Emmense baliekluivers - Arrest

Emmense baliekluivers (HR 04-03-1952, NJ 1952, 36)

Casus

Voor de Kantonrechter te Assen stond een inwoner van Emmen terecht wegens overtreding van artikel 14 APV van Emmen, luidende: “het is verboden zonder noodzaak te blijven staan op bruggen of wel daarop te zitten of daartegen te leunen.” De Kantonrechter ontsloeg de verdachte van rechtsvervolging, omdat in het onderwerp van deze verordening nadien zou zijn voorzien door het in 1950 in werking getreden Wegenverkeersreglement, dat beoogt de verkeersveiligheid te bevorderen. Er zou dan sprake zijn van een posterieure verordening in de zin van art. 121 Gemeentewet, bepalingen van gemeentelijke verordeningen in wier onderwerp door een hogere regeling wordt voorzien, vervallen van rechtswege.

Hoge Raad

Een latere 'hogere' regeling heeft hetzelfde onderwerp als een plaatselijke verordening, indien het motief, de doelstelling en de strekking van de regelingen hetzelfde zijn.
Art. 14 APV Emmen strekt kennelijk ter voorkoming van het doelloos verblijven op of in de onmiddellijke nabijheid van bruggen en ter kering van de uit dat verblijven voortvloeiende gevaren van baldadigheid. Doel is de openbare orde en veiligheid waarborgen.
Art. 40 lid 4 WVR, dat verbiedt aan voetgangers te blijven staan o.a. op bruggen, indien daardoor het verkeer wordt belemmerd, beoogt slechts het tegengaan van gedragingen, waardoor de verkeersbelangen worden geschaad. Doel is de verkeersveiligheid waarborgen.

Nu het motief, de doelstelling en de strekking van beide verboden verschillend zijn, verschilt het onderwerp en kunnen de regelingen naast elkaar blijven bestaan. Verdachte wordt veroordeeld tot een boete wegens overtreding van artikel 14 APV Emmen.