Bart de Graaf langs de douanepost. Eva wil weten of Bart nog dingen bij zich heeft die hij moet aangeven bij de douane. Daarom vraagt zij onder meer naar de hoeveelheid geld die Bart bij zich heeft, omdat het op grond van art. 10:1 lid 5 Algemene Douanewet strafbaar is om zonder melding meer dan €10.000 in contanten uit te voeren. Bart antwoordt dat hij slechts een paar euro’s bij zich heeft.
Als onderdeel van de routinecontrole onderzoekt Eva de bagage die Bart heeft meegebracht. In de handbagage vindt zij een dagboek. Als Eva door het dagboek bladert, ziet ze meerdere enveloppen. Bij het openen van een envelop ziet Eva verschillende briefjes van €500,- zitten. Wanneer zij Bart daarop voor de tweede keer vraagt hoeveel geld hij eigenlijk bij zich heet, haalt hij eerst zijn schouders op en zegt daarna: “€45.000”.
Hierop besluit Eva haar teamleider van de douane, Herman, erbij te roepen. Die vindt nader onderzoek wenselijk. Hij zegt tegen Bart dat die zijn vlucht wel kan vergeten en neemt Bart mee voor een diepgaande controle. In het gesprek dat volgt vraagt Herman onder meer waar het geld vandaan komt, wat het doel van de Barts reis is en waarom Bart zijn geld meeneemt in een dagboek. Bart antwoordt dat hij naar Colombia vliegt om mee te doen aan een darttoernooi, dat hij het geld wil gebruiken om dit darttoernooi mee te betalen en dat hij het geld de afgelopen jaren heeft gewonnen bij eerdere darttoernooien. Herman maakt vervolgens een proces-verbaal op waarin hij opschrijft wat Bart aan hem heeft verteld.
Om 17.00 uur komt de Fiscale Inlichtingen- en Opsporingsdienst (FIOD) langs om Bart aan te houden. Zij zijn door de officier van justitie gemachtigd om Bart aan te houden aangezien hij wordt verdacht van witwassen (art. 420bis Sr). Deze verdenking volgt uit het feit dat Bart €45.000 in contanten in bezit heeft. Het bezitten van zoveel contant geld is een algemeen bekende indicatie van witwassen. Bart wordt meegenomen naar het kantoor van de FIOD en voorgeleid voor de hulpofficier van justitie. Die stelt Bart op de hoogte van zijn rechten, waaronder het recht op een advocaat. Bart geeft aan dat hij wel een advocaat wil spreken. Maar als er twee uur nadat de hulpofficier van justitie dit verzoek heeft doorgegeven nog steeds geen advocaat is gekomen, zegt Bart tegen de opsporingsambtenaren van de FIOD dat hij niet langer op een advocaat wil wachten. Daarop wordt Bart verhoord zonder dat hij met een advocaat heeft kunnen spreken. Nadat hij de
.....read moreOp 30 april 2018, de maandag na Koningsdag, doet D.C. (Dunja) Wijnakker bij de politie aangifte van diefstal: ‘Ik zag afgelopen vrijdagochtend, 27 april 2018, vanuit mijn woning aan de Geeldijk 24 in Ter Aker, mijn buurman, Brutus Boon, om mijn huis heenlopen en vanuit mijn achtertuin mijn niet afgesloten bakfiets meenemen. Ik was te verbaasd om er iets van te zeggen, en heb dat achteraf ook niet gedaan. Brutus is namelijk nogal agressief en we hebben vorige maand flinke ruzie gehad over de tuinschuur. Hoewel de bakfiets niet erg nieuw meer was, kon je er nog prima op fietsen. Ik heb Brutus zeker geen toestemming gegeven om hem mee te nemen.’ De aangifte wordt volgens de voorschriften geverbaliseerd. De politie kent Brutus wel van wat eerdere akkefietjes waarbij hij veel last heeft veroorzaakt voor anderen. Peter de Vries, inspecteur van politie en hulpofficier van justitie, vindt dat er wat moet gebeuren en laat, met een machtiging van de officier van justitie, Brutus op 1 mei 2018, om 8.00 uur ‘s ochtends buiten heterdaad aanhouden en beveelt daarna hem op te houden voor verhoor.
Tijdens zijn verhoor wil Brutus niets zeggen, hoewel hij op zijn rechten en plichten is gewezen en overlegd heeft met zijn raadsman. Peter wil toch meer weten over de vermeende diefstal van de bakfiets, en bovendien een spoedrapportage laten opmaken door de reclassering over Brutus zijn persoonlijke omstandigheden. Hij stelt Brutus op 1 mei 2018 om 13.00 uur in verzekering. Uiteindelijk wordt Brutus door zijn raadsman overgehaald om te gaan verklaren en vertelt hij in diens bijzijn aan de politie: ‘Ik moest die ochtend extra vroeg weg, omdat ik bij de gemeente Utrecht werk en moest helpen met handhaving. Normaal ga ik met de scooter, maar uitgerekend die ochtend had ik een lekke band. Ik zal de dag ervoor wel door glas zijn gereden ofzo. Hoe dan ook, ik raakte in paniek omdat de koninklijke familie naar Utrecht kwam en het een rommeltje zou worden als ik er niet was. Toevallig zag ik in de achtertuin van de buren een bakfiets staan, bovendien niet op slot. Ik ben om het huis heengelopen, heb die bakfiets gepakt en ben daarop naar de stad gefietst. Toen ik de bakfiets wilde wegzetten begreep ik waarom hij niet op slot stond: het slot wilde niet dicht. Er zat niets anders op dan de bakfiets zo te laten staan. Toen ik hem ’s avonds terugzocht was hij weg. Ik ben met de tram teruggegaan. Ik durfde niets tegen de buurvrouw te zeggen omdat zij altijd irritant doet. Daarom zou ik die bakfiets sowieso niet terugbrengen, maar gewoon ergens in de sloot gooien.’ Zijn verklaring wordt correct geverbaliseerd en door Brutus ondertekend.
