Marktverordening IJsselstein - Arrest

Marktverordening IJsselstein, ABRvS 27 december 2012, BY7334

Onderwerp

Bezwaar en beroep tegen algemeen verbindend voorschrift

Casus

Het college heeft een nieuwe opstelling van de weekmarkt gemaakt op een bij het besluit behorende plattegrond. Hiertegen wordt bezwaar gemaakt.

Rechtsvraag

Is er in casu sprake van een besluit of van een algemeen verbindend voorschrift, en wanneer kan er hiertegen bezwaar worden gemaakt?

Rechtsgang

Het college heeft de nieuwe opstelling van de weekmarkt weergegeven op een bij het besluit behorende plattegrond. Hierop is onder meer aangeduid in welk gebied er standplaatsen vergund kunnen worden, wat de maximale afmetingen van standplaatsen zijn en voor welke artikelengroepen op welke locatie een vergunning kan worden verleend.
Het college karakteriseert het besluit van 23 maart 2010 als nieuwe opstelling van de weekmarkt. Het besluit dient dan ook te worden aangemerkt als wijziging van de bij het Marktreglement behorende plattegrond.

Het besluit van 23 maart 2010 bevat niet een nadere bepaling naar plaats, tijd of object van de toepasselijkheid van normen die in de Marktverordening of het Marktreglement besloten liggen, maar nadere zelfstandige normen waaraan aanvragen om afgifte van een vergunning tot het innemen van een standplaats dienen te worden getoetst

Het college is op grond artikel 2 en 3 van de Marktverordening bevoegd tot het vaststellen van dergelijke normen. Het besluit bevat derhalve een algemeen verbindend voorschrift. Dat het college zich niet gehouden acht om aan standplaatshouders nadere besluiten te verstrekken waarin hun nieuwe standplaats wordt vergund, doet daar niet aan af. Uit de aanduiding van artikelengroepen op de plattegrond kan niet worden afgeleid door wie de standplaatsen mogen worden ingenomen. Ook zijn de gegevens die ingevolge onder meer artikel 5, eerste lid, aanhef en onder b, van het Marktreglement in de vergunning moeten worden opgenomen, niet af te leiden uit het besluit. Die gegevens dienen in een vergunning te worden opgenomen.
Op grond van artikel 8:2, aanhef en onder a, en daarbij in acht genomen artikel 7:1, eerste lid Awb is een besluit, inhoudende een algemeen verbindend voorschrift, niet vatbaar voor bezwaar en beroep. Het college had het gemaakte bezwaar dan ook niet-ontvankelijk moeten verklaren. De rechtbank heeft dat ten onrechte niet onderkend.

Conclusie

Het college had het bezwaar niet-ontvankelijk moeten verklaren. De rechtbank heeft dit ten onrecht niet onderkend.