![Image](https://www.worldsupporter.org/sites/default/files/styles/medium/public/tips_suggestions/wereldbol_summaries_joho_single_boek_1_150x190px.png?itok=rEljlfYL)
Inquisitoir (civil law) vs. accusatoir (common law)
Binnen juridische systemen dan wel procedurele tradities kan onderscheid worden gemaakt tussen inquisitoire systemen en accusatoire systemen:
Inquisitoire systemen treft men voornamelijk aan in de civil law landen in Europa en in de kolonies van deze Europese landen. Voorbeelden hiervan zijn Nederland, Duitsland, Finland, Frankrijk en Zwitserland.
Accusatoire systemen worden voornamelijk gehanteerd in de zogenaamde common law landen, daar waar het recht zijn oorsprong kent in het Engelse common law. Voorbeelden hiervan zijn het Verenigd Koninkrijk (Engeland en Wales), de Verenigde Staten en alle landen die ooit Britse kolonies waren zoals Zuid-Afrika.
De belangrijkste verschillen tussen deze juridische tradities hebben betrekking op de verhouding tussen het recht, de staat en het individu, en de manier waarop het recht is gefundeerd. Dit heeft grote gevolgen voor de strafrechtelijke procedure en uiteindelijk zijn zij van invloed op de aard van de checks and balances ter bevordering van een eerlijk proces. Civil law tradities zijn gebaseerd op stromingen uit de 18e eeuw, namelijk die van Verlichting en Revolutie. Hierin werd de staat gezien als datgene wat het algemeen belang moest realiseren, maar dat daardoor tegelijkertijd inbreuk maakt op de individuele vrijheid. En dat terwijl de individuele vrijheden onderdeel uitmaken van het algemeen belang. Deze tegenstelling werd opgelost door het handelen van de staat te binden aan het geschreven recht, de rule of law. Dit is het oorspronkelijke idee van het concept van de rechtsstaat, waarbij aan het individu grondrechten gegeven worden en er rechterlijke controle is op (de verdeling van) de uitvoerende macht. Hierdoor kan de staat slechts inbreuk maken op individuele rechten op grond van de (geschreven) wet. De staat kan dus slechts handelen op basis van aan hen door de wet toegekende rechten. De bevoegdhedenverdeling en het primaat van het geschreven recht impliceren dat al het recht wettelijk moet zijn. De wet moet worden gemaakt door de gekozen (volks)vertegenwoordigers als wetgevende macht, uitgevoerd worden door een uitvoerende macht en worden toegepast door de rechterlijke macht. Een goed voorbeeld van deze interpretatie is de Nederlandse Grondwet. Grondrechten vereisen dus wetgeving, niet alleen om hun individuele toepasbaarheid neer te leggen in de wet maar vooral om hen te beschermen tegen ingrijpen van de staat.
Binnen de common law tradities geldt de rule of law juist als bescherming van de individuele rechten. Individuen hebben concrete rechten en vrijheden die hen beschermen tegen interventie van de staat. Bovendien bestaat er tussen de uitvoerende strafrechtelijke organen geen controle. Alle taken worden geregeld door de rule of law. De uitvoerende organen kennen geen wettelijk toegekende rechten, maar mogen alles doen wat niet expliciet in de wet verboden is. Overigens is hierbij niet vereist dat (internationale) wettelijke normen altijd gecodificeerd dienen te worden. Dit blijkt onder andere uit de uitspraak van het EHRM in de zaak Kruslin and Huvig v. France., waarin werd geoordeeld dat onder de term ‘wet’ de wet in materiële zin wordt verstaan (en niet slechts de geschreven wet). In de praktijk verschillen de civil law en common law landen onderling wel van elkaar. Niet alle civil law landen hebben een grondwet en een gecodificeerd strafprocesrecht dat geldt ter bescherming van de individuele rechten. Twee voorbeelden van landen die dit niet hebben, zijn Nederland en Frankrijk. Van de common law landen heeft alleen het Verenigd Koninkrijk geen (geschreven) grondwet. In de Verenigde Staten is het strafprocesrecht weliswaar bij wet bepaald, maar in de diverse staten bestaat er geen uniform strafprocesrecht. De standaarden komen voort uit uitspraken van het Amerikaanse Hooggerechtshof. Opmerking verdient nog wel dat het EHRM de artikelen uit het EVRM op een zodanige manier interpreteert dat de rule of law wordt gedefinieerd zodat zowel civil als common landen hieronder vallen. Iedere inbreuk moet voorzien zijn bij wet, maar onder ‘wet’ wordt hier niet slechts het geschreven recht onder verstaan. Wat echter wel belangrijk is, dat de wet moet voldoen aan bepaalde criteria: het recht moet toegankelijk, duidelijk en nauwkeurig zijn zodat het publiek weet in welke situaties de staat fundamentele rechten mag beperken. Bovendien moet de staat individuele rechten slechts beperken indien deze een legitiem doel dient en dit strikt noodzakelijk is in het belang van een democratische samenleving. Zie hiervoor de hierboven al aangehaalde uitspraak in de zaak Kruslin and Huvig v. France en Khan v. United Kingdom.
