Bestuursrecht - UU - B2/B3 - Aantekeningen en tentamens
- 2277 reads
Dit tentamen is gebaseerd op het oude curriculum (Kernvak staats- en bestuursrecht II), ook bruikbaar bij het leren voor het nieuwe vak.
Op grond van artikel 24, eerste lid, aanhef en onder b, van de Werkloosheidswet (WW) dient de werknemer te voorkomen dat hij werkloos is of blijft, doordat hij in onvoldoende mate tracht passende arbeid te verkrijgen. Henk Dekker geniet vanwege zijn ontslag bij de Universiteit Utrecht sinds 1 november 2011 een WW-uitkering. De Raad van bestuur van het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen (UWV) heeft aan Henk Dekker bij brief van 1 augustus 2012 bericht dat hij op grond van artikel 24, eerste lid, aanhef en onder b, van de WW verplicht is om te solliciteren. Henk Dekker is het met deze sollicitatieverplichting oneens en dient daartegen bezwaar in.
U bent werkzaam als juridische medewerker van het UWV. In die hoedanigheid krijgt u de vraag of de brief van 1 augustus 2012 een besluit in de zin van artikel 1:3, eerste lid, Awb is. Er bestaat namelijk twijfel of er voldaan is aan de elementen van een bestuursorgaan en een publiekrechtelijke rechtshandeling. Geef antwoord op deze vraag en betrek daarbij onder meer de hieronder weergegeven wetgeving. (10 punten) Wet structuur uitvoeringsorganisatie werk en inkomen
[…]
Artikel 2. Instelling Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen
[…]
Artikel 6. Raden van bestuur
Bespreek de volgende stellingen en geef daarbij aan of deze stellingen juist of onjuist zijn.
De Nationale ombudsman dient er op basis van artikel 2:4, tweede lid, Awb tegen te waken dat de voor hem werkzame personen, die een persoonlijk belang bij een besluit hebben, de besluitvorming beïnvloeden. (5 punten)
In de volgende bepaling uit de ‘Algemene Plaatselijke Verordening gemeente X 2012’ is sprake van beleidsvrijheid en beoordelingsvrijheid: ‘Het college van burgemeester en wethouders kan wegen aanwijzen, waar het aanwezig zijn met bromfietsen voor andere gebruikers en/of omwonenden van de weg(en) gevaarlijk of hinderlijk is.’
Gregory Slegers is eigenaar van coffeeshop “Sky High”, gelegen aan de Van Peltlaan, aan de rand van Utrecht. Het zit Slegers niet mee. In het voorjaar van 2012 heeft de gemeente Utrecht de Van Peltlaan opnieuw ingericht. Daartoe heeft het college van burgemeester en wethouders een verkeersbesluit genomen op grond van artikel 18, eerste lid, van de Wegenverkeerswet 1994. Dit verkeersbesluit is in februari 2012 gepubliceerd in het gemeenteblad. Op grond van het verkeersbesluit is het aantal parkeerplaatsen voor zijn zaak aan de Van Peltlaan van vijf naar één teruggebracht. Slegers merkt dat er sindsdien minder klanten komen, omdat het veel lastiger is om gedurende korte tijd de auto te parkeren om even bij hem wiet te kopen. Uit zijn administratie blijkt dat zijn omzet na de wijziging van het aantal parkeerplaatsen met 20% is gedaald. Slegers dient bij het college een verzoek in tot vergoeding van de door hem geleden en te lijden schade, bestaande uit vermindering van omzet en daarmee gederfde winst. Daarbij geeft hij aan dat de schade enerzijds is veroorzaakt door het verkeersbesluit en anderzijds door de feitelijke herinrichting van de Van Peltlaan. Hij ontvangt een brief van het college waarin zijn verzoek wordt afgewezen.
Is deze beslissing van het college van burgemeester en wethouders van de gemeente Utrecht aan te merken als een appellabel besluit als bedoeld in artikel 1:3, eerste lid, jo. artikel 8:1, eerste lid, Awb?
Het college stelt dat de schade onder het normale ondernemersrisico van Slegers valt en daarom niet voor vergoeding in aanmerking komt. Geef gemotiveerd aan of en in hoeverre u het met de stelling van het college eens bent.
Door een virusziekte onder bijen zijn imkers overgegaan op een resistente bijensoort. Deze nieuwe bijensoort is echter agressiever dan onze inheemse honingbij. In de APV van een gemeente in het oosten van het land is daarom de volgende bepaling opgenomen over het houden van bijen:
Jansen overlegt met u als advocaat. Leg uit waarom een beroep van Jansen op de doorkruisingsjurisprudentie geen kans van slagen heeft.
Als Jansen de gemeente om uitleg vraagt over het toegezonden contract, beroept zij zich op haar contractsvrijheid als eigenaar van de heide. Bespreek in het licht van de relevante jurisprudentie en wetgeving in hoeverre de gemeente zich onverkort op de contractsvrijheid kan beroepen. Benoem daarbij twee verschillende gronden waarom de privaatrechtelijke voorwaarden van de gemeente wel eens problematisch zouden kunnen zijn.
Multikleur BV is een bedrijf waarin grootschalig verf en lijm worden vervaardigd. Het bedrijf heeft in 2006 de benodigde milieuvergunning gekregen, waartegen geen beroep is ingesteld. Bij controles door toezichthouder De Wit op 28 januari en 1 februari 2012 bleken zich gevaarlijke stoffen te bevinden op een plaats op het bedrijfsterrein waar dat volgens vergunningvoorschrift 13.2 niet is toegestaan. De Wit kon zich overigens tijdens zijn bedrijfsbezoek desgevraagd niet legitimeren; hij was zijn pasje vergeten mee te nemen. Nadat een waarschuwing niet hielp – het bedrijf gaf aan dat het voorlopig geen betere plaats had om de stoffen tijdelijk op te slaan en er bovendien door het nemen van voorzorgsmaatregelen geen gevaar van de situatie te duchten viel – beraadt het college van gedeputeerde staten (het bevoegde gezag) zich over de vraag welke sanctie het kan opleggen.
Kunnen de door De Wit gedane constateringen die in een schriftelijk rapport zijn vastgelegd, als bewijs voor het bestaan van de overtreding en het deswege opleggen van een bestuurlijk sanctie worden toegelaten?
Geef aan, onder verwijzing naar de toepasselijke wetsartikelen, welke sancties het college van gedeputeerde staten zou kunnen opleggen wegens overtreding van het verbod van artikel 2.3. Wet algemene bepalingen omgevingsrecht. Geef van elk van de door u gevonden sancties aan of het gaat om een herstelsanctie of een strafsanctie.
Het bedrijf is van mening dat het college van gedeputeerde staten niet tot handhavend optreden zou moeten overgaan. Dat zou een onevenredigheid in de belangenafweging betekenen: niemand heeft last of schade van de opslag, die bovendien tijdelijk is omdat het bedrijf inmiddels bij het college van burgemeester en wethouders, dat bevoegd is om te beslissen over vergunningen voor het bouwen, een aanvraag heeft ingediend voor een vergunning voor de bouw van een veilige opslagruimte. Geef uw oordeel over dit standpunt van het bedrijf: zou het college van gedeputeerde staten van handhavend optreden tegen de illegale opslag van gevaarlijke stoffen op het bedrijfsterrein mogen of zelfs moeten afzien?
