![Image](https://www.worldsupporter.org/sites/default/files/styles/medium/public/bundle/wereldbol_summaries_joho_single_boek_1_150x190px_0.png?itok=PgQm9J5z)
Waag jij binnenkort de sprong naar het buitenland? Verzeker jezelf van een goede ervaring met de JoHo Special ISIS verzekering
Welke onderwerpen worden behandeld in het hoorcollege?In dit college wordt de anatomie en functie van het 1e motorneuron besprokenWelke onderwerpen worden besproken die niet worden behandeld in de literatuur?Alle onderwerpen in dit college worden ook behandeld in de literatuurWelke recente ontwikkelingen in het vakgebied worden besproken?Er zijn geen recente ontwikkelingen besprokenWelke opmerkingen worden er tijdens het college gedaan door de docent met betrekking tot het tentamen?Er zijn geen opmerkingen over het tentamen gemaaktWelke vragen worden behandeld die gesteld kunnen worden op het tentamen?Er zijn geen mogelijke vragen behandeld Actieve spieren zijn nodig om botgroei te induceren → als spieren verlamd zijn, is er geen botgroei. Dit kan door trauma of een bevalling.Het 1e motorneuron is nodig om het 2e motorneuron aan te sturen:Bovenste motorneuronLigt in de motorcortexPiramide-projectie neuronStaat in verbinding met het 2e motorneuronHet 2e motorneuron bestaat uit afferenten en efferenten:AfferentenSpierspoeltjesSpinale interneuronenPyramide motorneuronen in de motorcortex (Betz cellen)Efferentenα-motorneuronen: extrafusale spiervezelsDit zijn de gewone spiervezelsγ-motorneuronen: intrafusale spiervezelsDeze liggen in de spierspoelDe somatomotorkolom is afgeleid van somieten en zet zich voort in de hersenstam. Ook zijn er in de hersenstam spieren die afgeleid zijn van kieuwbogen: de branchiomotorkolom. De witte stof is georganiseerd in motorkolommen:In het ruggenmergOpstijgende banen aan de buitenkantAfdalende banen in het midden: sturen de motoriek aanLateraal: in de acherste zijstreng van het ruggenmerg t.h.v. de intumescentiesCorticospinale baan: van de cortex naar het ruggenmergRubrospinale baan: van de nucleus ruber naar het ruggenmergMediaal...
JoHo WorldSupporter membership (donateurschap): €5,- per jaar
JoHo membership met extra services (abonneeservices):
Online toegang: €10,-
Online toegang + Postbezorg en pickup service + Projectsteun: €15,-
Online toegang + Postbezorg- en pickup service + Extra projectsteun: €20,-
JoHo can really use your help! Check out the various student jobs here that match your studies, improve your competencies, strengthen your CV and contribute to a more tolerant world
Het zenuwstelsel kan op verschillende manieren ingedeeld worden:
Een zenuw bestaat uit een bundel afferente of efferente axonen omringd door weefsel en is gelokaliseerd in het perifere zenuwstelsel. Tracten of banen bestaan uit bundels afferente of efferente axonen en liggen in het centrale zenuwstelsel.
De kleine hersenen bevatten 10x zoveel zenuwcellen (neuronen) als de grote hersenen. Deze neuronen genereren actiepotentialen. Neuronen zijn erg gevoelig, hierbij helpen de astrocyten. Een neuron heeft een aantal onderdelen:
Vaak wordt vaak met het woord "neuron" alleen het cellichaam bedoeld.
Een actiepotentiaal wordt langs de axonen vervoerd tot aan de synaps. Hier zorgen neurotransmitters ervoor dat de actiepotentiaal wordt doorgegeven aan het volgende neuron.
Zintuigen waarnemen energie uit de omgeving en vertalen dit van membraan- naar actiepotentialen. Deze actiepotentialen gaan via de axonen van het sensibele naar het centrale zenuwstelsel. Op deze prikkels kan maar op 2 manieren gereageerd worden:
Alle andere cellen in het zenuwstelsel heten gliacellen. Er zijn 6 soorten gliacellen:
De uiteindes van astrocyten liggen over het hele buitenste oppervlakte van het brein:
Astrocyten vormen dus een grens tussen de buitenwereld en de binnenkant van het brein.