Onderscheid in strafrechtelijke procedures
Juridische systemen zijn niet hetzelfde als juridische tradities of culturen. Daarom bestaat er tegenwoordig niet meer zoiets als een pure inquisitoire dan wel pure accusatoire strafrechtelijke procedure. Ondanks dat is het wel mogelijk om grofweg de kenmerken van de twee strafrechtelijke procedures te noemen en deze met elkaar te vergelijken. Er is echter niet een type procedure die beter kan worden beschouwd voor het realiseren van het recht op een eerlijk proces. Immers is dit recht niet absoluut in die zin dat de er verschillende personen in het strafproces zijn die fundamentele rechten hebben. Zo bestaan er binnen het strafproces rechten voor zowel de verdachte dan wel de verdediging en de slachtoffers als de getuigen. Het is van belang om een balans te vinden tussen het recht op een eerlijk proces enerzijds en de nauwkeurigheid van de uitkomst anderzijds. Zowel bij inquisitoire als accusatoire procedures wordt er gezocht naar de relevante waarheid, die acceptabel en legitiem is voor de betrokkenen en voor de samenleving. Wat de beide procedures verschillend maakt, is dat zij op een andere manier deze ‘waarheid’ willen bereiken en bepaalde waarborgen voor een eerlijk proces anders invullen. Belangrijke kenmerken van het inquisitoire strafproces (civil law):
De staat is belast met waarheidsvinding. De politie en de officier van justitie (en soms een onderzoeksrechter) onderzoeken de zaak volledig en presenteren het bewijs aan de rechter. Dit betekent dat het onderzoek partijloos (non-partisan) is, wat wil zeggen dat zowel het bevestigende als het ontkrachtende bewijs wordt meegenomen.
Het materiaal van het onderzoek wordt gepresenteerd in een dossier. De verdediging kan reageren op de inhoud van het dossier en de officier van justitie wijzen op enkele haken en ogen aan het onderzoek. De officier van justitie is dan verplicht deze te onderzoeken. Ter terechtzitting kan de verdediging nog slechts het bewijsmateriaal ontkrachten. Uiteindelijk geldt het dossier als de versie van de waarheid. Het onmiddellijkheidsvereiste, het vereiste dat al het bewijs ter terechtzitting moet worden gepresenteerd, speelt in een dergelijk systeem dus geen centrale rol.
Het is de rechter die een actieve rol heeft in het vinden van de waarheid.
In inquisitoire systemen ligt de nadruk op het vooronderzoek, de fase voorafgaand aan de terechtzitting. De rechten van de verdediging moeten evenredig zijn in het licht van waarheidsvinding.
Belangrijke kenmerken van het accusatoire strafproces (common law):
Hierbij gaat het met name om een strijd tussen de twee partijen: de verdediging en de vervolging. Uiteindelijk komt de waarheid naar voren. Waarheidsvinding is op deze manier alleen mogelijk als iedere partij gelijke rechten heeft.