Het gaat hier om een bestuursorgaan, meer precies een a-orgaan ex artikel 1:1 lid 1 onder a Awb: het UWV is een rechtspersoon die krachtens publiekrecht is ingesteld; deze rechtspersoonlijkheid volgt uit artikel 2 lid 2 Wet structuur uitvoeringsorganisatie werk en inkomen. Dat de Raad van bestuur een orgaan van die rechtspersoon is, volgt uit artikel 6 van die wet. Aan het vereiste van publiekrechtelijk is voldaan, aangezien de sollicitatieverplichting een publiekrechtelijke grondslag heeft (artikel 24 eerste lid aanhef en onder b van de WW). Wat betreft het vereiste van een rechtshandeling: het rechtsgevolg waarop een rechtshandeling (besluit) is gericht dient van die rechtshandeling afhankelijk te zijn; is een rechtsgevolg niet afhankelijk van een rechtshandeling maar vloeit het rechtstreeks voort uit bijvoorbeeld de wet, dan is er geen sprake van een besluit ex artikel 1:3 eerste lid Awb. In casu: voor zover Henk Dekker betoogt dat de brief van 1 augustus 2012 erop gericht is hem de verplichting op te leggen te solliciteren en om die reden op rechtsgevolg is gericht, moet deze stelling worden verworpen omdat die verplichting rechtstreeks voortvloeit uit artikel 24 eerste lid aanhef en onder b van de WW en niet uit de brief van 1 augustus 2012.
Deze stelling is onjuist. De eis van artikel 2:4, tweede lid, Awb geldt voor bestuursorganen. De Nationale ombudsman is op grond van artikel 1:1, tweede lid, sub f, Awb geen bestuursorgaan dus geldt voor hem deze eis niet rechtstreeks op grond van artikel 2:4 lid 2 Awb.
Of: Deze stelling is juist. Artikel 9:21 Awb verklaart onder meer artikel 2:4 Awb van overeenkomstige toepassing op het verkeer met de ombudsman.
Er is beleidsvrijheid, te herkennen aan “Het college kan” a het college hoeft geen gebruik van de bevoegdheid te maken. Of er beoordelingsvrijheid is, is nog maar de vraag. Er staat niet expliciet ‘naar het oordeel van’ o.i.d. Men moet zich dus afvragen of er sprake is van impliciete beoordelingsvrijheid of slechts beoordelingsruimte. Dit beredeneer je aan de hand van de aard van de bevoegdheid en of de taak in kwestie een typisch bestuurlijke taak is. Verdedigd kan worden dat het beoordelen van de vraag of het aanwezig zijn van bromfietsen voor andere gebruikers en/of omwonenden een typisch bestuurlijke beoordeling vergt en niet ‘des rechters’ is. Dan is de stelling dus juist.
Het gaat hier om een weigering om aan Slegers schade te vergoeden. Wanneer de positieve beslissing een beschikking is, dan geldt op grond van artikel 1:3 lid 2 Awb dat de afwijzing van een verzoek om die positieve beschikking ook een beschikking is. Het is dus belangrijk om te zien of een beslissing tot het wel toekennen van schadevergoeding een beschikking zou zijn. De Wegenverkeerswet 1994 voorziet niet in een wettelijke grondslag en in de casus wordt evenmin melding gemaakt van een verordening of een beleidsregel. Onder het huidige recht kan in dat geval enkel sprake zijn van een appellabel besluit indien voldaan is aan de eisen van Van Vlodrop (ABRvS 1997): materiële en processuele connexiteit.
Materiële connexiteit: is de schade veroorzaakt in het kader van de uitoefening van een aan het publiekrecht ontleende bevoegdheid? Ja, namelijk het verkeersbesluit waarbij het aantal parkeerplaatsen is verminderd. De publiekrechtelijke grondslag voor de beslissing wordt dan ontleend aan het égalité-beginsel. Het rechtsgevolg is dat door de beslissing naar publiekrecht al dan niet een aanspraak ontstaat op vergoeding van het geleden nadeel.
Processuele connexiteit: is de schadeoorzaak appellabel (het verkeersbesluit) dan is het nadeelcompensatiebesluit dat ook. Hieraan is in casu voldaan gelet opartikel 20 Wegenverkeerswet (“Een belanghebbende kan tegen een verkeersbesluit tot plaatsing of verwijdering van verkeerstekens en onderborden of tot het treffen van maatregelen op of aan de weg ter regeling van het verkeerberoep instellen bij de rechtbank”).
Voor zover de schade is veroorzaakt door de feitelijke werkzaamheden is wel voldaan aan het vereiste van materiële connexiteit, maar niet aan het vereiste van processuele connexiteit. Het schadeveroorzakende handelen is immers niet appellabel.
Conclusie: het nadeelcompensatiebesluit is slechts deels een appellabel besluit. Alleen voor zover de schade het gevolg is van het verkeersbesluit, kan het besluit (inhoudende afwijzing schadevergoeding) bij de bestuursrechter worden aangevochten.
Schade die het gevolg is van rechtmatig overheidshandelen, kan op grond van het égalité-beginsel voor vergoeding in aanmerking komen. Criteria zijn: Er moet sprake zijn van schade en causaal verband met een rechtmatige overheidshandeling, er moet sprake zijn van een abnormale last, een speciale last. De schade wordt niet vergoed wanneer sprake is van risicoaanvaarding ten tijde van de investering of aankoop. In casu is de schadevergoeding afgewezen, omdat de schade het normaal maatschappelijk risico niet te boven gaat..Abnormale last betekent dat het moet gaan om onevenredige schade die niet behoort tot het normaal maatschappelijk risico of normaal bedrijfsrisico. Veel hangt af van de omstandigheden van het geval; de aard en omvang van de schade, de aard van het besluit, het gewicht van het gediende belang en de mate van voorzienbaarheid van de handelingen spelen hierbij een rol. In de jurisprudentie wordt het normaal maatschappelijk risico omschreven als een maatschappelijke ontwikkeling waarmee men in zijn algemeenheid rekening moet houden (Ligplaatsvergunning Amsterdam).
Conclusie is afhankelijk van motivering, relevant zijn de criteria aan de hand waarvan de redenering wordt opgebouwd. Bijvoorbeeld: Het college heeft ten onrechte geoordeeld dat de schade binnen het normale bedrijfsrisico valt, want een omzetverlies van 20% (ervan uitgaande dat sprake is van een causaal verband tussen het verkeersbesluit en de gederfde omzet) is erg veel. In de uitspraak HOV-baan is een omzetdrempel van 15% van de jaaromzet geaccepteerd voor dit soort schade, en daar stijgt de schade van Slegers bovenuit. Daarmee is voldaan aan het vereiste van een abnormale last. De schade zal gedeeltelijk moeten worden vergoed.