Op 4 mei 2018 wordt Brutus om 10.00 uur ’s
.....read moreLees het volgende fragment:
Uitspraak
16 september 2014, Strafkamer, nr. S 12/05887 SG/LBS
Hoge Raad der Nederlanden
Arrest
op het beroep in cassatie tegen een arrest van het Gerechtshof te Amsterdam van 6 december 2013, nummer 23/000289-11, in de strafzaak tegen:
Harwin Bakker, geboren te Wijnaldum op 15 februari 1981.
1 Geding in cassatie
Het beroep is ingesteld door de verdachte. Namens deze heeft mr. O. Maaskamp, advocaat te Amsterdam, bij schriftuur middelen van cassatie voorgesteld. De schriftuur is aan dit arrest gehecht en maakt daarvan deel uit.
De Advocaat-Generaal U.O.C.N Schippers heeft geconcludeerd tot (..).
2 Beoordeling van het tweede middel
2.1.
Het middel behelst de klacht dat het Hof de bewezenverklaring van het onder 2 tenlastegelegde ten onrechte mede heeft doen steunen op de omstandigheid dat de verdachte gebruik heeft gemaakt van zijn zwijgrecht.
2.2.1.
Ten laste van de verdachte is onder 2 bewezenverklaard dat:
"hij op 6 april 2009 te Amsterdam een auto Audi A4 TD, kenteken [XZ-MG-84], voorhanden heeft gehad, terwijl hij wist dat dit voorwerp - onmiddellijk of middellijk - afkomstig was uit enig misdrijf."
2.2.2.
Deze bewezenverklaring steunt op onder meer het volgende bewijsmiddel:
"8. Proces-verbaal van verhoor van de verdachte met nummer 2009092786-21 van 6 april 2009, in de wettelijke vorm opgemaakt door de bevoegde opsporingsambtenaar Frits Venema (dossierpagina 46 en verder).
Dit proces-verbaal houdt in, voor zover van belang en zakelijk weergegeven, als verklaring van de verdachte:
Vraag: we hebben je auto - een Audi kenteken [XZ-MG-84] - in beslag genomen. Hoe kom je aan dit waardevolle goed?
Antwoord: Ik wil daar geen antwoord op geven."
(..)
Dit arrest is gewezen door de vice-president B.I.B. van Duinen als voorzitter, en de raadsheren V. Boersma en E.T.G.M.E.I. Geertsma, in bijzijn van de waarnemend griffier E. Schnetz, en uitgesproken ter openbare terechtzitting van 17 september 2015.
Heeft het middel kans van slagen?
Stel, anders dan hierboven:
Het gerechtshof heeft dit proces-verbaal niet tot het bewijs gebezigd. Wel is onder de bewijsmiddelen het deel van een proces-verbaal opgenomen waarin de verklaring is weergegeven die Fardau Sonnema, de vroegere vriendin van Harwin Bakker, tegenover de politie heeft afgelegd. Die verklaring luidt als volgt: 'Ja, die Audi. Daar was Harwin maar wat blij mee. Die heeft hij gekocht van geld dat hij had verdiend met de hennepteelt.' Fardau is naar aanleiding van deze verklaring door het Hof opgeroepen om als getuige te worden gehoord. Alleen uit haar verklaring bij de politie kan namelijk worden afgeleid dat Harwin de auto heeft gekocht met geld dat hij in de hennepteelt heeft verdiend. Er zijn wel andere personen die verklaren dat Harwin de betreffende Audi heeft gekocht. Kort nadat Fardau bij de politie heeft verklaard, heeft Fardau het weer bijgelegd met Harwin.
.....read moreLees het volgende fragment:
Uitspraak
8 november 2015, Strafkamer, nr. S 15/04611, AJ/CB
Hoge Raad der Nederlanden
Arrest
op het beroep in cassatie tegen een arrest van het Gerechtshof Den Haag van 16 juli 2014, nummer 22/000636-13, in de strafzaak tegen: Wietse Kruimel, geboren te Urk op 4 mei 1985.
1 Geding in cassatie
Het beroep is ingesteld door de Advocaat-Generaal bij het Hof. Deze heeft bij schriftuur middelen van cassatie voorgesteld. De schriftuur is aan dit arrest gehecht en maakt daarvan deel uit.
De Advocaat-Generaal J.B. Veltman heeft geconcludeerd(..).
2 Beoordeling van het eerste middel
2.1.
Het middel klaagt over het oordeel van het Hof dat de onrechtmatige aanhouding en het daarop volgende onrechtmatige onderzoek in de auto en de onrechtmatige fouillering van de verdachte een vormverzuim opleveren in de zin van art. 359a Sv.
2.2.
Aan de verdachte is tenlastegelegd dat: hij op of omstreeks 22 mei 2009 te 's-Gravenhage opzettelijk aanwezig heeft gehad ongeveer 643,9 gram, in elk geval een hoeveelheid van meer dan 30 gram hennep en/of delen daarvan, zijnde hennep een middel als bedoeld in de bij de Opiumwet behorende lijst II, dan wel aangewezen krachtens het vijfde lid van artikel 3a van die wet.
2.3.
Het Hof heeft de verdachte van het hem tenlastegelegde vrijgesproken en daartoe het volgende overwogen:
"Ter terechtzitting in hoger beroep heeft de raadsman betoogd dat de staandehouding, de aanhouding en de fouillering van de verdachte en de doorzoeking van de auto onrechtmatig zijn geweest. Volgens de verdediging zou dit dienen te leiden tot uitsluiting van de bewijsmiddelen die ten gevolge van dit onrechtmatig handelen zijn verkregen, wat weer dient te leiden tot vrijspraak.