In de meeste common law landen, waaronder het Verenigd Koninkrijk en de Verenigde Staten, worden de feiten bepaald door de jury. De jury is echter geen noodzakelijk vereiste in een accusatoir strafproces. De meerderheid van de zaken in common law landen worden behandeld voor een alleen zittende rechter (een professionele rechter of een leek). Zo worden in de Verenigde Staten bijvoorbeeld alleen de serieuze misdrijven voor een jury gebracht. De aanwezigheid van de rechter bestaat er slechts uit om ervoor te zorgen dat het strafproces volgens de regels geschiedt.
Waarheidsvinding geschiedt niet op basis van een dossier. De zitting is aldus geen verificatie van het dossier door de rechter, maar een ‘vervalsing’ van de zaak door beide partijen in de aanwezigheid van een onpartijdig (onbevooroordeeld in het algemeen en in de zin van bewijs) gerecht. Het onmiddellijkheidsbeginsel staat hierbij in het strafproces centraal. Getuigen en deskundigen moeten dus ook ter zitting worden gehoord en beide partijen kunnen ander (en elkaar tegensprekend) bewijs presenteren.
Ondanks het feit dat een strafproces in de praktijk dus niet puur inquisitoir of puur accusatoir is, kunnen een aantal belangrijke kenmerken worden onderscheiden die met name gerelateerd zijn aan het type systeem en het begrip waarheidsvinding. Zo zijn het vermoeden van onschuld en de bewijslast voor de vervolging kenmerken van het accusatoire systeem, terwijl bij het inquisitoire systeem de verdachte voor schuldig worden gehouden totdat hij het tegendeel (zijn onschuld) bewijst. In beide systemen is het aan de vervolging om de zaak tegen de verdachte te bewijzen. Het verschil zit in de manier waarop de zaak van de vervolging is opgebouwd, met name de rol van de vervolging bij het bepalen van de inhoud van de zaak en de positie van de verdachte dan wel de verdediging van de verdachte.
Conclusie
Internationale standaarden als het recht op een eerlijk proces hebben ervoor gezorgd dat de Europese strafrechtelijke procedure meer accusatoir is geworden. Daarentegen heeft de professionalisering van de beheersing van de criminaliteit (crime control) door de publieke autoriteiten ertoe geleid dat de fase van het vooronderzoek, en dus het inquisitoire systeem, meer van belang is geworden. Nogmaals, geen procedure kan beschreven worden als puur inquisitoir dan wel puur accusatoir. Overigens komt de strafrechtelijke procedure van de Verenigde Staten aardig in de buurt van een absolute accusatoire strafrechtelijke procedure.
JoHo can really use your help! Check out the various student jobs here that match your studies, improve your competencies, strengthen your CV and contribute to a more tolerant world
![Image](https://www.worldsupporter.org/sites/default/files/styles/medium/public/tips_suggestions/wereldbol_summaries_joho_single_boek_1_150x190px.png?itok=rEljlfYL)
Samenvattingen bij artikelen over Comporative Criminal Law
Samenvattingen bij artikelen over Comporative Criminal Law, selectie gebaseerd op het gelijknamige vak aan de universiteit Leiden, 2019-2020
Mensenrechten: blogs en bijdragen van WorldSupporters - Bundel
Artikel over de Human Rights Tattoo
Begonnen in mijn woonplaats; TILBURG! Hieronder lees je het artikel:
Human Rights Tattoo uit Tilburg trekt wijde wereld in
Geplaatst op
05 juni 2015
Laatste update
05 juni, 08:15
![](http://www.bd.nl/polopoly_fs/1.4976397.1433484928!/image/image.jpg_gen/derivatives/landscape_800_600/image-4976397.jpg)
Human Rights Tattoo
Kinderrechten en mensenrechten - Universiteit Utrecht
HC7 Kinderrechten en mensenrechten
Wat zijn mensenrechten?
Fundamentele rechten = grondrechten = mensenrechten
Nationale recht: Grondwet
Internationale recht: verdragen (sinds WOII)
Staten zijn deze rechten aangegaan met andere staten om hun burgers te beschermen.
Deze rechten moeten gehandhaafd worden > formele regels. Via internationaal toezicht kan worden gewaarborgd dat internationale rechten ook werkelijk worden nagekomen.
Film: what are the universal human rights?