Of: Het college heeft terecht geoordeeld dat de schade binnen het normaal maatschappelijk risico valt. Er is geen sprake van een abnormale last. Als ondernemer dien je rekening te houden algemene maatschappelijke ontwikkelingen en nadelen, zoals wegwerkzaamheden. Zie de uitspraak
Ligplaatsvergunning Amsterdam. Er is geen sprake van een groot project, zoals bij de HOV. Het verlies van parkeerplaatsen is een maatschappelijke ontwikkeling waarmee men aan de rand van een grote stad als Utrecht rekening moet houden.
In dit geval wordt het privaatrecht ingezet voor een ander doel dan dat waarop de publiekrechtelijke regeling ziet. Met de privaatrechtelijke voorwaarde wil de gemeente een vergoeding krijgen voor het gebruik van haar eigendom en wil zij bewerkstelligen dat het publiek in algemene zin wordt voorgelicht over de bijenhouderij. De publiekrechtelijke regeling ziet daarentegen op de verkeersveiligheid of veiligheid voor de recreanten. De doorkruisingsjurisprudentie ziet op de vraag of de overheid gebruik mag maken van het privaatrecht indien haar ter behartiging van bepaalde belangen publiekrechtelijke bevoegdheden zijn toegekend. Daarvan is dus in casu geen sprake. Zie ook het Arrest Amsterdam/Geschiere, waarin de toepasselijkheid van de doorkruisingsleer in een analoge situatie aan die in deze casus, wordt ontkend.
De gemeente is in het privaatrecht gebonden aan publiekrechtelijke normen (Adam/Ikon; 3:14 BW en 3:1 Awb) dus contractsvrijheid geldt niet onverkort. In casu zou bijvoorbeeld het evenredigheidsbeginel kunnen meebrengen dat de voorwaarden niet zo door de beugel kunnen. Bovendien met een beroep op het arrest Amsterdam/Geschiere zou hier wel eens misbruik van bevoegdheid kunnen worden aangenomen. De gemeente moet de publiekrechtelijke vergunning als uitgangspunt nemen bij de beslissing over de verlening van de toestemming als eigenaar. Een weigering van de privaatrechtelijke toestemming levert in beginsel misbruik van bevoegdheid op, wanneer publiekrechtelijk de vergunning is verleend, tenzij de gemeente voor die weigering zwaarwegende argumenten zou hebben. In casu zou kunnen worden gezegd dat de gemeente de privaatrechtelijke toestemming weigert als Jansen niet akkoord gaat met de voorwaarden. Van die voorwaarden kan niet worden gezegd dat ze zwaarwegende belangen dienen.
Op grond van artikel 5:12 Awb dient de toezichthouder zijn legitimatiebewijs op verzoek aanstonds te tonen. De Wit heeft niet aan deze verplichting voldaan. Dat hoeft echter niet tot gevolg te hebben dat de door hem verzamelde informatie niet als bewijs kan worden toegelaten. Het gaat immers niet om een ernstig inhoudelijk gebrek, maar om een formaliteit waardoor het bedrijf niet in zijn belangen is geschaad. Zeker wanneer in het bestuursrecht een herstelsanctie wordt opgelegd, worden niet alle gebreken in het kader van het toezicht afgestraft met het uitsluiten van het bewijs.
De sancties die door GS kunnen worden opgelegd zijn:
last onder bestuursdwang wegens overtreding van de Wabo; basis is art. 122 Provinciewet
last onder dwangsom; basis is 122 Provinciewet jo. 5:32 Awb
Beide sancties zijn herstelsancties, dat staat letterlijk in de artikelen 5:21 en 5:31d Awb; de lasten zijn erop gericht de overtreder te bewegen om de overtreding te stoppen
intrekking vergunning; basis is 5.19 Wabo
de intrekking van de vergunning kan worden gezien als een herstelsanctie; geredeneerd wordt dat door het intrekken van de vergunning aan het bedrijf het recht wordt ontnomen om de vergunningplichtige werkzaamheden uit te voeren en dat het daardoor niet meer mogelijk is dat het bedrijf met de vergunning overtredingen begaat.
Verdedigd kan evt. ook worden dat sprake is van een strafsanctie; dan zou de intrekking erop gericht zijn om aan het bedrijf leed toe te voegen (zie art. 5:2 lid 1 sub c Awb); in de jurisprudentie wordt dat als regel niet aangenomen bij intrekking van vergunningen en wordt de intrekking als herstelsanctie gekwalificeerd.
In de jurisprudentie is als hoofdregel geformuleerd dat het bestuur in beginsel gehouden is om tegen overtredingen handhavend op te treden. Slechts in bijzondere gevallen zou een uitzondering op dit uitgangspunt moeten worden gemaakt. Van een uitzondering kan sprake zijn indien er sprake is van concreet zicht op legalisatie of indien handhavend optreden zodanig onevenredig zou zijn in verhouding tot de daarmee te dienen belangen dat van optreden behoort te worden afgezien (H&M uitspraak). Van een concreet zicht op legalisatie is in casu geen sprake; de illegale opslag zelf zal immers niet worden gelegaliseerd. Mogelijk komt er wel een veilige opslagruimte (daarvoor is een vergunning aangevraagd), maar dat is dan geen legalisatie van de onderhavige illegale opslag.
Voor de vraag of anderszins sprake is van een onevenredige belangenweging is niet relevant of iemand last of schade heeft van de opslag is. De opslag zal immers vooral vanwege de mogelijke milieuhygiënische effecten (op de bodem met name) zijn verboden. Dat de opslag tijdelijk is, zou misschien enig gewicht in de schaal kunnen leggen, maar dat GS om die reden geheel van optreden zouden moeten afzien gaat te ver. Al met al is er dus geen sprake van een geringhandhavingsbelang.
De conclusie zou moeten zijn dat GS in casu niet van handhavend optreden zouden hebben moeten en waarschijnlijk ook niet hebben mogen afzien.
JoHo can really use your help! Check out the various student jobs here that match your studies, improve your competencies, strengthen your CV and contribute to a more tolerant world
Artikel 2.10 van de APV van Welden luidt als volgt:
Artikel 2.10 Intrekken terrasvergunning
Beoordeel waarvan in deze bepaling sprake is en onderbouw uw antwoord:
1. Allebei
2. Beoordelingsvrijheid
3. Beleidsvrijheid
4. Geen van beide
Op 3 augustus 2018 kroop Poelak, de kat van de familie Kempen, in een boom in Welden. Voorbijgangers belden de brandweer en de kat wordt gered. Even later ontvangt de familie Kempen een brief van de gemeente Welden, waarin zij aansprakelijk wordt gesteld voor schade die ten gevolge van de reddingsactie van hun kat Poelak is ontstaan. Het gaat om de kosten van de inzet van de brandweer, het afzetten van de weg en het kappen van de boom. Volgens de brief is de grondslag van de vordering gelegen in artikel 6:162 BW. De familie Kempen is niet van plan om deze kosten te betalen. Zij voeren aan dat de gemeente Welden helemaal geen vergoeding van de kosten kan eisen, omdat de gemeente een overheidslichaam is en daardoor geen beroep kan doen op bepalingen uit het Burgerlijk Wetboek.
