Artikelsamenvatting bij Dwangakkoord: enige beschouwingen rondom de toepassing van artikel 287a Fw van Nethe

Wet herziening Wsnp

Op 1 januari 2008 is de wet herziening Wsnp in werking getreden (Stb. 2007, 192 en 222). Deze wet heeft ten doel de drempel om toegelaten te worden tot de Wsnp te verhogen en het minnelijk traject te versterken. Het versterken van het minnelijk traject wenst de wetgever te bereiken met behulp van een nieuwe bepaling die gaat over gedwongen schuldregeling. Het nieuwe artikel 287a Fw maakt het voor een schuldenaar mogelijk om de insolventierechter te verzoeken een of meer schuldeisers te dwingen in te stemmen met een aangeboden schuldregeling. De schuldenaar/natuurlijke persoon zal zijn 287a-verzoek moeten doen in zijn (subsidiaire) verzoek om toelating tot de Wsnp. In dit verband wordt gesproken over dwangakkoord, dwangregeling of gedwongen schuldregeling.

Wijzigingen

Vóór 1 januari 2008 werden ook andere termen gehanteerd als: onderhands dwangakkoord of buitengerechtelijk akkoord om aan te geven dat het hierbij niet gaat om een gerechtelijk akkoord beheerst door de regels vermeld in artikel 145 e.v. Fw, artikel 268 e.v. Fw en artikel 332 Fw. Het nieuwe artikel 287a Fw over gedwongen schuldregeling blijkt geen dode letter te zijn. Bij het beoordelen van 287a-verzoeken is de vermogensvergelijking het meest in het oog springende element. De insolventierechter toetst expliciet of de weigerachtige schuldeisers een hogere of snellere uitkering kunnen verwachten in het minnelijk traject dan in het wettelijk traject. Tevens gaat de rechter na - zij het soms impliciet - of de waarborgen in het wettelijk traject in het onderhavige geval kunnen worden gemist. Van een lichtvaardige toewijzing van een 287a-verzoek is geen sprake, aldus de auteur.