Universeel: onafhankelijk van wie je bent, waar je bent geboren, iedereen heeft dezelfde basale rechten en vrijheden.
Onvervreemdbaar: je hebt ze, je kan ze niet verliezen. Het zijn geen privileges. Ze worden je niet verleend en ook niet afgenomen.
Essentiële vragen: 1) wat zijn de mensenrechten; 2) wie bepaalt welke het zijn en 3) wie handhaaft ze?
Achtergrond: WOII > instelling VN’45. Handvest van de VN: art. 1: o.a. respect voor de rechten van de mens. Staten hebben daarbij een belangrijke rol. Voorkomen om weer zoiets als de WOII zou plaatsvinden. 1948: Universele verklaring rechten van de mens
Universele verklaring Rechten v.d. mens
Door internationale commissie; vastgesteld tijdens de Algemene Vergadering van de VN.
Set van basiswaarden waar alle mensen uit alle naties recht op hebben (10 beginselen: non-discriminatie, bescherming om je te ontwikkelen, recht op naam, recht op sociale zekerheid, recht op bijzondere zorg, recht op begrip en ouderlijke zorg, recht op onderwijs, recht op hulp, recht op bescherming tegen mishandeling, recht op opvoeding waarbij je begrip mag tonen en verdraagzaam mag zijn naar andere mensen).
Historische mijlpaal op het gebied van mensenrechten en het bevorderen van internationale vrede.
Niet juridisch bindend, wel vaak naar verwezen door rechters en overheden > gezaghebbend.
Het is een verklaring, geen verdrag.
Basis voor verdragen bijv. EVRM en IVRK.
Kern casus: vaak combinatie bronnen mensenrechten (bijv. EVRM, IVRK en Handvest van de grondrechten van de EU).
Bronnen internationale mensenrechten
EVRM
Regionaal: gaat alleen over regio Europa
IVRK
Wereldwijd
VN-Vrouwenverdrag
Wereldwijd
Gericht op rechten van vrouwen (kwetsbare groep)
Handvest v.d. Grondrechten van de Europese Unie
Gaat alleen om landen die lid zijn van EU
Verdrag voor de bescherming van personen met een handicap (voor Nederland inwerkingtreding 2016)
Gericht op bepaalde soort rechten
Horizontale werking grondrechten
Mensenrechten gelden tussen staat en burgers.
De horizontale werking van mensenrechten (ook wel: derdenwerking) is de toepassing van grondrechten op de verhouding tussen burgers (privaatrechtelijke betrekkingen).
Ik mag bijv. Iemand niet discrimineren om zijn handicap.
Bepaalde grondrechten kunnen met elkaar botsen: scholen hebben het recht om o.b.v. hun religieuze overtuiging het onderwijs in te richten. Maar
Samenvatting Human Rights in International Relations (Forsythe)
Deze samenvatting is gebaseerd op het studiejaar 2013-2014.
- H1. Introduction
- H2. Establishing human right standards
- H3. Global aplication of human right norms
- H4. Transitional justice, criminal courts and alternatives
- H5. Mensenrechten normen regionaal
- H6. Human rights and foreign policy in comparative perspective
- H7. Non-govermental organizations and human rights
- H8. Transnational corporations and human rights
- H9. The politics of liberalism in a realist world
H1. Introduction
Mensenrechten worden ook wel omschreven als rechten die het voor mensen noodzakelijk maken om een menswaardig leven te leiden. Dit leidt onlosmakelijk tot een sociaal proces in de samenleving, want groepen in een samenleving moeten namelijk bepalen welke rechten er onder mensenrechten vallen en deze moeten gecodificeerd worden. De oorsprong van mensenrechten in de nationale politiek ligt in de revoluties van Frankrijk en Amerika in de 18de eeuw. Pas in 1945 werden mensenrechten opgenomen in internationale wetgeving, Sindsdien worden mensenrechten steeds meer geïntegreerd.