Astrocyten bedekken de ongemyeliniseerde axonen met hun uitlopers. Ze zorgen ervoor dat het celmembraan van een neuron
.....read moreEr zijn 2 kleuren in het brein zichtbaar:
In de grote hersenen ligt centraal witte stof, perifeer grijze stof. Het centrum van het ruggenmerg bestaat juist centraal uit grijze stof, daaromheen ligt witte stof. De grijze stof ligt hier in een vlindervorm: de onderste dikke vleugeldelen heten de voorhoorn, de achterste smalle vleugeldelen de achterhoorn.
Het witte stof in het ruggenmerg wordt eenvoudig verdeeld in zijstrengen:
Uit het ruggenmerg komen spinale zenuwen tevoorschijn. De aansturing door spinale zenuwen is ontstaat door de segmentatie van het menselijk lichaam → de ontwikkeling uit somieten. Het ruggenmerg zelf is niet gesegmenteerd. Elk dermatoom (schijfje huid) staat in verbinding met een bepaalde spinale zenuw. Als een spinale zenuw wordt doorgesneden, ontstaat er uitval van het gevoel in dat "schijfje" van het lichaam.
Omdat de innervatie "per kilo" gaat, wordt het ruggenmerg dikker als er meer spieren zijn. Dit is het geval bij de extremiteiten → centraal en lumbaal zijn er 2 verdikkingen in het ruggenmerg omdat er meer neuronen nodig zijn. Dit zijn de intumescenties. Over het algemeen is het ruggenmerg craniaal dikker dan caudaal.
De spinale zenuwen worden vernoemd naar de wervels waar ze uittreden. Ze komen uit het foramen intervertebrale, dat zich tussen 2 wervels in bevindt. Bij de cervicale wervels is er één zenuw extra:
Elke spinale zenuw heeft een spinaal ganglion: een groepje neuronen in het perifere zenuwstelsel.
Tijdens de groei groeit het ruggenmerg minder hard dan de wervelkolom → het ruggenmerg komt steeds hoger in het wervelkanaal te liggen:
Er zijn veel variaties in de soort, lengte of grootte van neuronen. Een neuron kan op verschillende manieren geclassificeerd worden:
Een neuron heeft een exciteerbaar membraan. Als de potentiaal van dit membraan boven een bepaalde drempel komt, ontstaat er een unieke, stereotype repons → de actiepotentiaal. Deze actiepotentiaal is voor elk neuron hetzelfde en reist naar beneden zonder uit te doven. Een actiepotentiaal ontstaat bij een axonheuvel → hier bevindt zich de grootste hoeveelheid natriumkanalen.
Het potentiaalverschil is te meten met 2 elektrodes:
Dit potentiaalverschil heet de membraanpotentiaal.
De maximale snelheid van een actiepotentiaal is 2 m/s. Dankzij de myelineschedes om de axonen heen, wordt dit verhoogd naar 100 m/s → springende geleiding/saltatoire conductie.
De myelineschede is een gespecialiseerd celmembraan met veel vetten → zorgt voor elektrische isolatie. Onder de myelineschede is een axon "passief" → er zijn geen pompen of kanalen. De myelineschede wordt gemaakt door verschillende cellen:
Ongemyeliniseerde axonen in de periferie kunnen ook in Schwanncellen wonen → Schwanncellen bevatten bundels van deze axonen. Zo'n bundel heet een Remax bundel.
Dendrieten en soma worden bedekt door satellietcellen en astrocyten.
Tussen de myelineschedes zit een onderbreking: de knoop van Ranvier. Dit vormt het actieve deel van het axon. Er zit ongeveer 0,2-2 mm afstand tussen 2 knopen.
Ter hoogte van de knopen van Ranvier is het membraan van het axon bedekt door delen van Schwanncellen. Extensies van Schwanncellen zorgen ervoor dat gebieden bij de knoop waterdicht worden afgesloten.