Het hof overweegt hieromtrent als volgt.
Uit het dossier blijkt het volgende. Op zaterdag 21 mei 2009 omstreeks 20:44 uur krijgen verbalisanten O. Jakobsen en N. Veldstra een melding van beroving met een vuurwapen in het Willem Dreespark te Den Haag door twee verdachten. Het zou om een blanke man met sportkleding gaan en een negroïde man met een zwarte jas en een muts. Kort daarop kregen zij de melding dat er een witte combo met daarin twee mannen was weggereden bij het Willem Dreespark die mogelijk iets met de beroving te maken hebben. Op dat moment wordt door verbalisant Jakobsen in de binnenspiegel van de surveillancewagen gezien dat er een witte combo met daarin twee mannen achter de surveillancewagen reed, komende uit de richting van het Willem Dreespark. De verbalisanten hebben de witte combo een stopteken gegeven. Aan dit bevel is voldaan. Toen de combo stilstond zijn de verbalisanten uitgestapt en hebben zij de verdachte en de medeverdachte aangehouden ter zake van diefstal met geweld. Vervolgens is de verdachte door collega verbalisanten vervoerd naar het bureau van politie Zuiderpark.
Naar
.....read moreUitspraak 3 november 2015
Hoge Raad der Nederlanden
Arrest
Op het beroep in cassatie tegen een arrest van het Gerechtshof Hengelo, zittingsplaats Hengelo, van 15 december 2012, in de strafzaak tegen Erik Schoenmaker, geboren te Urk op 10 mei 1956.
1 Geding in cassatie
Het beroep is ingesteld door de verdachte. Namens deze heeft mr. N.K. Ravolkovic, advocaat te Vriezenveen, bij schriftuur middelen van cassatie voorgesteld. De schriftuur is aan dit arrest gehecht en maakt daarvan deel uit. De Advocaat-Generaal L.K. Lievendal heeft geconcludeerd (..) .
2 Beoordeling van het eerste middel
2.1.
Het middel klaagt dat het Hof het verweer strekkende tot niet-ontvankelijkverklaring van het Openbaar Ministerie in de strafvervolging van de verdachte dan wel bewijsuitsluiting op onjuiste gronden, althans ontoereikend gemotiveerd heeft verworpen.
2.2.1.
Het Hof heeft het in het middel bedoelde verweer als volgt samengevat en verworpen: "De raadsman heeft betoogd dat het openbaar ministerie niet-ontvankelijk dient te worden verklaard in zijn vervolging. Hij heeft daartoe het volgende aangevoerd. De politie heeft bij de aanhouding van de verdachte gehandeld in strijd met artikel 7 van de Ambtsinstructie voor de politie, de Koninklijke Marechaussee en andere opsporingsambtenaren (hierna: de Ambtsinstructie) door bij die aanhouding gebruik te maken van vuurwapens. Het hof is van oordeel dat het gebruiken van vuurwapens bij de aanhouding van verdachte inderdaad in strijd was met de Ambtsinstructie. Verdachte had immers voordat hij wegvluchtte zijn rijbewijs aan de verbalisanten getoond, waardoor zijn identiteit bij de verbalisanten bekend was. De verbalisanten hebben niet geschoten ter afwending van dreigend gevaar. Zij hebben de verdachte, nadat hij met een personenauto op een verbalisant was ingereden, immers achternageschoten. Het hof is echter van oordeel dat het handelen van de verbalisanten in strijd met de Ambtsinstructie geen vormverzuim in de zin van artikel 359a van het Wetboek van Strafvordering oplevert. Het hof komt reeds hierom niet tot niet-ontvankelijkheid van het openbaar-ministerie, zoals door de raadsman is bepleit. Evenmin zal dit handelen tot bewijsuitsluiting leiden. Bovendien heeft verdachte zichzelf in de situatie gebracht dat de politie zich genoodzaakt voelde om een vuurwapen te gebruiken, door weg te rennen terwijl hij door een verbalisant onder schot werd gehouden."
Het Hof oordeelt dat het handelen in strijd met de Ambtsinstructie geen vormverzuim oplevert in de zin van art. 359a Sv. Is dit oordeel juist? Rechtsvraag: is handelen in strijd met art. 7 Ambtsinstructie een “vormverzuim” i.d.z.v. art. 359a Sv?
Stel: het handelen in strijd met de Ambtsinstructie levert wel een vormverzuim in de zin van art. 359a Sv op.
Aan de hand van welk criterium moet in dat geval naar geldend recht worden beoordeeld of het Openbaar Ministerie niet ontvankelijk moet worden verklaard? Is aan dit criterium voldaan?
Rechtsvraag: wat is
.....read moreUitspraak 14 februari 2014
Hoge Raad der Nederlanden
Arrest
Op het beroep in cassatie tegen een bij verstek gewezen arrest van het Gerechtshof te Amsterdam van 17 juli 2007, in de strafzaak tegen: Juan Puntaverde, geboren te Barcelona, Spanje op 28 juni 1978.
1 Geding in cassatie
Het beroep is ingesteld door de verdachte. Namens deze heeft mr. B.P. de Boer, advocaat te Amsterdam, bij schriftuur middelen van cassatie voorgesteld. De schriftuur is aan dit arrest gehecht en maakt daarvan deel uit. De Advocaat-Generaal D.J.C. Aben heeft geconcludeerd (..)
2 Beoordeling van het eerste middel
2.1.
Het middel klaagt dat het Hof ten onrechte verstek heeft verleend tegen de niet verschenen verdachte aangezien deze ten tijde van de behandeling van zijn zaak ter terechtzitting in hoger beroep uit anderen hoofde was gedetineerd en hij niet vrijwillig afstand heeft gedaan van zijn recht om bij de behandeling van zijn zaak aanwezig te zijn.