Dit boek behandelt de status en evolutie van de mensenrechten vanaf de 21ste eeuw. Het gaat ook over de ontwikkeling van de goede samenleving, waarin gelijkheid tussen en de autonomie van individuen basisrechten zijn. De term ‘liberalisme’ is een synoniem voor aandacht voor aandacht voor persoonlijke rechten. In de internationale wereld is de staat de basis en mag er niet geintevineerd worden. Realisme is een synoniem voor aandacht voor staatszaken.
De Geneve Conventies werden in 1949 door alle staten aangenomen. Midden jaren 90 werd door de Veiligheidsraad internationale criminele rechtshoven ingesteld. Als soevereine landen de mensenrechten in hun land niet meer konden garanderen namen internationale partijen het over.
In die periode werden mensenrechten geïnternationaliseerd. Het werd een topic in internationale relaties en het was niet langer een aangelegenheid van de individuele staat. Maar in de twintigste eeuw zijn wel het meeste slachtoffers gevallen ten gevolge van het politiek bewind van één staat (denk aan Mao, Stalin, Hitler).
Na de Koude Oorlog bleef de visie van de realisten overeind. Bij de realisten speelden staatszaken een belangrijkere rol dan internationale contacten. Ook mensenrechten zagen zij als een staats- (niet internationale) aangelegenheid. Staatsbelangen gingen bijna altijd voor. (bijvoorbeeld: Henry Kissinger).
Dit boek analyseert de visie van de liberalen en de realisten. De auteur is optimistisch, en hangt een liberale wereld orde aan, of althans, ziet dat dat mogelijk is. Forsythe gelooft dat de toekomst van de mensenrechten niet afhangt van structurele factoren, maar juist van de politieke keuzes van de overheid. De vier kleine thema’s die behandeld worden zijn:
de internationale bemoeienis om mensenrechten,
de appreciatie van mensenrechten als noodzakelijk en zacht,
aandacht voor privé partijen,
de veranderlijkheid van de staatssoevereiniteit.
Betekenen mensenrechten het einde van de geschiedenis?
Mensenrechten zijn gestandaardiseerd in onze internationale contacten. Alleen al vanwege de grote hoeveelheid.....read more
Samenvattingen en uittreksels van arrresten over mensenrechten: Comparative Human Rights
- ECtHR, Siliadin v. France (appl. no. 73316/01), 26 July 2005 (summary)
- ECOWAS, Koraou v. Niger AHRLR 182, 27 October 2008
- HRC, Toonen v. Australia, CCPR/C/50/D/488/1992, 31 maart 1994
- ECtHR, Alekseyev v. Russia (appl.no. 4916/07, 25924/08, 14599/09), 21 October 2011
- ECtHR. Grant v. the UK (appl.no. 32570/03), 23 May 2006
- Inter-American Court of Human rights, Atala Riffo and Children v Chile, 24 February 2012 (legal summery)
- CJEU, Parliament v Council, C-540/03, 27 June 2006
- CJEU, Zambrano v ONEm, C-34/09, 8 March 2011
- ECtHR, Maaouia v. France (appl.no. 39652/98), 5 October 2000
- ECtHR, Rodrigues da Silva and Hoogkamer v. the Netherlands (appl. no. 50435/99), 31 January 2006
- ECtHR Bah v UK (appl. no. 56328/07), 27 December 2011
- HRC, Singh v France, CCPR/C/102/D/1876/2009, 22 July 2011
- ECtHR, Dahlab v Switzerland, (appl.no. 42393/98), 15 February 2001)
- ECtHR, Ladele & McFarlane (appl.no. 51671/10 and 36516/10),
- HRC, Kitok v Sweden, communication no. 197/1985, 25 March 1987
- ECtHR, Catan and others v. the Republic of Moldova and Russia (appl.no. 43370/04), 19 October 2012 (summary)
- ECtHR, Chapman v UK (appl.no. 27238/95), 18 januari 2001, (summary)
- Jaar van samenvatten
ECtHR, Siliadin v. France (appl. no. 73316/01), 26 July 2005 (summary)
Feiten
I.c. gaat het om Siliadin, een minderjarige vrouw uit Togo, die om economische redenen in 1994 in Frankrijk ging wonen om daar een toekomst op te bouwen. Siliadin kwam in contact met een Franse vrouw die haar voor een ticket en een verblijfsvergunning werk bood als dienstmeisje. Hierna werd zij echter door deze vrouw uitgeleend aan een echtpaar waar zij werd geëxploiteerd als dienstmeisje. Haar paspoort werd afgenomen en Siliadin werd 7 dagen per week tewerkgesteld in het huishouden van het paar. Men verwachtte van haar dat zij de gehele week het huishouden zou doen en dat zij de kinderen van het stel zou verzorgen. Zij kreeg niet betaald voor dit werk.
