HR 28 november 2006, NJ 2207, 49 (Kroeggeweld) - Arrest

Leerstuk

Causaliteit.

Rechtsvraag

Bestaat er aan de hand van het criterium van redelijke toerekening een causaal verband tussen het door de verdachte uitgeoefende geweld en het letsel en kan dit als gevolg aan de verdachte worden toegerekend?

Casus

De verdachte heeft met een ander in een voor het publiek toegankelijke ruimte (een café) openlijk in vereniging geweld gepleegd tegen R.T. Het geweld bestond uit het slaan en stompen in/tegen het gezicht en schoppen tegen het lichaam van die R.T. Bij het slachtoffer is in ieder geval zwaar lichamelijk letsel ontstaan.

Rechtsgang

Het Hof vernietigt het vonnis van de rechtbank en de verdachte wordt vrijgesproken van het hem onder punt 1 van de tenlastelegging tenlastegelegde. Het aan een bewezenverklaring van dat causale verband staat in de weg dat niet geheel kan worden uitgesloten dat latere handelingen van derden mede hebben geleid tot dat lichamelijke letsel. De Advocaat-Generaal stelt zich op het standpunt dat de causaliteit tussen de gedraging en het gevolg naar vaste rechtspraak dient te worden bepaald aan de hand van de maatstaf van de redelijke toerekening. Indien de gedraging naar haar aard geschikt was om het uiteindelijk resultaat teweeg te brengen of het risico daarop in relevante mate heeft verhoogd. De Hoge Raad is het eens met de A-G. Het oordeel van het Hof geeft blijk van miskenning van de hier aan te leggen maatstaf. Dus de bestreden uitspraak van het Hof wordt vernietigd.

Conclusie

Als er in tussen de handeling en het gevolg nog gebeurtenissen plaatsvinden, betekent dit dan automatisch dat de causaliteit verdwijnt tussen de handeling en het gevolg? De Hoge Raad oordeelt dat tussenliggende gebeurtenissen niet per definitie invloed hebben op de causale keten.