Uiteindelijk kom het actiepotentiaal bij de synaps, die bestaat uit:
Als het actiepotentiaal aankomt gebeurt er het volgende:
Motorneuronen sturen spieren aan. Motorneuronen kunnen op 2 plaatsen liggen:
Er zijn 2 soorten motorneuronen:
Elke skeletspier bestaat uit spiervezels. Deze spiervezels zijn multicellulair en lopen altijd van het begin tot het einde van de spier → van de ene pees tot aan de andere pees. Een spier beslaat tenminste één gewricht, maar vaak meerdere. Over één gewricht liggen meerdere spieren:
Contractie van een agonist gaat samen met relaxatie van de antagonist → Sherrington's law of reciprocal innervation.
Elke spier staat in contact met precies één axon. Dit axon komt uit een α-motorneuron.
Tussen α-motorneuron en een spiervezel zit een zeer grote gespecialiseerde synaps, deze heeft verschillende namen:
Er is maar één synaps per spiervezel. Deze heeft wel een erg grote postsynaptische membraan → er kan een grote postsynaptische potentiaal opgewekt worden:
Hierdoor kan tentanisatie (maximale contractie) optreden. De fysiologische tetanus is dus de maximale contractie van de spier. Er is ook een pathologische tetanus: er is dan een bacterie waardoor alles samentrekt wat leidt tot ziekte.
Er is een duidelijk verschil tussen een motor unit en motor neuron pool:
De belangrijkste functie van de hersenen is beweging mogelijk maken. Hier worden ook de meeste hersencellen voor gebruikt. In de neurologie is de meest belangrijke bewegingsstoornis krachtverlies.
Er zijn 2 "snoertjes" nodig voor spieractie:
Krachtverlies kan dus optreden bij schade aan één van deze motorneuronen.
Als het 2e motorneuron niet functioneert, kan er op meerdere gebieden iets mis zijn:
De klinische aspecten van een 2e motorneuron laesie worden bepaald door de rol die het motorneuron op een aantal aspecten speelt:
Kracht als symptoom differentieert niet tussen een 1e en een 2e motorneuron laesie. Met de andere symptomen kan bepaald worden waar het probleem zit.
Krachtverlies is één van de belangrijkste uitingen van een motorneuron stoornis. Bij een complete verlamming (paralyse) van een spier kan optreden bij zowel een 1e als 2e motorneuron stoornis. De ernst van de parese hangt af van het aantal overblijvende axonen. Als alle axonen kapot zijn is er sprake van een paralyse, als een deel kapot is, is er een parase (gedeeltelijk krachtverlies). Vanuit het ruggenmerg gaan er dus meerdere 2e motorneuronen naar de spier, die elk meerdere spiervezels innerveren. Hetzelfde geldt voor het 1e motorneuron in de hersenen.
Krachtverlies kan op meerdere gebieden optreden:
Actieve spieren zijn nodig om botgroei te induceren → als spieren verlamd zijn, is er geen botgroei. Dit kan door trauma of een bevalling.
Het 1e motorneuron is nodig om het 2e motorneuron aan te sturen:
Het 2e motorneuron bestaat uit afferenten en efferenten:
De somatomotorkolom is afgeleid van somieten en zet zich voort in de hersenstam. Ook zijn er in de hersenstam spieren die afgeleid zijn van kieuwbogen: de branchiomotorkolom.
De witte stof is georganiseerd in motorkolommen:
De motorkolommen worden als volgt gecontroleerd:
Paralyse kan veroorzaakt worden door uitval van het 1e of van het 2e motorneuron. Om de motorneuronen van elkaar te onderscheiden, moet gekeken worden naar het volledige patroon. Zo verdwijnen bij een 2e motorneuronziekte de reflexen, bij een 1e motorneuronziekte (meestal) niet.
Drie belangrijke dingen om te onthouden zijn:
Het 1e motorneuron loopt vanaf de primaire motorcortex naar de corona radiata, capsula interna naar de hersenstam. Hier kruisen ze net onder de pons of medulla oblongata en lopen door naar het ruggenmerg.
De grootste lichaamsdelen van de homunculus zijn voor complexere bewegingen, bijv. de tong. Hier zijn dus het meeste axonen die rechtstreeks contact maken met een motorneuron.