Siliadin bemachtigde op een gegeven moment haar paspoort en verkreeg onderdak bij een buurvrouw. In het jaar 1998 deed de politie inval bij het echtpaar en arresteerde hen wegens exploitatie van de vrouw in strijd met fundamentele mensenrechten. Daarbij hadden zij onevenredig gebruik gemaakt van de afhankelijkheidspositie door haar paspoort weg te nemen.
Tijdens de procedure die volgde oordeelde het Franse Gerechtshof het niet bewezen dat Siliadin geëxploiteerd was en dat ook niet was bewezen dat zij zich in een afhankelijkheidspositie bevond.
EHRM
Het Europees Hof voor de rechten van de mens moest op 26 juli 2005 vaststellen of de genoemde situatie binnen art.4 EVRM viel. Dit artikel houdt een verbod in voor slavernij en gedwongen arbeid. Door de status van Siliadin als immigrant en het feit dat haar paspoort was afgepakt was zij.....read more
The protection of fundamental human rights in criminal process - Brants & Franken - Artikel
Inquisitoir (civil law) vs. accusatoir (common law)
Binnen juridische systemen dan wel procedurele tradities kan onderscheid worden gemaakt tussen inquisitoire systemen en accusatoire systemen:
Inquisitoire systemen treft men voornamelijk aan in de civil law landen in Europa en in de kolonies van deze Europese landen. Voorbeelden hiervan zijn Nederland, Duitsland, Finland, Frankrijk en Zwitserland.
Accusatoire systemen worden voornamelijk gehanteerd in de zogenaamde common law landen, daar waar het recht zijn oorsprong kent in het Engelse common law. Voorbeelden hiervan zijn het Verenigd Koninkrijk (Engeland en Wales), de Verenigde Staten en alle landen die ooit Britse kolonies waren zoals Zuid-Afrika.
De belangrijkste verschillen tussen deze juridische tradities hebben betrekking op de verhouding tussen het recht, de staat en het individu, en de manier waarop het recht is gefundeerd. Dit heeft grote gevolgen voor de strafrechtelijke procedure en uiteindelijk zijn zij van invloed op de aard van de checks and balances ter bevordering van een eerlijk proces. Civil law tradities zijn gebaseerd op stromingen uit de 18e eeuw, namelijk die van Verlichting en Revolutie. Hierin werd de staat gezien als datgene wat het algemeen belang moest realiseren, maar dat daardoor tegelijkertijd inbreuk maakt op de individuele vrijheid. En dat terwijl de individuele vrijheden onderdeel uitmaken van het algemeen belang. Deze tegenstelling werd opgelost door het handelen van de staat te binden aan het geschreven recht, de rule of law. Dit is het oorspronkelijke idee van het concept van de rechtsstaat, waarbij aan het individu grondrechten gegeven worden en er rechterlijke controle is op (de verdeling van) de uitvoerende macht. Hierdoor kan de staat slechts inbreuk maken op individuele rechten op grond van de (geschreven) wet. De staat kan dus slechts handelen op basis van aan hen door de wet toegekende rechten. De bevoegdhedenverdeling en het primaat van het geschreven recht impliceren dat al het recht wettelijk moet zijn. De wet moet worden gemaakt door de gekozen (volks)vertegenwoordigers als wetgevende macht, uitgevoerd worden door een uitvoerende macht en worden toegepast door de rechterlijke macht. Een goed voorbeeld van deze interpretatie is de Nederlandse Grondwet. Grondrechten vereisen dus wetgeving, niet alleen om hun individuele toepasbaarheid neer te leggen in de wet maar vooral om hen te beschermen tegen ingrijpen van de staat.