2.2.
De verdachte is gedagvaard te verschijnen ter terechtzitting in hoger beroep van 8 juni 2007. Het proces-verbaal van deze terechtzitting houdt het volgende in: ‘De verdachte, hoewel behoorlijk gedagvaard als: Juan Puntaverde, geboren te Barcelona, Spanje, op 28 juni 1978, niet ingeschreven in de basisadministratie persoonsgegevens, en zonder bekende feitelijke woon- of verblijfplaats, is niet verschenen. Als raadsman van de verdachte is ter terechtzitting aanwezig mr. F. van der Meij, advocaat te Amsterdam, die desgevraagd verklaart zijn cliënt heden niet te verwachten, al een jaar geen contact meer met hem te hebben en door de verdachte niet uitdrukkelijk te zijn gemachtigd als advocaat de verdachte te verdedigen. De advocaat-generaal legt over een formulier waaruit blijkt dat zowel op de datum van het uitreiken van de dagvaarding als drie dagen voor de zitting en heden door middel van geautomatiseerde informatiesystemen (VIP) is gecontroleerd of verdachte in een Nederlandse penitentiaire inrichting verbleef, hetgeen niet het geval bleek te zijn. Op vordering van de advocaat-generaal verleent de voorzitter namens het hof verstek tegen de niet verschenen verdachte en beveelt dat met de behandeling van de zaak zal worden voortgegaan.’
De advocaat heeft in cassatie - door middel van aanhechting aan de schriftuur - overgelegd een aan de verdachte gericht schrijven van Dirk Oldenbroek, Casemanager Latijns-Amerika en de Caraïben (Ministerie van Buitenlandse Zaken, Consulaire Zaken en Migratiebeleid, Consulaire aangelegenheden, Den Haag) van 21 mei 2014, waarin staat: ‘Onder verwijzing naar ons telefoongesprek van vandaag, waarin u mij ten behoeve van een juridische aangelegenheid alhier om een detentieverklaring verzocht, bevestig ik hierbij dat u op 2 juni 2007 in Argentinië gearresteerd en gedetineerd werd en dat u op 15 mei 2011 door de bevoegde Argentijnse autoriteit werd uitgezet en aldus dat land verlaten heeft.’
Heeft het middel kans van slagen?
Welke korting
.....read more(…)
2 Beoordeling van het middel
2.1.
Het eerste middel klaagt over het feit dat het Hof de bewezenverklaring slechts heeft doen steunen op de verklaring van één getuige.
2.2.1.
Ten laste van de verdachte is bewezenverklaard dat:
hij, op 4 januari 2013 te Groningen, Eline Verhagen heeft bedreigd met enig misdrijf tegen het leven gericht, door opzettelijk aan voornoemde Eline Verhagen een dreigbrief te sturen met daarin de volgende boodschap: “Als ik jou was, zou ik op mijn hoede zijn. Je moet ogen in je rug hebben. Voor je het weet, sta ik voor je neus om je af te maken.”
2.2.2.
Deze bewezenverklaring steunt op de volgende twee bewijsmiddelen:
1.
Een in de wettelijke vorm opgemaakte proces-verbaal van aangifte met nummer PL143C 2013560923-1, gesloten en getekend op 5 januari 2013 door verbalisant, BOA domein generieke opsporing van politie Groningen, inhoudende, voor zover van belang en zakelijk weergeven, als de verklaring van Eline Verhagen afgelegd tegenover verbalisant op 5 januari 2013:
‘Vanwege een zeer schokkende gebeurtenis die heeft plaatsgevonden wil ik aangifte doen van bedreiging door middel van een dreigbrief. Gisteren, 4 januari 2013 omstreeks 19.30 uur, was ik bij mijn oma, woonachtig op de Plutolaan 515 te Groningen, waar ik tijdelijk verblijf wegens financiële problemen. Zij stelde mij op de hoogte van het feit dat er een brief door de brievenbus was gegooid, gericht aan mij. Deze brief was afkomstig van mijn ex-man, Bart de Groot, te herkennen aan zijn typerende handschrift. In de brief stond vermeld dat Bart mij had opgegeven als de ontvoerder van ons dochtertje en dat hij mij en mijn oma binnenkort een bezoekje zou brengen met, ik citeer, “de nodige middelen om mijn dochter voor eens en altijd terug te krijgen. Als ik jou was, zou ik op mijn hoede zijn. Je moet ogen in je rug hebben. Voor je het weet, sta ik voor je neus om je af te maken.”’
2.
Een in de wettelijke vorm opgemaakte proces-verbaal van aangifte met nummer PL143C 2013560923-2, gesloten en getekend op 5 januari 2013 door verbalisant, BOA domein generieke opsporing van politie Groningen, inhoudende, voor zover van belang en zakelijk weergeven, als de verklaring van Sasja Verhagen afgelegd tegenover verbalisant op 5 januari 2013:
‘Graag wil ik aangifte doen van bedreiging door Bart de Groot, gepleegd op 4 januari 2013, omstreeks 20.00 uur. Nadat ik, mijn kleindochter en achterkleinkind hadden gedineerd, schoot mij te binnen dat er een brief was binnengekomen voor Eline. Nadat zij de brief had geopend en gelezen, zag ik dat zij schrok en overstuur werd. De tranen liepen haar over de wangen. Vervolgens heb ik zelf de brief doorgelezen en ook ik herkende Bart zijn handschrift. De inhoud was zeer shockerend. Hierna zag ik dat Eline helemaal wit was weggetrokken en
.....read more(…)
2 Beoordeling van het middel
2.1.
Het middel klaagt dat het Hof de bewezenverklaring uitsluitend heeft doen steunen op de verklaring van één getuige.
2.2.1.