Een 1e motorneuronstoornis is vaak weinig subtiel en resulteert in een parese of paralyse. Echter is een vaardigheidsstoornis niet specifiek voor een 1e motorneuronstoornis. Wat wel specifiek is, is als de grove kracht en sensibiliteit normaal zijn, maar er toch een gestoorde vaardigheid is.
De meeste kwetsbare bewegingen voor een 1e motorneuronstoornis zijn dus precieze bewegingen. Omdat er zo veel axonen deze gebieden innerveren, kan een kleine stoornis al gevolgen hebben. Voorbeelden van precieze bewegingen zijn:
In algemene zin geldt: hoe meer proximaal het letsel, hoe globaler de parese. Echter, focale/distale letsels zijn niet typisch voor 2e motorneuronstoornissen, het kunnen ook 1e motorneuronstoornissen zijn.
Er zijn verschillende patronen van pareses:
Het kan zijn dat het aan het aangezicht te zien is of de stoornis bij het 1e of 2e motorneuron ligt → een aangezichtsverlamming door een 1e motorneuron laesie verschilt van een 2e motorneuronlaesie doordat bij het 1e motorneuron alleen de onderste
.....read moreSubcorticale motorsystemen ontvangen informatie vanuit het corticofugale systeem en geven informatie terug aan de premotorcortex en de motorcortex. Er zijn 2 subcorticale motorsystemen:
Er zijn een aantal belangrijke "stations" in de cortex die nodig zijn om een beweging uit te voeren:
De informatie om een beweging aan te zetten volgt het volgende circuit:
Motoriek is voornamelijk visueel geregeld. De primaire visuele schors ligt mediaal in de lobus occipitalis. Als de informatie vanuit het oog in de primaire visuele schors komt, wordt deze opgesplitst in 2 parallele verwerkingsstromen:
De posterior pariëtale cortex is een multisensorische cortex. Hier komt informatie uit alle zintuigsystemen samen. Er bevinden zich laagjes van "kaarten" die aangeven waar t.o.v. het lichaam iets aan het bewegen is:
In elk laagje zitten neuronen die specifiek gevoelig zijn voor specifieke prikkels. Zo is er een visueel neuron dat speciaal gevoelig is voor bewegingen in een bepaalde richting in een specifieke snelheid. Op basis hiervan wordt er uiteindelijk een "interceptie vector" (grasp factor) berekend. Deze vector geeft aan wat voor een beweging gemaakt moet worden. Dit wordt vervolgens doorgegeven aan de centrale patroon generator, die ervoor gaat zorgen dat de beweging daadwerkelijk wordt uitgevoerd.
De motor cortex staat onder invloed van de thalamus, die weer onder invloed staat van het cerebellum en de basale ganglia.
Het cerebellum is nodig om goed te kunnen bewegen. Vanuit de spierspindels gaat informatie via de spinale zenuwen naar het CZS. Een groot deel van de informatie over hoe ver een beweging is gevorderd, gaat naar het cerebellum. Hier wordt informatie over positie en beweging verwerkt.
Het cerebellum krijgt input uit verschillende structuren:
Het cerebellum moet met deze 3 informatiestromen werken. Van elke beweging die er gemaakt wordt, wordt er een kopie naar het cerebellum gestuurd. Vervolgens wordt deze beweging vergeleken met vergelijkbare bewegingen die in het verleden hebben plaatsgevonden → "finetuning". In het cerebellum is er dus een database.
Het cerebellum geeft ook informatie uit. Hiervoor zijn er belangrijke systemen:
Belangrijk is dat de informatie uit de thalamus in de nucleus dentatus kruist, in de (pre)motorcortex terechtkomt en vervolgens weer kruist in de piramidebaan. Als er een probleem is in één helft van het cerebellum, treden er dus aan dezelfde kant problemen op.
Het cerebellum heeft meerdere functies, waarbij een aantal stoornissen kunnen optreden:
Er zijn 2 soorten ataxie:
Ataxie aan de armen kan op verschillende manieren onderzocht worden:
De ziekte van Parkinson wordt voornamelijk gekenmerkt door bewegingsstoornissen. Motorische kenmerken zijn:
Naast motorische kenmerken zijn er ook andere kenmerken:
Soms treden deze kenmerken al eerder op dan de motorische.