Binnen de common law tradities geldt de rule of law juist als bescherming van de individuele rechten. Individuen hebben concrete rechten en vrijheden die hen beschermen tegen interventie van de staat. Bovendien bestaat er tussen de uitvoerende strafrechtelijke organen geen controle. Alle taken worden geregeld door de rule of law. De uitvoerende organen kennen geen wettelijk toegekende rechten, maar mogen alles doen wat niet expliciet in de wet verboden is. Overigens is hierbij
.....read more
Wat is er op internationaal niveau geregeld omtrent de mensenrechten? - Chapter 22 - Exclusive
Sinds de Tweede Wereldoorlog is de bescherming van fundamentele rechten van de mens niet langer alleen een zaak van de nationale rechtsorde. De naleving van die rechten kan inmiddels worden onderworpen aan internationaal toezicht. Aan de wieg van deze ontwikkeling staat de Universele Verklaring van de rechten van de mens.
Wat is de Universele Verklaring van de rechten van de mens?
De Universele Verklaring van de rechten van de mens is op 10 december 1948 door Algemene Vergadering van de Verenigde Naties aanvaard. Het is geen juridisch bindend tekst, maar het is wel een gezaghebbend document dat voor vele nadien gesloten (wél) verbindende verdragen bron van inspiratie is geweest.
Het grootste deel van de in de Verklaring neergelegde rechten kunnen we rekenen tot de categorie van de klassieke mensenrechten. Het accent ligt op het waarborgen van een vrijheidssfeer van de burger tegenover inbreuken daarop door de overheid. Zij worden ook wel aangeduid als politieke rechten en burgerrechten. Daarnaast bevat de Verklaring een aantal rechten die als sociale mensenrechten worden aangeduid. Hierbij gaat het om de waarborging van de noodzakelijke minimumvoorwaarden voor de menselijke ontplooiing. Zij eisen (veelal) een actief optreden van de overheid.
Welke soort internationale mensenrechtenverdragen bestaan er?
De mensenrechten zijn later verder uitgewerkt in een groot aantal verdragen op dit gebied. Deze verdragen kunnen op verschillende manieren worden ingedeeld. In de eerste plaats kunnen de verdragen aan de hand van hun inhoud worden ingedeeld. Die kan algemeen of specifiek zijn.
Algemene verdragen omvatten een catalogus van een van beide genoemde categorieën van mensenrechten. Zo is de Universele Verklaring op mondiaal niveau uitgewerkt in het Internationale Verdrag inzake Burgerrechten en Politieke rechten (IVBPR) en het Internationale Verdrag inzake Economische, Sociale en Culturele rechten. Op regionaal niveau kan in dit verband gedacht worden aan het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden (EVRM).
Daarnaast zijn er verdragen die betrekking hebben op één specifiek mensenrecht of enkele onderling verbonden specifieke mensenrechten, zoals het Verdrag tegen foltering en andere wrede, onmenselijke of onterende behandeling of bestraffing. Op regionaal niveau is dit uitgewerkt in het Europees Verdrag ter voorkoming van foltering en onmenselijke of vernederende behandeling of bestraffing.
Ook kunnen de verdragen ingedeeld worden aan de hand van de vraag wie subject is van de daarin opgenomen rechten.
De verdragen zelf laten de staten die daarbij partij zijn vrij in de manier waarop de aanvaarde verplichtingen worden nagekomen. Dat
.....read more
What is the role of international human rights law? - Chapter 9 - Exclusive
- Introduction
- What are the sources of human rights law?
- What are the categories of human rights?
- How do human rights relate to private acts?
- How are human rights enforced by the United Nations?
- What are the Regional Systems for the protection of human rights?
- What is the territorial scope of human rights treaties?
- What are the human rights in times of public emergencies?
- How are refugees protected under international law?
Introduction
As discussed in earlier chapters, international law is a horizontal legal system with the prevention of friction between sovereign states as its most important goal and primary purpose. As a matter of fact, it was not until the 20th century that international law really began to provide individuals protection from their state . The ideas for such individual human rights were formed in the Age of Enlightenment in the 18th century. The Enlightenment translated into human rights under national law in the 19th century and were later, after WWII, explained in the the human rights conventions as we know them today. In this perspective the General Assembly’s Universal Declaration of Human Rights (UDHR) played an important role. It’s first article contains that ‘all human beings are born free and equal in dignity and rights. They are endowed with reason and conscience and should act towards one another in the spirit of brotherhood.’
