Gevaarzetting wegens onveilig voetbalveld in Curaçaose gevangenis
HR 28 juni 2013, ECLI:NL:HR:2013:47
Casus
Verzoeker is gedetineerd geweest in een gevangenis te Curaçao. Tijdens het voetballen is hij op de binnenplaats met zijn hoofd tegen een betonnen zijmuur gekomen ten gevolge waarvan hij een dwarslaesie heeft opgelopen, waardoor hij aan beide armen en benen blijvend verlamd is geraakt. De vloer van de binnenplaats was van beton. Op de binnenplaats werd regelmatig gevoetbald. Daartoe waren door de gevangenisleiding twee kleine voetbaldoelen ter beschikking gesteld, alsmede een aantal voetballen. Verzoeker vordert een verklaring voor recht dat het Land aansprakelijk is voor zijn schade als gevolg van het ongeval met veroordeling van het Land tot schadevergoeding, op te maken bij staat. Gerecht en hof hebben de vorderingen afgewezen. Naar het hof begrijpt, was het de eigen keuze van de gedetineerden om op de binnenplaats te voetballen en hebben zij zelf de verplaatsbare doelen vlak voor de muur geplaatst waartegen verzoeker nadat hij was uitgegleden met zijn hoofd is gekomen. Algemeen bekend is dat sporten op zichzelf een bezigheid is waaraan risico's zijn verbonden, zodat ook van verzoeker mocht worden verwacht dat hij terdege met deze risico's rekening zou hebben gehouden. Hiertegen keert zicht het cassatiemiddel. Heeft het Land in de gegeven omstandigheden gehandeld in strijd met een zorgplicht jegens de gedetineerde?
Hoge Raad
In een geval als het onderhavige zijn de criteria van HR 5 november 1965, NJ 1966, 136 (Kelderluik) maatgevend.
In het licht hiervan is van belang dat de situatie bij een voetbalspel op de binnenplaats waar het ongeval zich heeft voorgedaan, bij niet-inachtneming van de vereiste oplettendheid en voorzichtigheid gevaarlijk was. In cassatie is immers onbestreden dat, naar het gerecht had vastgesteld en voor het hof niet in geschil was, de vloer van de binnenplaats glad en in beginsel niet geschikt voor het voetbalspel was, alsmede dat de vloer geregeld nat en dan nog gladder was. Verder is van belang dat, naar in cassatie evenmin is bestreden, de gevangenisleiding gelegenheid heeft gegeven om op die binnenplaats te voetballen. Een en ander betekent dat onder verantwoordelijkheid van het Land een situatie in het leven was geroepen en bleef voortbestaan die voor een gedetineerde zoals verzoeker bij niet-inachtneming van de vereiste oplettendheid en voorzichtigheid gevaarlijk was. Het hof moest dan ook in het licht van de omstandigheden van het geval beoordelen of en in hoeverre aan het Land de eis kon worden gesteld (i) rekening te houden met de mogelijkheid dat die oplettendheid en voorzichtigheid niet zouden worden betracht en (ii) met het oog daarop bepaalde veiligheidsmaatregelen te treffen.
Het oordeel van het hof dat het Land niet aansprakelijk is getuigt van een onjuiste rechtsopvatting dan wel is ontoereikend gemotiveerd.De Hoge Raad vernietigt het vonnis van het hof en verwijst het geding naar dat hof ter verdere behandeling en beslissing.