Een neuroloog begint aan Parkinson te denken bij de 3 hoofdkenmerken:
Er moet minstens bradykinesie, met 1 van de 2 andere kenmerken aanwezig zijn.
De behandeling van Parkinson is symptomatisch en vooral gebaseerd op dopamine. Dopamine speelt een rol in de motoriek. Dopamine wordt afgegeven door zenuwen in de substantia nigra en gaat vanuit daar voor de motoriek naar het putamen. Bij Parkinsonpatiënten is er te weinig dopamine aanwezig in het putamen → Parkinsonpatiënten worden behandeld met levodopa:
Dopamine zorgt voor:
Levadopa heeft geen effect op
.....read moreBij somatosensibiliteit is er een stimulus. Deze zet een bepaalde reactie op gang:
Sensatie leidt dus tot een reflexreactie en perceptie tot een bewuste reactie.
Er zijn 2 soorten sensorische receptoren:
Elk type sensorische receptor is gevoelig voor een bepaalde vorm van energie, en vaak alleen voor dat type binnen een smal spectrum. Voorbeelden zijn:
Alle receptoren zetten de energie waarvoor ze gevoelig zijn om in een membraanpotentiaal of een actiepotentiaal. Alle sensoren (behalve visus en olfactie) staan via een pseudo-unipolaire ganglioncel in verbinding met het CZS.
Ganglionaire neuronen reageren op veranderingen in actiepotentialen. Er zijn 2 functionele types:
In elk station is er bewerking van het signaal. Er zijn verschillende combinaties van sensoren met ganglioncellen:
De verhouding tussen het aantal receptoren en de 1e relay neuronen is ook belangrijk → een hoge ratio (1 op 1) indiceert een precies systeem, een lage ratio (10 op 1) een gevoelig systeem dat
.....read moreElke sensibele stoornis is het afhankelijk van plaats waar het probleem zit. Sensibele syndromen kunnen op verschillende gebieden optreden:
Bij mononeuropathie is één enkele zenuw aangedaan. Omdat vezels voor motoriek, sensibiliteit en het autonome zenuwstelsel allemaal in één gemeenschappelijke bundel lopen, is er vaak een combinatie van symptomen.
Mensen kunnen verdeeld worden in stukjes die geïnnerveerd worden door een specifieke zenuw of wortel. Veel voorkomende plekken van beschadiging of bedrukking van een zenuw zijn:
Mononeuropathie aan de arm kan veroorzaakt worden door schade aan de:
Mononeuropathie aan het been kan veroorzaakt worden door:
Kenmerken van polyneuropathie zijn:
Polyneuropathie is bijna altijd motorisch, sensibel én autonoom:
De hersenstam is als volgt opgebouwd:
De hersenstam is een verlenging van het ruggenmerg, die progressief meer van het ruggenmerg gaat afwijken.
De algemene structuur van de hersenstam ziet er als volgt uit:
Het tegmentum ligt in het midden. De medulla oblongata bevat geen tectum.
De meeste craniale zenuwen komen uit de hersenstam:
De nervus olfactroius en opticus zijn geen echte craniale zenuwen → de bulbus olfactorius en bulbus opticus zijn verlengingen van het CZS:
De axonen in de "echte" craniale zenuwen komen uit, of eindigen in, een craniale zenuwkern:
De corticale controle van craniale motorkernen is contralateraal of bilateraal → sommige vezels kruisen in de hersenstam:
Belangrijke signalen die duiden op bewusteloosheid zijn:
In de kliniek wordt het bewustzijn gescoord op basis van de Glasgow Coma Schaal, ofwel de EMV. Deze schaal wordt veel gebruikt, maar is niet heel nauwkeurig. De beste reactie wordt gescoord. De laagste score op deze schaal is 3, de hoogste is 15:
In de reticulaire formatie zijn slaap- en waakkernen aanwezig. Er is één slaapkern en er zijn meerdere waakkernen. Voor het bewustzijn is het AAS (activerend ascenderend systeem) belangrijk. Deze kernen zorgen via de thalamus voor excitatie van de cortex. Deze onderdelen zijn echt van belang voor het bewustzijn:
Anisocoor is een verschijnsel waarbij er een verschil is tussen de grootte van de linker en rechter pupil. Dit geeft een achteruitgang tot E1M5V2. De iris bestaat uit 2 spieren die de pupildiameter reguleren:
De pupilreflex heeft voor een groot deel met het autonome zenuwstelsel te maken:
Bewustzijn wordt gedefinieerd als "een staat waarin een individu besef heeft van zijn bestaan en relatie tot zijn omgeving".