What are the sources of human rights law?
From the UDHR, the UN has over time drafted over nine primary universal human right treaties. These treaties are open to all countries and can be distinguished in General Conventions, particularly on specific human rights issues and protection of certain categories of individuals deemed vulnerable. But there are also conventions that are aimed towards regional human rights, such as the European Convention on Human Rights (ECHR) which was imposed by the Council of the European Union. Fundamental human rights are protected by customary international law and as such all countries are bound by them.
What are the categories of human rights?
A classification can be made of several types of human rights:
- Civil and political rights. These formed the so called first generation of human rights, for example on the illegality of torture and slavery and the rights of free speech and religious freedom. These rights are fundamentally concerned with protecting a citizen from his or her state. There are also broader concepts contained under civil and political rights such as the principle of human dignity. This is an example of an absolute right which does not allow for balancing against circumstances, such as the right of privacy does. 'Rights' can also
- 1 of 2158
- volgende ›
Online access to all summaries, study notes en practice exams
- Check out: Register with JoHo WorldSupporter: starting page (EN)
- Check out: Aanmelden bij JoHo WorldSupporter - startpagina (NL)
How and why would you use WorldSupporter.org for your summaries and study assistance?
- For free use of many of the summaries and study aids provided or collected by your fellow students.
- For free use of many of the lecture and study group notes, exam questions and practice questions.
- For use of all exclusive summaries and study assistance for those who are member with JoHo WorldSupporter with online access
- For compiling your own materials and contributions with relevant study help
- For sharing and finding relevant and interesting summaries, documents, notes, blogs, tips, videos, discussions, activities, recipes, side jobs and more.
Using and finding summaries, study notes en practice exams on JoHo WorldSupporter
There are several ways to navigate the large amount of summaries, study notes en practice exams on JoHo WorldSupporter.
- Use the menu above every page to go to one of the main starting pages
- Starting pages: for some fields of study and some university curricula editors have created (start) magazines where customised selections of summaries are put together to smoothen navigation. When you have found a magazine of your likings, add that page to your favorites so you can easily go to that starting point directly from your profile during future visits. Below you will find some start magazines per field of study
- Use the topics and taxonomy terms
- The topics and taxonomy of the study and working fields gives you insight in the amount of summaries that are tagged by authors on specific subjects. This type of navigation can help find summaries that you could have missed when just using the search tools. Tags are organised per field of study and per study institution. Note: not all content is tagged thoroughly, so when this approach doesn't give the results you were looking for, please check the search tool as back up
- Check or follow your (study) organizations:
- by checking or using your study organizations you are likely to discover all relevant study materials.
- this option is only available trough partner organizations
- Check or follow authors or other WorldSupporters
- by following individual users, authors you are likely to discover more relevant study materials.
- Use the Search tools
- 'Quick & Easy'- not very elegant but the fastest way to find a specific summary of a book or study assistance with a specific course or subject.
- The search tool is also available at the bottom of most pages
Do you want to share your summaries with JoHo WorldSupporter and its visitors?
- Check out: Why and how to add a WorldSupporter contributions
- JoHo members: JoHo WorldSupporter members can share content directly and have access to all content: Join JoHo and become a JoHo member
- Non-members: When you are not a member you do not have full access, but if you want to share your own content with others you can fill out the contact form
Quicklinks to fields of study for summaries and study assistance
Field of study
- All studies for summaries, study assistance and working fields
- Communication & Media sciences
- Corporate & Organizational Sciences
- Cultural Studies & Humanities
- Economy & Economical sciences
- Education & Pedagogic Sciences
- Health & Medical Sciences
- IT & Exact sciences
- Law & Justice
- Nature & Environmental Sciences
- Psychology & Behavioral Sciences
- Public Administration & Social Sciences
- Science & Research
- Technical Sciences
Add new contribution