Report on the admission of Palestine to the United Nations and GA Resolution 67/19 on the Status of Palestine - Arrest

Report on the admission of Palestine to the United Nations and GA Resolution 67/19 on the Status of Palestine (General Assembly UN, 04-12-2012, EIR 127/128 (125/126, 108/108))

Essentie

Vereisten lidmaatschap Palestina UN

Samenvatting

De Committee on the Admission of New Members heeft in het najaar van 2011 het verzoek van Palestina om lid te worden van de VN behandeld. Experts hebben overwogen of Palestina voldoet aan de criteria voor “statehood, … peace-loving state, and … willing and able to carry out the obligations contained in the Charter.” (ro. 3). Palestina wordt een “Observer State” (ro. 20, zie ook de resolutie).

Beslissing

Het criteria van “statehood” is omschreven in de 1933 Montevideo Convention on the Rights and Duties of States. Hierin is vastgesteld dat “a state as a person of international law should possess a permanent population, a defined territory, a government and the capacity to enter into relations with other states” (ro. 9).

Palestina heeft permanente bevolking en een vastgesteld gebied. Zij voldoet dus aan deze vereisten. Het ontbreken van exact vastgestelde grenzen is geen obstakel aan het zijn van een staat (ro. 10). Het probleem ligt in het gebrek aan controle dat Palestina heeft over haar grondgebied. Echter, de bezetting van een grondgebied door een vreemde mogendheid wil niet zeggen dat de soevereiniteit over dit gebied ook bij deze vreemde mogendheid ligt (ro. 11).

Palestina voldoet aan het vereiste van een overheid. Dat Hamas 40% van de bevolking onder controle heeft, doet niet af aan het feit dat de Palestine Liberation Organisation de legitieme representant is van het Palestijnse volk (ro. 12).

Palestina voldoet ook aan het vereiste van het kunnen aangaan van relaties met andere staten (ro. 14).

Aan het vereiste van “peace-loving” wordt ook voldaan door Palestina. Dit blijkt onder andere uit Palestina’s toewijding aan een rechtvaardige, duurzame en omvattende oplossing van het conflict met Israël (ro. 15). De acties van Hamas kunnen de Palestijnse overheid niet worden aangerekend; alleen handelingen verricht door de erkende autoriteit kunnen een staat worden aangerekend (ro. 16).

Tot slot voldoet Palestina aan het vereiste dat haar regering de verplichtingen in de charter accepteert en zij in staat is en bereid om deze verplichtingen ten uitvoer te brengen. Dit blijkt duidelijk uit het ernstige karakter van het verzoek tot lidmaatschap van Palestina (ro. 17). Hiertegen is wel aangevoerd dat  de Charter meer vereist dan een verbale “commitment” tot het vredig settelen van conflicten en het onthouden van dreigen met of gebruik maken van geweld in internationaal relaties (ro. 17).