Beoordeel dit verweer van de familie Kempen.
Vervolgens stelt de familie Kempen dat het privaatrechtelijk kostenverhaal van de gemeente een onaanvaardbare doorkruising van een publiekrechtelijke regeling oplevert.
In artikel 3, eerste lid, onder b van de Wet veiligheidsregio’s staat:
1. Tot de brandweerzorg behoort:
b. het beperken en bestrijden van gevaar voor mensen en dieren bij ongevallen anders dan bij brand.
Uit de wetsgeschiedenis van de Wet veiligheidsregio’s blijkt dat de wetgever om dezelfde reden als bij de voorganger van deze wet, de Brandweerwet, welbewust heeft afgezien van het opnemen van een regeling om gemaakte kosten te verhalen op de burger, omdat dit burgers ervan zou kunnen weerhouden om de hulp van de brandweer in te schakelen, wanneer dit noodzakelijk is.
Beoordeel dit verweer van de familie Kempen. Gebruik bij uw beoordeling ook de toepasselijke jurisprudentie.
In een dorpje staat een bunker die in de Tweede wereldoorlog werd gebruikt als schuilplaats door de Duitsers. De jaren daarna werd de bunker vaak als hangplek gebruikt. Dat gebruik werd in 2008 beëindigd. Sindsdien is de ingang dichtgemaakt, zodat het niet langer als hangplek kan worden gebruikt.
Het college van burgemeester en wethouders van de gemeente Amstelveen besluit de bunker te redden en te investeren in renovatie van de bunker. Bedoeling is dat de bunker een gemeentelijke monumentenstatus toegekend krijgt. Het gevolg van het toekennen van een dergelijke status is dat aantasting of slopen van de bunker wordt bemoeilijkt. De bunker wordt verder gerestaureerd en vervolgens verkocht ten behoeve van commerciële exploitatie.
Omwonenden, van wie het merendeel zicht heeft op de bunker, zijn tegen de beoogde restauratie ervan en hebben zich verenigd in de vereniging Weg met de Bunker. Deze vereniging betoogt in de media dat dit ‘nazi-icoon’ geen ander lot verdient dan sloop. Zij kondigt aan de plannen met alle mogelijke juridische middelen te zullen bestrijden.
Als eerste stap in het proces verleent het college van burgemeester en wethouders op grond van artikel 3 lid 1 van de Erfgoedverordening gemeente Amstelveen (zie Bijlage 2) de gemeentelijke monumentenstatus (als bedoeld in artikel 1, onder a, van de Erfgoedverordening gemeente Amstelveen) aan de bunker. Aan dit besluit ligt ten grondslag dat de bunker als zeldzaam relict uit de oorlogsperiode zowel architectuurhistorische als cultuurhistorische waarde vertegenwoordigt voor de gemeente Amstelveen.
De vereniging Weg met de Bunker dient een bezwaarschrift in, waarin zij aanvoert dat de aanwijzing van een controversieel gebouw als monument inbreuk maakt op het Nederlandse erfgoed. De aanwijzing is bovendien een uiting van ultrarechtse politiek, gelet op het oorlogsverleden. Tot slot heeft de gemeente in 2008 met omwonenden de afspraak gemaakt dat de bunker zou verdwijnen, aldus de Vereniging.
Is de Vereniging Weg met de Bunker belanghebbende bij het besluit tot toekenning van de gemeentelijke monumentenstatus aan de bunker?
Lees artikel 3 lid 1 van de Erfgoedverordening gemeente Amstelveen (zie Bijlage 2)
Heeft het college van burgemeester en wethouders beoordelingsvrijheid bij het nemen van het besluit tot aanwijzing van de bunker als gemeentelijk monument?
Heeft het college van burgemeester en wethouders beleidsvrijheid bij het nemen van het besluit tot aanwijzing als gemeentelijk monument van de bunker?
Aaron Kemping is eigenaar van een boerderij op de Veluwe. Om zijn inkomsten te vergroten heeft Aaron een hennepplantage opgericht. Bij een controle wordt zijn hennepplantage ontdekt. De plantage wordt ontmanteld en de kosten van de last onder bestuursdwang worden op Aaron verhaald. Er wordt ook een bestuurlijke boete opgelegd wegens het zonder vergunning onttrekken van woonruimte aan de woningvoorraad. Dat is verboden op grond van artikel 35 sub a Huisvestingsverordening Veluwe 2015-2019
.....read moreHet centrum van Utrecht heeft een grote aantrekkingskracht op mensen die een vrijgezellenfeestje te vieren hebben. Deze feesten gaan vaak gepaard met het gebruik van bierfietsen. Dit gebruik zorgt in de binnenstad voor overlast en verkeersonveilige situaties, hetgeen de gemeenteraad van Utrecht niet ontgaan is. Om deze reden voegt de gemeenteraad aan de APV 2015 een artikel 6b toe. Dit artikel bepaalt dat het verboden is om zich op een bierfiets te bevinden in de in de bijlage bij de APV 2015 aangewezen gebieden. Bij besluit van 30 november 2016 heeft de gemeenteraad besloten om die bijlage bij de APV 2015 aan te vullen met het gebied rondom de Dom. Enkele ondernemers, die bierfietsen verhuren en gevestigd zijn in dat gebied, zijn het hier niet mee eens. Zij wenden zich tot u.
U stelt vast dat het bovengenoemde besluit van 30 november 2016 een besluit in de zin van de Awb is. De vraag die u evenwel nu nog dient te beantwoorden: is er sprake van een appellabel besluit?
Stel: het besluit van 30 november 2016 is een appellabel besluit. De bovengenoemde ondernemers zijn van mening dat dit besluit in strijd met het vertrouwensbeginsel is. Al eerder waren namelijk in de gemeente stemmen opgegaan om het verbod op het gebruik van bierfietsen in te voeren in het gebied rondom de Dom. In reactie daarop zijn de eerdergenoemde ondernemers op gesprek geweest op het gemeentehuis. Tijdens dat gesprek maakte Li Mue, ambtenaar algemene voorlichting, kenbaar dat er rondom de Dom geen verbod voor bierfietsen zou komen. Er was volgens haar weliswaar in de gemeenteraad over gesproken, maar er was absoluut geen meerderheid voor dat verbod.
Na het aanhoren van dit verhaal, ziet u in elk geval drie redenen waarom het beroep op het vertrouwensbeginsel minder kansrijk is. Bespreek deze drie redenen.
Op grond van artikel 4 van de APV 2010 van de gemeente Tafelberg vervalt een terrasvergunning vijf jaren na verlening van deze vergunning. Restaurant “De Wouters” is sinds jaar en dag gevestigd aan het Lucasplein en heeft in die hoedanigheid op 20 december 2011 een terrasvergunning verleend gekregen. Het college van burgemeester en wethouders stuurt op 1 december 2016 aan het restaurant een brief, waarin is vermeld dat de verleende terrasvergunning per 20 december 2016 zal komen te vervallen.