Ten laste van de verdachte is bewezenverklaard dat:
hij op 3 juli 2011 te Amsterdam Frida Langeveld heeft bedreigd met enig misdrijf tegen het leven gericht, immers heeft verdachte opzettelijk voornoemde Frida Langeveld telefonisch dreigend de woorden toegevoegd: "Je moet uitkijken waar je gaat staan. Ik zal je komen afmaken."
2.2.2.
Deze bewezenverklaring steunt op de volgende bewijsmiddelen:
1.
Een proces-verbaal van aangifte van 18 mei 2011, in de wettelijke vorm opgemaakt door de bevoegde opsporingsambtenaar F.L. Zusjes. Dit proces-verbaal houdt in, voor zover van belang en zakelijk weergegeven, als de tegenover verbalisant afgelegde verklaring van Frida Langeveld:
‘Ik wil aangifte doen van bedreiging, gepleegd op de Reguliersdwarsstraat 75a te Amsterdam. Gisteren was ik bij mijn moeder. Dirk van Slangen belde mij op mijn mobiele telefoon. Dirk zei dat hij mij had opgegeven als ontvoerder van ons kindje. Hij zei letterlijk tegen mij: "Je moet uitkijken waar je gaat staan. Ik zal je komen afmaken" Hij hing de telefoon op. Na een aantal minuten belde Dirk mij weer op.’
2.
Een proces-verbaal in de wettelijke vorm opgemaakt door de bevoegde opsporingsambtenaar F.L. Zusjes. Dit proces-verbaal houdt in, voor zover van belang en zakelijk weergegeven, als de tegenover verbalisant afgelegde verklaring van Nadia Karia:
‘Ik hoorde dat de mobiele telefoon van mijn dochter Frida Langeveld overging. Ik zag dat Frida de telefoon opnam. Ik zag dat Frida schrok en ging huilen. Na het telefoontje zei Frida dat ze Dirk van Slangen aan de telefoon had. Daarna hoorde ik dat de telefoon van Frida nog een keer overging. Ik zag en hoorde dat Frida de telefoon opnam en op de luidspreker zette. Ik hoorde aan zijn stem dat Dirk belde. Ik zag dat Frida hysterisch werd. Ze kon alleen nog maar huilen. Zo bang is ze voor Dirk.’
Is art. 342 lid 2 Sv naar Uw oordeel geschonden?
Stel:
De raadsman van de verdachte heeft in eerste aanleg, een maand voor de terechtzitting, aan de officier van justitie verzocht om Frida Langeveld op te roepen voor de terechtzitting. Deze heeft daarop contact opgenomen met Frida.
Zij gaf tegen de officier van justitie aan er erg tegenop te zien ter terechtzitting te moeten getuigen. Het zou alle herinneringen aan dat vreselijke telefoongesprek weer boven brengen. Ze was bang dat ze daar nachten niet van zou kunnen slapen.
Biedt ons Wetboek van Strafvordering de officier van justitie in dit geval de mogelijkheid om oproeping van Frida Langeveld te weigeren?
Stel:
De officier van justitie laat oproeping achterwege.
Ter terechtzitting verzoekt de
.....read moreDe twee opsporingsambtenaren Tonnie en Ronnie zijn op een nachtelijke surveillance in de straten van Amsterdam-West. Na hier en daar wat akkefietjes omtrent overlast te hebben opgelost, ontvangen ze een telefoontje van de meldkamer van de regiopolitie. Het betreft een melding over een vermeende inbraak, een aantal straten verderop van hun huidige locatie. Eenmaal bij de woning aangekomen, ontdekken zij dat het raam van de deur van buitenaf is ingeslagen (te herkennen aan al het glas wat binnen op de deurmat ligt), en zo gemakkelijk de deur te openen is. Naast een enkele bloeddruppel is er verder geen spoor van de inbreker te bekennen. Vervolgens komt de oudere buurvrouw aanwandelen, die verklaart dat zij degene was die de melding heeft gemaakt, en dat de bewoners van het pand, Johan en Mirjam de Vries, tijdelijk op vakantie zijn. Zij is door hen aangewezen om het huis in de gaten te houden en de kat dagelijks eten te geven. De buurvrouw weet Tonnie en Ronnie te vertellen dat de inbreker ‘hun tabletten en dure, nieuwe spelcomputer’ heeft weggenomen. Na verdere uitleg is het duidelijk dat het gaat om twee iPads en een Playstation 4. Daarnaast vertelt de buurvrouw dat zij een man in trainingspak en met grote sporttas heeft zien lopen in de straat. Op basis hiervan besluiten Tonnie en Ronnie de straten te verkennen. In een drukke straat vol cafés en dronken mensen zien ze een man in trainingspak en met grote sporttas iedereen aan de kant beuken, om zich zo snel mogelijk een weg uit de menigte te banen. Snel gaan ze erachteraan, terwijl Tonnie ondertussen de officier van justitie belt. Van hem krijgen ze een bevel om de man buiten heterdaad aan te houden op verdenking van diefstal met verbreking (art. 311 lid 1 sub 5 Sr). Uiteindelijk krijgen ze de man te pakken en houden hem aan. Na een korte ondervraging geeft de man, genaamd Govert van Hek, toestemming om zijn sporttas te onderzoeken. Zoals verwacht is deze gevuld met twee iPads en een Playstation 4, en wordt de sporttas in beslag genomen. Vervolgens wordt Govert meegenomen naar het politiebureau.
Govert wordt de volgende ochtend meteen voorgeleid aan de officier van justitie. Deze probeert een bekentenis uit Govert te krijgen, maar zonder succes. Govert blijft volhouden dat hij niet de dader is en rept geen woord over hoe de spullen dan toch in zijn tas terecht zijn gekomen. Voorafgaand aan dit verhoor heeft hij met zijn raadsman, mr. Riddersma, gesproken. Na het verhoor wordt Govert in verzekering gesteld omdat de officier van justitie van plan is hem verder te (laten) verhoren. Ook wil hij onderzoeken of het raadzaam is dat Govert langer in voorarrest blijft, na zijn inverzekeringstelling.