Deze definitie heeft echter een gebrek aan eenduidigheid en is moeilijk te testen.
Blumenfeld heeft bewustzijn ingedeeld op in 3 niveaus:
Deze indeling is functioneel en in de medische/neurologische praktijk lastig toepasbaar.
De definitie van zelfbewustzijn is: "hoe iemand zich in de wereld positioneert en met nieuwe informatie omgaat/dit aanpast aan zijn zelfbeeld".
Neurologen bepalen hoe bewustzijn gegenereerd wordt en hoe het verstoord kan raken. Hier zijn 2 aspecten voor:
Deze 2 aspecten zijn nuttig om te onderscheiden omdat het één voorwaardelijk is voor het ander en omdat het zo mogelijk is om een hiërarchie aan te brengen. Zo wordt er bij de volgende diagnoses onderscheid gemaakt:
Een helder bewustzijn is normaal. Er wordt gesproken van een gedaald bewustzijn als de activatiegraad gestoord is. Dit kan in oplopende ernst:
De Glasgow Coma Schaal geeft op basis van de EMV score aan hoe erg het gedaalde bewustzijn is:
De schaal wordt ook wel gebruikt om de activatiegraad te
.....read moreSlaap is een snel reversibele staat gekenmerkt door afgenomen reactiviteit, verminderde motorische activiteit en een verlaagd metabolisme. Slaap is niet los te zien van waak (vigilantie). Slaap is noodzakelijk om elke dag weer een goede activatiegraad te hebben → de problemen van een slaapstoornis worden beleefd tijdens het wakker zijn.
Slaap heeft dus een enorme impact op het functioneren en de kwaliteit van leven. Veelgehoorde opvattingen zijn:
Een mens slaapt gemiddeld 27.000 nachten en 200.000 uur.
Bij onderzoek naar slaap zijn er enkele conclusies gemaakt:
Bewustzijn is het vermogen om te kunnen ervaren of waarnemen. Zelfbewustzijn is het hebben van een beleving of besef van zichzelf en de omgeving. Er zijn 2 aspecten van bewustzijn:
Verwante begrippen zijn:
Reactievermogen/responsiviteit: van afwezig tot normaal.
Twee gebieden in het CZS spelen een rol in de regulatie van bewustzijn:
Het consciousness network bestaat uit circuits die veel met elkaar communiceren en het bewustzijn onderhouden.
Het niveau van bewustzijn is in te delen in fysiologische of pathologische toestanden:
Bewusteloosheid kan veroorzaakt worden door alles wat de functie van de cortex of reticulaire formatie aantast:
Wegraking is een kort verlies van bewustzijn. Het is een kernprobleem. Er kunnen meerdere oorzaken zijn. Bij de diagnose zal een neuroloog proberen epilepsie uit te sluiten, een cardioloog zal proberen een hartziekte uit te sluiten. Deze strategie van uitsluiten is inefficiënt → er moet aangetoond worden wat de patiënt wel heeft.
De bewusteloosheid wordt na afloop vastgesteld door een ooggetuige en patiënt. Voor de diagnose wegraking moet voldaan worden aan de volgende criteria:
Het visuele systeem bestaat uit 2 componenten:
Optische componenten kunnen neuraal geregeld zijn. Het oog is een uitstulping van de hersenen. Doordat het oog nauw samenwerkt met het zenuwstelsel, werkt het heel goed.