Is deze brief een besluit in de zin van artikel 1:3 Awb
In de voorgeschreven uitspraak Stichting bevordering kwaliteit leefomgeving Schiphol (ABRvS 17 september 2014) valt te lezen: ‘Openbaar gezag kan in beginsel slechts bij wettelijk voorschrift worden toegekend.’ Uit de woorden ‘in beginsel’ valt af te leiden dat er uitzonderingen op deze hoofdregel mogelijk zijn. Waarom betekent die mogelijkheid een verruiming van de toegang tot de bestuursrechter?
Voor de vraag of planschade
.....read moreDit tentamen is gebaseerd op het oude curriculum (Kernvak staats- en bestuursrecht II), ook bruikbaar bij het leren voor het nieuwe vak.
Waarom is het, vanuit het systeem van het bestuursrecht geredeneerd, onwenselijk als in het bijzondere deel van het bestuursrecht te veel afwijkende regels ten opzichte van de Algemene wet bestuursrecht (Awb) worden opgenomen?
John Rodriguez woont in de gemeente Heerlen. Hij wil graag zijn eigen horecabedrijf beginnenaan de noordzijde van het grootste marktplein van die gemeente, plein Gulpen. Op 1 juni 2015 is de ‘Algemene Plaatselijke Verordening gemeente Heerlen 2015’ vastgesteld door de gemeenteraad van Heerlen. Deze verordening luidt voor zover relevant als volgt:
Artikel 11
1. Het is verboden om op of aan plein Gulpen een horecabedrijf te exploiteren zonder een vergunning van het college van burgemeester en wethouders.
2. De in het eerste lid bedoelde vergunning wordt verleend indien door de aanvrager aannemelijk wordt gemaakt dat het betreffende horecabedrijf geen grote overlast veroorzaakt en niet is gelegen in het door het college van burgemeester en wethouders aan te wijzen ‘stiltegebied’.
Bij besluit van 20 juni 2015 heeft het college van burgemeester en wethouders de noordzijde van het marktplein aangewezen als ‘stiltegebied’, daar zich aan de noordzijde van het plein veel sociale huurwoningen bevinden waar vooral oude mensen wonen.
Geef aan waarom de Algemene Plaatselijke Verordening een besluit in de zin van de Awb is en geef tevens aan wat voor soort besluit het is.
Geef aan wat voor soort besluit het besluit van 20 juni 2015 is.
Geef aan of, en zo ja, wat voor bestuurlijke vrijheid of vrijheden het college van burgemeester en wethouders van de gemeente Heerlen bezit bij het al dan niet verlenen van de in artikel 11 van de Algemene Plaatselijke Verordening genoemde vergunning.
Is het voor het college van burgemeester en wethouders mogelijk om de bevoegdheid tot het verlenen van de in artikel 11 van de Algemene Plaatselijke Verordening genoemde vergunning te delegeren aan het hoofd van de Afdeling ‘Verkeer, toerisme en vrije tijd’ van de gemeente Heerlen?
Geef aan of deze woorden van de heer Rodriguez juridisch juist zijn.
Is Oscar Remy belanghebbende bij de verlening van de vergunning aan John Rodriguez?
Beargumenteer of het een kansrijk argument zou zijn van de heer Remy, indien hij stelt dat het college van burgemeester en wethouders de vergunning niet had mogen verlenen omdat de lokale economie zal worden verstoord indien er nog meer cafés, clubs en/of kroegen op het marktplein komen.
Wanneer een bestuursorgaan een bepaald publiek belang wil behartigen, heeft het soms keuze uit zowel privaatrechtelijke als publiekrechtelijke instrumenten. Welke verschillende bezwaren kunnen er in een dergelijke situatie bestaan tegen het gebruik van een privaatrechtelijk
.....read moreDeze bundel bevat de werkgroepopdrachten met antwoordindicaties uit 2015/2016, te gebruiken bij het vak Bestuursrecht aan de Universiteit Utrecht
Hoorcollege week 1, 6 november 2015.
Thema 1: Systeem van het bestuursrecht, Actoren in het bestuursrecht
Er worden in dit hoorcollege systeemkenmerken behandeld en belangrijke actoren van het bestuursrecht.
De ervaring leert dat bestuursrecht door de studenten moeilijk wordt gevonden. Vandaar een voorbeeld, zodat het bestuursrecht meer gaat leven:
Voorbeeld:
Zaak over een rondvaartboot in Amsterdam. Gemeente: Kan iedereen eigenlijk zomaar met een rondvaartboot door de grachten varen? De gemeente wil voorkomen dat dit uit de hand loopt, qua drukte en vervuiling van de grachten.
De overheid is er om het algemeen belang te dienen. Dit is het startpunt. Hoe kun je dat doen? In Nederland hebben we de gewoonte dat de overheid dit kan doen, mits er een overheidsorgaan is dat hiertoe gelegitimeerd is. Indien zij hiertoe niet gelegitimeerd is kan de overheid niet eenzijdig verplichtingen of verboden opleggen aan burgers. Dit is niet vanzelfsprekend. De overheid mag niets zonder bevoegdheid (uitgangspunt). De gemeente heeft deze bevoegdheid, in de gemeentewet staat dat de Gemeente verordeningen kan opstellen.
Gemeenteraad stelt dan ook een verordening vast, de verordening op het binnenwater: Het is verboden om zonder vergunning verkregen van het College van B&W met een bedrijfsvaartuig goederen of passagiers te vervoeren.
Vergunning: Dit is een stuk waardoor je iets mag. Maar: als iets niet verboden is mag het volgens de wet sowieso (voor de burger). Als er in eerste instantie geen verbod is, kan er dus geen sprake zijn van een vergunning of ontheffing (grondslag). Eerst dient er dus een verbod te zijn, daarna wordt hierop een uitzondering gemaakt, door middel van een vergunning.
Vanaf dat deze verordening is vastgesteld is voor het door de grachten varen met een rondvaartboot een vergunning nodig. De verordening heeft consequenties voor de mogelijkheid tot varen met een rondvaartboot door de grachten.
We hebben een vergunning nodig, maar krijgen we die ook? Dit staat niet in de verordening geregeld, maar bij de weigeringsgronden. Deze weigeringsgronden zijn: welstand, ordening, de veiligheid, het milieu en de vlotte en veilige doorvaart. Maar wie geef je een vergunning en wie niet? Via een wachtlijst? De gemeente wil dat de vergunningen eerlijk worden verdeeld, en niet op basis van ‘wie het eerst komt, die het eerst maalt’.
Een aanvraag is een verzoek aan een bestuursorgaan om een besluit te nemen. Hierop móet worden beslist. Hier zijn beleidsregels voor. Het bestuursorgaan legt geen verplichting of verbod op aan burgers, maar legt uit over hoe het bestuur zal omgaan met zijn bevoegdheid: dus i.c. als er weer een plek vrijkomt, hoe die plek dan verdeeld wordt.