Is de aanhouding van Harold rechtmatig?
Na
.....read moreOp een prachtige zomerdag in juli in het pittoreske Groningse plaatsje Oude Pekela besluit Dirk Durksma, actief lid van de Hells Angels, om op zijn Harley Davidson eens flink wat kilometers te maken. Echter, nog voordat hij de snelweg betreedt, komt hij de bejaardenvereniging van het dorp tegen die net begonnen zijn aan hun jaarlijkse fietstocht. De begeleider van de fietstocht ziet en hoort Dirk aanstormen, en sommeert tevergeefs de traag reagerende bejaarden om te stoppen. Vervolgens begint hij wild met zijn armen te zwaaien om Dirk zijn aandacht te trekken, maar het mag niet baten. Doordat Dirk de toegestane snelheid fors overschrijdt en daardoor de begeleider pas op het laatste moment ziet, kan hij de groep niet meer ontwijken en veroorzaakt een ongeval waarbij de begeleider letsel oploopt.
Door het ongeval heeft Dirk veel woede opgewekt bij de bejaardenvereniging en andere inwoners van Oude Pekela. Na een storm van dreigementen is hij ter bescherming, nadat hij was aangehouden en na de inverzekeringstelling, een paar dagen in voorlopige hechtenis gehouden.
Na zijn vrijlating blijft het stil aan de kant van het Openbaar Ministerie (OM), dat Dirk had beloofd om hem zo snel mogelijk op de hoogte te stellen over een eventuele verdere vervolging. Omdat hij binnenkort met de Nederlandse Hells Angels richting Duitsland vertrekt om ditmaal de Autobahn onveilig te maken, besluit Dirk een telefoontje te plegen naar de officier van justitie (OvJ). Die geeft aan dat er nog geen officiële beslissing is genomen omtrent een verdere vervolging, aangezien er nog een grondig opsporingsonderzoek moet worden uitgevoerd.
Bestaat er een mogelijkheid voor Dirk om ervoor (proberen) te zorgen dat het opsporingsonderzoek wordt beëindigd in geval van nodeloze vertraging, en om ervoor (proberen) te zorgen dat hij een verklaring krijgt dat de zaak is beëindigd?
Stel:
Het telefoontje van Dirk heeft zijn nut gehad en ervoor gezorgd dat de OvJ besloten heeft om snel de zaak af te sluiten. Hij besluit om, in plaats van een verder opsporingsonderzoek uit te voeren, direct een strafbeschikking uit te vaardigen. Dit terwijl er alle reden bestond voor een grondig opsporingsonderzoek; de verdenking was zeer mager, met enerzijds de strikte ontkenning van Dirk dat hij ook maar iets fout had gedaan, en anderzijds de aangifte van het slachtoffer.
De OvJ neemt op grond van het bewijsmateriaal het besluit om Dirk te vervolgen op grond van art. 5 WVW en legt hem een geldboete op van €250,-.
In welke opzichten was er in casu niet voldaan aan de voorwaarden om Bart in voorlopige hechtenis te kunnen nemen?
Terwijl Dirk met zijn geliefde Harley Davidson over de Autobahn scheurt, valt bij hem thuis het afschrift van de strafbeschikking op de mat. Deze is ongeveer 2 maanden na het ongeval
.....read moreTom is een fanatieke supporter van voetbalvereniging Wormerveerse Boys. De club heeft een slechte periode achter de rug, waardoor Wormerveerse Boys troosteloos onderaan de ranglijst bungelt. De laatste wedstrijd werd ruimschoots verloren van aartsrivaal Zaandijk. Tom is het spuugzat. Hij besluit zijn opgekropte woede te koelen op de eigendommen van de vereniging Zaandijk. In de ochtend van zondag 3 april 2011 betreedt hij het sportpark van voetbalvereniging Zaandijk. Hij besprenkelt een deel van het clubgebouw met benzine en zet het gebouw vervolgens in vuur en vlam. Het gebouw brandt tot de grond toe af.
Tom is niet over een nacht ijs gegaan. Een onderdeel van zijn plan is om Jakob, supporter van Zaandijk, valselijk te beschuldigen van het stichten van die brand. Tom ligt al jarenlang overhoop met Jakob. Jakob is kort geleden door de club Zaandijk geroyeerd, zo weet Tom, omdat hij meerdere keren betrokken is geweest bij supportersrellen. Na die royering heeft de woedende Jakob de voorzitter van Zaandijk toegeschreeuwd dat ze ‘vanzelf zullen merken hoe boos hij is’. Tom stapt naar de politie en verklaart dat hij op zondag 3 april 2011, omstreeks 8.00 uur, op weg van de kroeg naar huis, heeft gezien dat Jakob een jerrycan in de kofferbak van zijn auto schoof. Door naspeuringen bij de club Zaandijk is de politie inmiddels op de hoogte van het dreigement dat Jakob heeft geuit tegen de voorzitter. De voorzitter heeft daarover tegen de politie een verklaring afgelegd. Daarbij heeft ene Teun, de plaatselijke houder van een pompstation, verklaard dat Jakob op vrijdag 1 april bij hem een jerrycan benzine heeft gekocht. Het is de politie bovendien bekend dat Jakob in het verleden twee keer onherroepelijk is veroordeeld voor opzettelijke brandstichting (artikel 157 Sr).