70% van de vezels die naar het brein gaan zijn sensorische vezels die iets met het oog te maken hebben. Er zijn dus verschillende craniale zenuwen betrokken bij het oog:
De ogen zitten in de orbita (oogkas). Deze bestaat uit 6 verschillende soorten botten. Er zijn 2 toegangen naar de orbita:
Vanaf de huid naar de ogen liggen verschillende lagen:
In de musculus tarsalis superior is er altijd wat sympathische stimulus → de sympathicus is altijd bezig
.....read moreWelke hemisfeer dominant is voor taal, verschilt bij rechts- en linkshandigen:
De rechter- en linkerhemisfeer verschillen in een aantal opzichten van elkaar:
De linkerhemisfeer is meestal de dominante hemisfeer voor de taal. Hier spelen bij het spreken meerdere hersenonderdelen een rol:
Bij het nazeggen van woorden/zinnen worden de volgende stappen ondergaan:
Bij het voorlezen worden de volgende stappen ondergaan:
Bij dysartrie weet iemand wel wat hij wil zeggen, maar komt het
.....read moreHet brein is een neuronale machine:
Neuronen worden op verschillende momenten gemaakt. Neuronen, axonen en synapsen ontstaan als volgt:
Morfogenen komen uit:
De morfogenen komen niet op hetzelfde moment tevoorschijn. Elk neuron wordt op verschillende manieren beïnvloed door de morfogenen → de verschillende gradiënten van dit proces bepalen de bestemming van de verschillende neuronen in het ruggenmerg. Dit proces is grof → er kan alleen ongeveer bepaald worden waar de neuronen terechtkomen, niet exact. Een mens wordt daarom geboren met 10x te veel neuronen in het brein → door ervaring en gebruik van de neuronen wordt er gesnoeid (pruning):
Dit gebeurt in de vroege ontwikkeling (tot het 20e levensjaar).
Neuronen zonder verbindingen krijgen geen neurotrofine van andere neuronen en sterven af. Hoe vaker een synaps wordt gebruikt, hoe meer groeifactor het andere neuron afgeeft → het oorspronkelijke neuron met synaps blijft in leven.
Snoeien kent een kritieke fase, die goed te zien is in het visuele systeem. Bij een kritieke fase zorgt blindheid van één oog dat er geen axonen voor het geblindeerde oog meer overblijven. Na de kritieke fase zijn er dan veel minder axonen dan in het niet geblindeerde oog,
.....read moreIn de psychiatrie zijn DALY's (disability adjusted life years) van belang. Dit is de levenskwaliteit die wordt weggenomen door ziekte. Enkele epidemiologische kenmerken zijn:
Er mag pas gesproken worden van een stoornis als het disfunctioneren in gedrag op verschillende domeinen voorkomt, bijvoorbeeld:
2 tekenen om zorgen te maken zijn:
Er zijn verschillende soorten stoornissen:
Trauma moet in de gaten gehouden worden, dit uit zich op allerlei manieren. Veel stoornissen overlappen in belangrijke mate, bijv. angststoornis en depressie. Bij heterotypische continuïteit blijft iemand een geestesziekte houden, maar de soort ziekte verandert in de tijd.
In de diagnostiek wordt niet alleen gedacht in classificaties. Er wordt gebruik gemaakt van maatwerk dat uniek en verklarend is en leidt tot een behandelplan en een beschrijvende diagnose. Er moeten per individu verschillende factoren in kaart gebracht worden. In de psychiatrie wordt dit gedaan door verschillende vormen van onderzoek:
Soms is er extra onderzoek nodig:
Psychiatrische aandoeningen kunnen door verschillende factoren veroorzaakt worden:
Er is altijd interactie tussen deze factoren → een stoornis ontstaat nooit alleen door biologische factoren of omgeving.
Er zijn 3 vormen van genetische processen die aanzet kunnen geven tot aandoeningen:
Westerse Geneeskunde wordt gelijkgesteld aan de wetenschappelijke Geneeskunde. Sinds de 19e eeuw heeft de Geneeskunde een enorme omslag gemaakt van alfa- naar bètawetenschap. Medische geschiedenis gaat dus eigenlijk altijd over niet-westerse Geneeskunde, m.u.v. één onderdeel: de biomedische wetenschap. De biomedische wetenschap is ongeveer 2 eeuwen oud. De huidige wetenschappelijke blik brengt een risico met zich mee: relationsime → de veelgebruikte modellen zijn niet hetzelfde als de werkelijkheid. De context wordt samengevat in een getal.