Stel nou dat je gaat varen zonder vergunning, dan ben je in overtreding, omdat je het
.....read moreDit tentamen is gebaseerd op het oude curriculum (Kernvak staats- en bestuursrecht II), ook bruikbaar bij het leren voor het nieuwe vak.
Lees onderstaand nieuwsbericht van de website nos.nl:
Boete KLM voor oneerlijke prijzen.
Luchtvaartmaatschappij KLM krijgt een boete voor onjuiste prijsvermeldingen. KLM adverteerde op zijn website met vluchtprijzen waarin de boekingskosten niet waren opgenomen. Daardoor leken de ticketprijzen 10 euro lager dan ze waren. De Autoriteit Consument en Markt (ACM) heeft KLM daarom een boete opgelegd van 200.000 euro.
Het opleggen van deze boete (op 10 september 2014) was een besluit in de zin van de Awb. Stel dat het anders was gelopen, namelijk als volgt: Voordat zij haar nieuwe boekingswebsite ontwerpt neemt KLM contact op met ACM. KLM vraagt of het in overeenstemming is met geldende wet- en regelgeving, als de boekingskosten pas in een later stadium binnen het boekingsproces bij de ticketprijs worden opgeteld. Per brief laat ACM gemotiveerd weten dat de door KLM voorgestelde wijze van toevoeging van boekingskosten in haar optiek in strijd is met geldende wet- en regelgeving. Verder geeft ACM aan gebruik te kunnen maken van haar handhavende bevoegdheden als KLM dit voorstel tot uitvoering zou brengen. Volgens juristen van KLM klopt de interpretatie van ACM niet.
Is de brief van ACM een besluit in de zin van de Awb of daarmee gelijk te stellen?
Is het rechtens toelaatbaar dat ACM op deze manier de ambtenaar van AFM inschakelt?
Stel, artikel 35 van de Wet werk en bijstand luidt als volgt:
‘De alleenstaande of het gezin heeft recht op bijzondere bijstand voor zover de alleenstaande of het gezin:
niet beschikt over de middelen om te voorzien in de uit bijzondere omstandigheden voortvloeiende noodzakelijke kosten van het bestaan en deze kosten naar het oordeel van het college van burgemeester en wethouders niet kunnen worden voldaan uit de bijstandsnorm, de langdurigheidstoeslag, het vermogen en het inkomen voor zover dit meer bedraagt dan de bijstandsnorm. Het college van burgemeester en wethouders bepaalt het begin en de duur van de periode waarover het vermogen en het inkomen in aanmerking wordt genomen.’
Erna Dekkers, wonende in Maastricht, lijdt aan de vermoeidheidsziekte ME/CVS. Regelmatig reist zij naar Amsterdam, waar zij in behandeling is bij een in ME/CVS gespecialiseerde arts. Erna dient een aanvraag in bij het college van burgemeester en wethouders voor bijzondere bijstand voor de kosten van de reizen naar Amsterdam. Heeft het college beoordelingsvrijheid bij de beantwoording van de vraag of er voor wat betreft deze reiskosten sprake is van ‘uit bijzondere omstandigheden voortvloeiende noodzakelijke kosten van het bestaan’?
LET OP: U hoeft de Wet ruimtelijke ordening (Wro) niet te gebruiken voor de beantwoording van deze vraag.
Uitgebreid marktonderzoek heeft Hennie V. doen besluiten een bordeel op te richten in het buitengebied
.....read moreDit tentamen is gebaseerd op het oude curriculum (Kernvak staats- en bestuursrecht II), ook bruikbaar bij het leren voor het nieuwe vak.
Op grond van artikel 4 van de Algemeen Plaatselijke Verordening (APV) van de gemeente Linde vervalt een terrasvergunning na het verloop van vijf jaar. Restaurant ‘Bestuurloos Utrecht’ is sinds jaar en dag gevestigd in de Dekkerstraat en heeft op 20 december 2007 een terrasvergunning gekregen. Het college stuurt op 1 december 2012 aan het restaurant een brief, waarin is vermeld dat de verleende terrasvergunning van rechtswege zal komen te ver-vallen.
Bespreek of dienaangaande sprake is van een besluit in de zin van artikel 1:3, eerste lid, Awb en loop daarbij de relevante criteria af.
Hoe zou het antwoord bij vraag a luiden indien artikel 4 van de APV zou bepalen dat na het verloop van vijf jaar een terrasvergunning kan worden ingetrokken en het colle-ge van burgemeester en wethouders het restaurant op 1 december 2012 van deze be-voegdheid bij brief op de hoogte stelt?
De APV van de gemeente Schorren bevat de volgende bepaling over straatartiesten en dergelijke.
Het is verboden ten behoeve van publiek als straatartiest, straatfotograaf, tekenaar, filmoperateur of gids op te treden op door de burgemeester aangewezen openbare plaatsen
De burgemeester kan openbare plaatsen als bedoeld in het eerste lid aanwijzen indien dit in het belang van de openbare orde is.
De burgemeester kan de werking van het verbod beperken tot bepaalde dagen en uren. 4. De burgemeester kan ontheffing verlenen van het verbod.
Stel dat de burgemeester van de gemeente Schorren op basis van het eerste en tweede lid in het belang van de openbare orde bij besluit een marktplein aanwijst als verboden plek om als straatartiest op te treden op werkdagen tussen 07:00 en 19:30. Enkele belanghebbenden gaan hiertegen in beroep bij de bestuursrechter. Zij voeren aan dat de burgemeester onterecht van mening is dat het verbod in het belang van de openbare orde is.
Leg uit wat het verband is tussen de intensiteit (indringendheid) van de rechterlijke toetsing van handelen van bestuursorganen en het begrip machtenscheiding?
Zal de bestuursrechter het oordeel van de burgemeester dat de aanwijzing in het belang van de openbare orde was, indringend toetsen?
Op grond van de door de gemeenteraad van de gemeente Dubbeldam vastgestelde Subsidieregeling Tijdelijke Kunstprojecten kunnen kunstenaars uit deze gemeente elk jaar een subsidie aanvragen bij het college van burgemeester en wethouders voor een tijdelijk kunstproject. Om voor subsidie in aanmerking te komen moeten de tijdelijke kunstprojecten een hoog artistiek-inhoudelijke kwaliteit hebben. Ingevolge de Subsidieregeling beslist het college over een subsidieaanvraag na het inwinnen van advies door de Adviescommissie voor de Kunst. De Adviescommissie voor de Kunst is een onafhankelijk
.....read moreDit tentamen is gebaseerd op het oude curriculum (Kernvak staats- en bestuursrecht II), ook bruikbaar bij het leren voor het nieuwe vak.