Op basis van een bevel van de OvJ wordt Jakob op 5 april 2011 aangehouden en onmiddellijk daarop in verzekering gesteld. Het doel van die inverzekeringstelling is zowel om Jakob stevig aan de tand te voelen over zijn mogelijke betrokkenheid bij de opzettelijke brandstichting als de wenselijkheid te onderzoeken van een vordering tot inbewaringstelling (artikel 157 sub 1 Sr). Na voorafgaand aan het eerste verhoor zijn raadsman te hebben geconsulteerd, geeft Jakob aan dat hij bij zijn vriend woont aan De Heerd, op nummer 10. Voor het overige beroept hij zich op zijn zwijgrecht. Op 6 april 2011 gelast de Hulp-OvJ, vanwege miscommunicatie met de OvJ, de invrijheidstelling van de verdachte. De dag erop raakt de OvJ op de hoogte van de fout van de Hulp-OvJ. Op 7 april 2011 wordt Jakob opnieuw op basis van een aanhoudingsbevel aangehouden en onmiddellijk daarop in verzekering gesteld. De OvJ wil nog eenmaal onderzoeken of het wenselijk is om te vorderen dat Jakob in bewaring wordt gesteld. Op 8 april krijgt Jacob wederom de gelegenheid zijn advocaat
.....read moreOp maandag 19 september 2011 stapt Floris van der Wouden om 07:00 uur uit de kroeg op de Grote Markt te Groningen. Hij loopt door de Papengang naar de Peperstraat om zijn fiets op te halen. In de Papengang ziet hij twee mannen dicht bij elkaar staan. Als hij de mannen passeer, ziet hij dat één van de mannen een pistool in zijn handen heeft. Op dat moment zien de mannen Floris en schreeuwt één van de mannen naar hem: ‘Waag het niet om naar de politie te gaan! We hebben een pistool en jagen zo een kogel door je kop’. Floris schrikt, rent naar zijn fiets en fietst hard naar huis.
Enkele minuten later lopen twee verbalisanten hun eerste ronde door de binnenstad van Groningen. In de Peperstraat zien zij twee mannen schichtig om zich heen kijkend uit de Papengang lopen. Dit trekt de aandacht van de verbalisanten, omdat de Papengang bekend staat als een onveilige straat: een doorgang waar regelmatig wapens worden verhandeld. De verbalisanten aarzelen geen moment en houden beide mannen, Arie en Patrick, aan op verdenking van wapenhandel (artikel 31 lid 1 jo. artikel 55 lid 3 sub a WWM). Bij Arie wordt het pistool aangetroffen.
Beide mannen worden overgebracht naar het politiebureau om te worden voorgeleid aan de officier van justitie. Arie bekent direct na binnenkomst in het eerste inhoudelijke verhoor met opsporingsambtenaar De Vries.
Arie verklaart:
‘Ik had het pistool net gekocht van Patrick, omdat ik het wel stoer vond om in het bezit van een pistool te zijn. Maar ik geef toe dat dat natuurlijk nergens op slaat. Jullie mogen het pistool hebben. Jullie moeten niet mij, maar Patrick hebben, want hij is de wapenhandelaar.’
Is de aanhouding van Patrick rechtmatig?
Stel, de aanhouding van Patrick is onrechtmatig. Niettemin stelt de officier van justitie Patrick in verzekering om hem nader te verhoren. Tijdens Patricks inverzekeringstelling wordt zijn woning doorzocht. In zijn woning worden vele pistolen en een aanzienlijk bedrag aan contant geld aangetroffen. De pistolen en het geld worden in beslag genomen. De officier van justitie vordert na drie dagen inverzekeringstelling de bewaring, met de volgende onderbouwing:
‘Ondanks de onrechtmatige aanhouding, is de inverzekeringstelling rechtmatig. Op dit moment zijn er voldoende gronden om Patrick van zijn vrijheid te beroven. Ten eerste is het aantal schietpartijen in de binnenstad sterk toegenomen en is de veiligheid op straat in geding. Daarnaast ben ik bang dat Patrick, gelet op de ernst van het delict waar hij van wordt verdacht, naar het buitenland zal vertrekken. Ik vorder daarom de bewaring.’
De rechter-commissaris toetst na drie dagen en vijftien uur de rechtmatigheid van de inverzekeringstelling op grond van artikel 59a Sv en beoordeelt de vordering tot bewaring.
Kan de rechter-commissaris Patrick in bewaring
.....read moreOp vrijdag 16 oktober 2009 om 04:00 uur belt Marten de meldkamer van de regiopolitie Groningen en doet melding van een gewelddadige diefstal. Twee mannen hebben eerder die nacht zijn woning aan de Westerhavenstraat 5b te Groningen overvallen. In de woning hebben zij Marten geschopt, geboeit en geslagen met een pistool. Marten beschrijft de daders: het waren twee blanke mannen en zij droegen grijze sweaters met capuchon en donkere trainingsbroeken. Zij hadden een rode sporttas bij zich. De twee mannen hebben Martens autosleutels en zijn auto gestolen: een donkerblauwe Renault Mégane met kenteken 00-AAW-1.
Twee opsporingsambtenaren ontvangen van de meldkamer de melding om 04:10 uur en om 06:00 uur zien zij tijdens een reguliere surveillance op de ring Groningen de donkerblauwe Renault Mégane rijden. Het kenteken komt overeen met de gestolen auto. Op de hoedenplank zien de opsporingsambtenaren bovendien een rode sporttas liggen. Daarop besluiten zij de auto een stopteken te geven. Er zit één persoon in de auto, dat is Oscar en hij voldoet aan het signalement. Hij stapt uit en gooit meteen zijn handen in de lucht. De opsporingsambtenaren twijfelen geen moment en houden Oscar aan op verdenking van artikel 312 lid 2 sub 1 en 2 Sr en brengen hem vervolgens naar het politiebureau.
Is Oscar rechtmatig aangehouden?
