Patiëntgericht communiceren in de GGZ
Hoofdstuk 2
De patiëntgerichte hulpverlener
Het gaat vooral erom hoe je iets tegen een patiënt zegt. Iemands grondhouding of attitude is de persoonlijke, beroepsmatige instelling tegenover de patiënt.
De manier waarop iemand zich gedraagt tegenover een patiënt wordt bepaald door iemands gedachten en gevoelens. Je houding en je woorden moeten echt zijn.
Vier kernwaarden waar een patiëntgerichte hulpverlener aan moet voldoen zijn: echtheid, respect en acceptatie, empathie en compassie.
Echtheid
Echt zijn is jezelf zijn in the contact. Je bent authentiek, natuurlijk en spontaan. De non-verbale en verbale communicatie zijn in overeenstemming met wat je werkelijk denkt en voelt.
Om echt te kunnen zijn in het contact met de patiënt moet je weten wie je bent. Je moet in contact staan met je gevoelens en gedachten.
Het delen van de eigen belevingswereld met de patiënt moet functioneel zijn en in dienst staan van het welzijn van de patiënt.
Respect en acceptatie
Je accepteert de patiënt als je hem aanvaardt zoals hij is, zonder oordeel. Je respecteert de patiënt als je, binnen de grenzen van wat haalbaar en reëel is, gelooft in zijn zelfstandigheid, zelfredzaamheid, oplossingsvermogen, verantwoordelijkheid en gezond verstand.
De patiënt respecteren en hem accepteren houdt niet in dat je al zijn gedrag goedkeurt of dat je geen grenzen mag stellen. Het respect en acceptatie gaan in de eerste plaats over de lijdende, zoekende, falende mens, en niet zijn gedrag. Het is grenzen stellen aan lastig gedrag, zonder de mens zelf af te wijzen.
Empathie en professionele nabijheid
Empathie is inlevingsvermogen, het kunnen verplaatsen in de belevingswereld van e patiënt en hem als het ware van binnenuit kunnen begrijpen. Dit stelt in staat om professioneel nabij te zijn.
De zorg sluit nauw aan bij de behoeften en doelen van de patiënt. Wel hou je afstand en gun je elkaar wat meer ruimte, op die manier hou je beiden vrijheid in denken en handelen. Als dat niet wordt gedaan kun je een objectieve kijk op de zaken verliezen.
Het is belangrijk om de juiste balans te vinden tussen afstand en nabijheid.
Compassie
Compassie (of mededogen) is het vermogen om je betrokken te voelen bij pijn en lijden, zowel dat van jezelf als dat van anderen. Compassie voelen gaat samen met de wens pijn en lijden te verlichten en de bereidheid daarin verantwoordelijkheid te nemen.
Sympathie, empathie en compassie
Sympathie is een reactie als ‘wat erg voor je’. Het komt net te oppervlakkig over. Bij empathie voelen patiënten dat de hulpverlener het echt meent.
.....read more
Add new contribution