Op grond van artikel 24, eerste lid, aanhef en onder b, van de Werkloosheidswet (WW) dient de werknemer te voorkomen dat hij werkloos is of blijft, doordat hij in onvoldoende mate tracht passende arbeid te verkrijgen. Henk Dekker geniet vanwege zijn ontslag bij de Universiteit Utrecht sinds 1 november 2011 een WW-uitkering. De Raad van bestuur van het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen (UWV) heeft aan Henk Dekker bij brief van 1 augustus 2012 bericht dat hij op grond van artikel 24, eerste lid, aanhef en onder b, van de WW verplicht is om te solliciteren. Henk Dekker is het met deze sollicitatieverplichting oneens en dient daartegen bezwaar in.
U bent werkzaam als juridische medewerker van het UWV. In die hoedanigheid krijgt u de vraag of de brief van 1 augustus 2012 een besluit in de zin van artikel 1:3, eerste lid, Awb is. Er bestaat namelijk twijfel of er voldaan is aan de elementen van een bestuursorgaan en een publiekrechtelijke rechtshandeling. Geef antwoord op deze vraag en betrek daarbij onder meer de hieronder weergegeven wetgeving. (10 punten) Wet structuur uitvoeringsorganisatie werk en inkomen
[…]
Artikel 2. Instelling Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen
[…]
Artikel 6. Raden van bestuur
Bespreek de volgende stellingen en geef daarbij aan of deze stellingen juist of onjuist zijn.
De Nationale ombudsman dient er op basis van artikel 2:4, tweede lid, Awb tegen te waken dat de voor hem werkzame personen, die een persoonlijk belang bij een besluit hebben, de besluitvorming beïnvloeden. (5 punten)
In de volgende bepaling uit de ‘Algemene
.....read moreDit tentamen is gebaseerd op het oude curriculum (Kernvak staats- en bestuursrecht II), ook bruikbaar bij het leren voor het nieuwe vak.
Lees onderstaande artikelen uit de Advocatenwet:
Art. 17
Art. 18
Aan het hoofd van de Nederlandse orde van advocaten staat een algemene raad, bestaande uit tenminste vijf en ten hoogste negen leden.
Art. 48
De raad van discipline kan, indien hij oordeelt dat een tegen de betrokken advocaat ingediende klacht gegrond is, een van de volgende maatregelen opleggen:
(….)
schorsing in de uitoefening van de praktijk voor de duur van ten hoogste een jaar.
Onder advocaten wordt al geruime tijd fel gediscussieerd over het hanteren van een resultaatsafhankelijk beloningssysteem, dat uitgaat van het beginsel ‘no cure, no pay”. Van verschillende kanten is bij de algemene raad aangedrongen op het verbieden van een dergelijk resultaatsafhankelijk beloningssysteem.
Is de algemene raad als bedoeld in art. 18 van de Advocatenwet een bestuursorgaan?
Paul Janssen is een succesvolle advocaat die bij zijn declaraties het “no cure, no pay’-uitgangspunt hanteert. In afwachting van een eventueel verbod van dit beloningsysteem dienen enkele verontruste advocaten, die van oordeel zijn dat Janssen het aanzien van de advocatuur schaadt, een klacht tegen hem in bij de raad van discipline. De advocaten verzoeken de raad Janssen te schorsen. Hun verzoek wordt echter afgewezen.
Is de afwijzing van het verzoek van de advocaten een besluit? Ga er bij uw antwoord vanuit dat de raad van discipline een bestuursorgaan is en dat de afwijzing schriftelijk heeft plaatsgevonden.
Zou Janssen, indien hij wel zou zijn geschorst wegens het schaden van het aanzien van de advocatuur,
voorafgaand aan de schorsing in de gelegenheid moeten zijn gesteld zijn zienswijze naar voren te brengen?
Juriaan Dijkstra is eigenaar van een camping, waarop een aantal chalets staat. Hij verhuurt de chalets aan buitenlandse werknemers die deze voor onbepaalde tijd als woning zullen gebruiken. Op grond van het geldende bestemmingsplan heeft het grondgebied waar de camping is gelegen de bestemming van ‘recreatieve doeleinden’. Na verloop van enige tijd krijgt Juriaan een last onder dwangsom opgelegd, omdat de bewoning van de chalets voor onbepaalde tijd niet als recreatief verblijf kan worden aangemerkt en daarom in strijd is met het bestemmingsplan. Op grond van de planvoorschriften is het gebruiken en laten gebruiken van grond en opstallen in strijd met het bestemmingsplan verboden.
Zijn B&W bevoegd Juriaan een last onder dwangsom op te leggen? In de brief die Juriaan ontvangt, wordt hem opgedragen de illegale bewoning binnen 4 weken te beëindigen op straffe van verbeurte van een dwangsom van € 5000 per week dat de
.....read moreDit tentamen is gebaseerd op het oude curriculum (Kernvak staats- en bestuursrecht II), ook bruikbaar bij het leren voor het nieuwe vak.
In de APV van Reimerswaal is de volgende bepaling opgenomen:
Het is de rechthebbende op een hond verboden deze te laten verblijven op een voor het publiek toegankelijke plaats, anders dan kort aangelijnd en voorzien van een muilkorf, indien de hond behoort tot een door B&W aangewezen als gevaarlijk aangemerkt ras of type hond.
B&W van Reimerswaal hebben een lijst vastgesteld waarop o.a. mastino’s als gevaarlijke honden zijn aangemerkt. Hans Endstra is eigenaar van een mastino en ontvangt een brief van B&W waarin melding wordt gemaakt van het feit dat hij op drie verschillende dagen het bovenstaande verbod heeft overtreden en waarin hij er op gewezen wordt dat hij zijn hond voortaan aangelijnd en voorzien van muilkorf dient uit te laten.
Is in de brief een publiekrechtelijke rechtshandeling vervat?
De Vereniging Leefbaarheid Reimerswaal die op grond van haar statuten opkomt voor een goed woon- en leefmilieu in Reimerswaal, vraagt B&W ook herdershonden aan te wijzen als gevaarlijk ras. Zij is van oordeel dat enkele recente incidenten met herdershonden duidelijk hebben gemaakt dat deze honden een gevaar vormen voor spelende kinderen.
Is de vereniging aan te merken als belanghebbende bij het verzoek om ook herdershonden als gevaarlijk hondenras aan te wijzen?
Mogen B&W het hoofd van de afdeling ‘Openbare Ruimte’ van de gemeente Reimerswaal opdragen namens hen de als gevaarlijk aan te merken hondenrassen aan te wijzen?
Nadat Hans Endstra zijn hond weer enkele malen onaangelijnd en zonder muilkorf heeft uitgelaten, wordt hem door B&W een last onder dwangsom opgelegd. Hans is van oordeel dat B&W daarmee in strijd handelen met art. 3:2 Awb, omdat ze niet hebben onderzocht of zijn hond mensen heeft gebeten en/of met andere honden heeft gevochten. Volgens Hans hadden B&W daarnaar onderzoek dienen te verrichten.
Hebben B&W in strijd met art. 3:2 Awb gehandeld door een last onder dwangsom op te leggen zonder onderzocht te hebben of de hond mensen heeft gebeten en/of met andere honden heeft gevochten?