Stel, de aanhouding heeft op rechtmatige wijze plaatsgevonden. Oscar wordt vervolgens om 09:00 uur voorgeleid aan de hulp-OvJ. Oscar heeft contact gehad met zijn advocaat Ernst Pleiten. Zijn advocaat is aanwezig bij de voorgeleiding. Oscar bekent dat hij samen met medeverdachte Joppe de gewelddadige diefstal in de woning van Marten heeft gepleegd. De hulp-OvJ stelt Oscar daarop in verzekering, omdat hij hem verder wil verhoren en daarnaast de wenselijkheid van een vordering inbewaringstelling wil onderzoeken.
Kan Oscar in verzekering worden gesteld op de genoemde gronden?
Stel, de inverzekeringstelling is rechtmatig en Oscar wordt op maandag 19 oktober 2009 om 09:00 uur ’s ochtends in bewaring gesteld. Vervolgens wordt op maandag 2 november 2009 de gevangenhouding voor 90 dagen bevolen. Halverwege november 2009 wordt geprobeerd de dagvaarding ter zake van dit feit aan Oscar te betekenen. Volgens de gemeentelijke basisadministratie (GBA) woont Oscar aan de Heymanslaan 10 te Groningen. Daar wordt echter niemand aangetroffen. De postbode laat schriftelijk bericht achter waarin staat dat de dagvaarding gedurende een week kan worden afgehaald op het postkantoor aan het Floresplein 32 te Groningen. De dagvaarding wordt niet opgehaald. Na een week wordt zij teruggestuurd naar het OM te Groningen. Uit verificatie bij de GBA blijkt dat Oscar nog steeds aan de Heymanslaan 10 woont (sinds 1 oktober 2008). De dagvaarding wordt vervolgens op 10 december 2009 uitgereikt aan de griffier van de rechtbank Groningen. Het OM verstuurt de dagvaarding vervolgens als afschrift naar de Heymanslaan 10 te Groningen.
Op 7 juni 2010 om 10:10 uur komt er een telefonische melding binnen van Gerda Lobetrotter bij de meldkamer van de politie Friesland dat zojuist een gewapende overval heeft plaatsgevonden op haar reisbureau E-Reizen in Leeuwarden, gelegen aan de Minnemastraat 32.
Verbalisanten Bennie Rom en Stefan Nor krijgen opdracht ter plaatse een onderzoek naar de gewapende overval in te stellen. Enige minuten later staat Bennie Rom buiten het reisbureau op de stoep en wordt hij aangesproken door een passerende automobilist. Die vertelt Bennie Rom dat hij gezien heeft dat de jongen die uit het reisbureau kwam rennen Pieter Latzak is en dat deze het huis aan de Minnemastraat 64 is binnengegaan. Pieter had een helm bij zich en hield een rugzak voor zijn borst geklemd.
Pieter Latzak is ambtshalve bekend bij deze verbalisanten, hij is eerder veroordeeld voor overvallen.
Bennie Rom en Stefan Nor lopen in de richting van Minnemastraat 64 en zien plotseling een witte Volkswagen Polo met hoge snelheid de straat inrijden. De auto komt met piepende remmen ter hoogte van Minnemastraat 64 tot stilstand en Bennie Rom en Stefan Nor zien Pieter Latzak met een rugzak tegen de borst geklemd, snel naar de witte auto rennen en instappen. De auto scheurt daarop weg in de richting van de binnenstad. Verbalisanten hollen naar hun dienstauto en zetten de achtervolging in. Bennie rijdt en Stefan neemt ondertussen contact op met de dienstdoende OvJ. Die geeft een bevel tot aanhouding van de inzittenden van de auto. Na een wilde achtervolging weten de verbalisanten om 11:00 uur precies de witte Volkswagen Polo tot stoppen te brengen. De inzittenden van de witte Volkswagen Polo worden aangehouden voor betrokkenheid bij een gewapende overval op reisbureau E-Reizen (artikel 312 Sr). De mannen worden meegenomen naar het politiebureau en aan de hulp-OvJ voorgeleid.
In de politieauto onderweg naar het politiebureau protesteert Pieter Latzak tegen zijn aanhouding. Hij zegt dat hij een regelmatige kijker is van RTL Boulevard en de juridische praatjes van Bram Moszkowicz altijd goed beluister. Bram Moszkowicz zou hebben gezegd dat aanhouden een erg ingrijpend dwangmiddel is. De uitoefening van dit dwangmiddel moet in overeenstemming zijn met de eisen van het EVRM. Zo moet het geregeld zijn bij nationaal rechter en moet dat nationale recht voldoen aan de kwaliteitseisen van ‘accessibility’ en ‘foreseeability’.
Geef aan wat volgens het EHRM onder de kwaliteitseisen van ‘accessibility’ en foreseeability’ moet worden verstaan.
Beoordeel of de Nederlandse regeling van aanhouding buiten heterdaad aan deze eisen voldoet.
Nadat Pieter contact heeft gehad met zijn raadsman, wordt hij uitgebreid verhoord. Pieter ontkent elke betrokkenheid bij de gewapende overval. Wel verklaart hij dat hij geen inkomen heeft en wel veel schulden. Pieter wordt vervolgens door de OvJ rechtmatig in verzekering gesteld.
Op 7, 8 en 9
.....read moreIn deze bundel worden o.a. samenvattingen, oefententamens en collegeaantekeningen gedeeld voor het vak Strafrecht 3 voor de opleiding Rechtsgeleerdheid, aan de Rijksuniversiteit Groningen.
Voor een compleet overzicht van de door JoHo aangeboden samenvattingen & studiehulp en de beschikbare geprinte samenvattingen voor dit vak ga je naar de Recht & Bestuur in Nederland: leren, studeren en kennis delen- startpagina
There are several ways to navigate the large amount of summaries, study notes en practice exams on JoHo WorldSupporter.
Do you want to share your summaries with JoHo WorldSupporter and its visitors?
Field of study
Add new contribution