In de 17e eeuw vond er een wetenschappelijke revolutie plaats. Deze revolutie wordt gekenmerkt door enkele begrippen:
Dit vormt de opkomst van de moderne opvatting van ziekte → van een onvermijdelijk, onoplosbaar resultaat van zondeval naar een te repareren defect in de machine.
Vanaf 1850 was het monisme de dominante opvatting:
Hoewel het monisme tegen het dualisme van Descartes is, vonden tegelijkertijd de volgende ontwikkelingen plaats:
In de frenologie wordt er gedacht vanuit het materialisme en lokalisme.
In het heden wordt er gedacht vanuit de ultieme consequentie van het monisme en materialisme. Er wordt gebruik gemaakt van de meest geavanceerde technologie tot nu toe, waarbij er 2 kanten op wordt gedacht:
Eind 20e/21e eeuw vond informatisering van het lichaamsbeeld plaats:
De activiteit van de modulatoire systemen wordt gecontroleerd door de nucleus ventrolateralis preopticus, via een inhibitoire GABA-projectie. De nucleus ventrolateralis preopticus wordt op zijn beurt weer gecontroleerd door de nucleus suprachiasmaticus, die op basis van zijn eigen 24-uurs ritme alle ritmes regelt.
Er zijn 4 diffuse modulatoire systemen:
Het cholinerge (acetylcholine) systeem is een kernencomplex gelegen op de overgang van de pons naar het mesencephalon → het ponto-mesencephalo-tegmentale complex. Dit complex projecteert naar de thalamuskernen. Via de exciteerbaarheid van de thalamuskernen kan de input in de cortex geregeld worden. De exciteerbaarheid van de thalamus wordt gecontroleerd door de nucleus tegmentalis latero-dorsalis, middels een cholinerge projectie.
Het PMT-complex zelf krijgt input van:
Het PMT-complex is onderdeel van het tegmentum, en daarbij van de reticulaire formatie → het zijn reticulaire kernen. Het PMT-complex controleert het functionele van het motorsysteem.
Er zijn nog 2 andere cholinerge kernen, gelegen in de voorkant van het diencephalon → het "basal forebrain complex":
Het serotonerge systeem ontspringt aan de raphe kernen. Alle raphe kernen zijn in het midden van de hersenstam gelegen. De raphe kernen gebruiken serotonine als neurotransmitter en hebben iets te maken met de stemming. Hoge gehaltes van serotonine bestrijden depressie.
De raphe kernen hebben een bovenste en een onderste gedeelte:
Er is een belangrijke input van het afdalende limbisch systeem op de raphe kernen.
De locus coeruleus is zwart → gebruikt noradrenaline als neurotransmitter. Net als dopamine, is dit een catecholaminerge neuron. Bij de
.....read morePsychiatrie is een medisch specialisme dat zich bezighoudt met de diagnostiek en behandeling van psychiatrische ziekten. Psychopathologie is psychiatrische ziekteleer.
Bij een psychiatrische ziekte is er sprake van een ernstige verstoring op enkele gebieden:
Dit gaat gepaard met dysfunctioneren.
Psychiatrie is een natuurwetenschap, in tegenstelling tot psychologie, wat een sociale wetenschap is. Psychiaters werken via het medisch model. Het verschilt dus op een aantal gebieden van psychologie:
Psychiatrische stoornissen kunnen verdeeld worden in 2 categorieën:
Het aantal DALY's is het aantal gezonde levensjaren dat een populatie verliest door ziekten. In de berekening van DALY's worden 4 belangrijke aspecten van ziekten meegenomen:
Een psychiatrische diagnose wordt gesteld op basis van:
Bij psychiatrisch onderzoek wordt de mentale status beschreven. Dit gebeurt volgens een aantal stappen:
Waag jij binnenkort de sprong naar het buitenland? Verzeker jezelf van een goede ervaring met de JoHo Special ISIS verzekering
There are several ways to navigate the large amount of summaries, study notes en practice exams on JoHo WorldSupporter.
Do you want to share your summaries with JoHo WorldSupporter and its visitors?
Field of study
Add new contribution