In hoofdstuk 2 van de APV, dat betrekking heeft op 'orde en veiligheid' is het volgende bepaald:
Artikel 2.19:
Het is verboden, zonder vergunning van de Burgemeester in een gebouw, een vaartuig of in een gedeelte daarvan een voor het publiek toegankelijke gebeurtenis te houden of te doen houden, of voor dat doel een gebouw of gedeelte daarvan te gebruiken.
De Stichting Nieuwe Muziek organiseert jaarlijks op drie boten gedurende zeven avonden openbare concertuitvoeringen in het water van de Herengracht. Daarvoor is een vergunning nodig ingevolge artikel 2.19 APV. Voorts dient met de gemeente een gebruiksovereenkomst te worden gesloten die betrekking heeft op het gebruik van
.....read moreDit tentamen is gebaseerd op het oude curriculum (Kernvak staats- en bestuursrecht II), ook bruikbaar bij het leren voor het nieuwe vak.
Lees de volgende APV-bepaling:
Het is verboden op of aan de openbare weg een collecte te houden.
B&W kunnen aan door hen aan te wijzen instellingen vrijstelling verlenen van het in lid 1 bedoelde verbod.
B&W kunnen nadere regels stellen met betrekking tot de wijze waarop de collecte plaatsvindt.
Voetbalvereniging ‘Door Wilskracht Sterk’ (DWS) leidt een zieltogend bestaan. Om de vereniging nieuw leven in te blazen, besluit het bestuur een collecte te houden voor de bouw van een nieuw clubhuis. Aangezien DWS echter niet tot de in het tweede lid bedoelde instellingen behoort, wordt B&W verzocht deze club toe te voegen aan de lijst van aangewezen instellingen. Dit verzoek wordt gehonoreerd.
Is de schriftelijke beslissing tot honorering van het verzoek een beschikking?
Door het hoofd van de dienst “Openbare Ruimte” zijn in opdracht van B&W namens hen regels als bedoeld in het derde lid vastgesteld. Een van die regels houdt in dat de collectanten minimaal 18 jaar oud dienen te zijn. Het bestuur van DWS vindt deze regel bezwaarlijk omdat de beoogde collectanten vooral onder de junioren zullen worden gezocht. Volgens de advocaat van de voetbalvereniging gelden de regels echter niet omdat ze onbevoegdelijk zijn vastgesteld.
Heeft de advocaat gelijk dat deze regels onbevoegdelijk zijn vastgesteld?
Muziekvereniging ‘Concordia’, die al sinds jaar en dag op de lijst met instellingen staat en jaarlijks vrijstelling krijgt voor het houden van een collecte, maakt bezwaar tegen het opnemen van DWS op de lijst van instellingen waaraan vrijstelling kan worden verleend. Zij stelt dat ze als gevolg hiervan minder geld zal kunnen ophalen bij haar jaarlijkse collecte.
Is muziekvereniging ‘Concordia’ belanghebbende bij het besluit om DWS te plaatsen op de lijst van instellingen die voor vrijstelling in aanmerking komen?
Volgens art. 5.1 van de APV is het verboden fietsen of bromfietsen neer te zetten op plaatsen die door B&W ter voorkoming van overlast of gevaar zijn aangewezen. Op 4 juni 2007 wijzen B&W het NS-station en de directe omgeving daarvan aan als gebied in de zin van art. 5.1 APV. Bij de keuze voor dit gebied heeft een belangrijke rol gespeeld dat zich op het stationsplein dagelijks veel mensen bevinden en dat er tevens bouwwerkzaamheden plaatsvinden die enkele jaren zullen duren.
Moet de rechter, indien tegen het aanwijzingsbesluit beroep bij hem wordt ingesteld, dit besluit marginaal toetsen?
Mevrouw Van Zetten ondervindt de nodige overlast van het aanwijzingsbesluit. Aangezien zij net buiten het aangewezen gebied woont, wordt zij namelijk steeds geconfronteerd met fietsen die zodanig zijn neergezet dat de toegang tot de bij haar huis
.....read moreDit tentamen is gebaseerd op het oude curriculum (Kernvak staats- en bestuursrecht II), ook bruikbaar bij het leren voor het nieuwe vak.
In de Kaderwet subsidies Ministerie van Buitenlandse Zaken is het volgende bepaald:
Artikel 2
Leden van de Tweede Kamer dringen er bij de minister op aan dat er een subsidieregeling wordt vastgesteld die voorziet in subsidiëring van organisaties die hulp bieden aan slachtoffers van een natuurramp in Azië.
Door de minister wordt vervolgens de Subsidieregeling Noodhulp vastgesteld.
In artikel 3 van de Subsidieregeling Noodhulp is bepaald:
"Subsidie kan worden verstrekt voor activiteiten die strekken tot het lenigen, beperken of voorkomen van noden ten gevolge van conflicten of natuurrampen."
Omdat de Minister snel wil kunnen inspelen op nieuwe ontwikkelingen overweegt hij om de Directeur Noodhulp van zijn departement opdracht te geven om, als daartoe aanleiding bestaat, in artikel 3 van de Subsidieregeling Noodhulp nog andere activiteiten te vermelden die voor subsidiëring in aanmerking komen.
Is het de minister rechtens toegestaan die opdracht te geven?
In de Subsidieregeling Noodhulp is bepaald:
Artikel 6
Er doet zich een grote overstroming voor in Indonesië. De Minister stelt op 1 oktober 2008 een budget van 3 miljoen euro ter beschikking voor subsidies aan vanuit Nederland werkende hulpverlenende organisaties die noodhulp in Indonesië willen gaan bieden. Hij bepaalt daarbij dat om versnippering te voorkomen slechts aan maximaal 6 organisaties subsidie zal worden verleend. Subsidieaanvragen kunnen worden ingediend tot uiterlijk 4 oktober 2008
Elf organisaties dienen een aanvraag in. De “Stichting Medicare” is één van de elf aanvragers; zij heeft al diverse contacten met plaatselijke instellingen in Indonesië. De “Stichting 1-1-2-internationaal” is ook één van de aanvragers.
De minister legt alle subsidieverzoeken voor aan de adviescommissie als bedoeld in artikel 6, tweede lid van de Subsidieregeling Noodhulp.
Is die adviescommissie een bestuursorgaan in de zin van de Awb?
In de adviescommissie die over de aanvraag van de “Stichting 1-1-2-internationaal” moet adviseren zit ir Langert die tot voor kort bestuurslid was van een organisatie die nu ook subsidie heeft aangevraagd voor noodhulp in Indonesië. De vraag doet zich voor of ir Langert aan de advisering mag deelnemen.
Is het
.....read moreJe vertrek voorbereiden of je verzekering afsluiten bij studie, stage of onderzoek in het buitenland
Study or work abroad? check your insurance options with The JoHo Foundation
There are several ways to navigate the large amount of summaries, study notes en practice exams on JoHo WorldSupporter.
Do you want to share your summaries with JoHo WorldSupporter and its visitors?
Field of study
Add new contribution